Τι θέλουμε τελικά; Κάποιον που «τα χώνει» ή κάποιον που προτείνει;

Τι θέλουμε τελικά; Κάποιον που «τα χώνει» ή κάποιον που προτείνει;

Κάπου, μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία, χάσαμε το νόημα. Συνηθίσαμε στον διχασμό, στην πόλωση, στην αρένα.

Ποιος όμως βγαίνει πραγματικά νικητής από αυτή την αρένα;

Γιατί γίνεται τόσο αγαπητός εκείνος που «τα χώνει»; Εκείνος που λέει όσα θέλουμε να ακούσουμε, ακόμη κι αν δεν είναι αληθινά; Και γιατί δεν επιζητούμε με την ίδια ένταση τον ορθολογισμό, τη σοβαρότητα, τις προτάσεις, τον πολιτισμένο και τεκμηριωμένο λόγο;

Ίσως, τελικά, χρειάζεται να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τον ουσιαστικό πολιτικό λόγο από τον εντυπωσιασμό, αλλά και την καιροσκοπία. Οφείλουμε πλέον να μπορούμε να διακρίνουμε τον λαϊκισμό, το κυνήγι της καρέκλας, τις προσβολές, τη λάσπη και τη δολοφονία χαρακτήρων. Να κατανοήσουμε, επίσης, ότι η ένταση δε σημαίνει πολιτική και ότι η επίθεση δε σημαίνει επιχειρηματολογία. Όσο για την κριτική, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είναι φυσικά απαραίτητη, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι ασκείται με αλήθεια, στοιχεία και ουσία.

Η πολιτική, λοιπόν, δεν μπορεί να εξαντλείται σε καταγγελίες, διαμαρτυρίες και δημόσιες αντιπαραθέσεις. Ασφαλώς και όλα αυτά έχουν τη θέση τους, δεν αρκούν όμως όταν δεν συνοδεύονται από τεκμηρίωση, επιχειρήματα και, κυρίως, συγκεκριμένες προτάσεις.

Σε αυτή την προσπάθεια, καθοριστικό ρόλο έχει και ο ίδιος ο πολίτης, ο οποίος, έχοντας ως ισχυρότερα όπλα του την ενημέρωση και την κριτική σκέψη, οφείλει να παραμένει σήμερα πιο ενεργός και συνειδητοποιημένος από ποτέ.

Μεγαλώσαμε, άλλωστε, σε μια εποχή όπου η πληροφορία ταξιδεύει ταχύτερα από ποτέ, αλλά η ουσιαστική συζήτηση μοιάζει όλο και πιο δύσκολη.

Τι χρειαζόμαστε; Μα φυσικά περισσότερες φωνές που έχουν κάτι ουσιαστικό να πουν και όχι περισσότερες φωνές που ανταγωνίζονται μεταξύ τους.

Μέσα στην αρένα χάσαμε τελικά την πραγματική προτεραιότητα: τον άνθρωπο. Τη ζωή του, τις ανάγκες του, τις αγωνίες του και την καθημερινή του βιοπάλη.

Κλείσαμε τα αυτιά μας και υψώσαμε τις φωνές μας.

Μπερδέψαμε την ένταση με τη δύναμη, την επιθετικότητα με την αποφασιστικότητα και την επικοινωνία με την πολιτική.

Ας απαντήσουμε, λοιπόν, με πολιτική με πολιτισμό και με προτάσεις που έχουν τον άνθρωπο στο επίκεντρο.

Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν έχει σημασία ποιος κέρδισε την αρένα, αλλά αν κέρδισε κάτι η κοινωνία.

Θεόφιλος Γκιννής

Υπεύθυνος της Θεματικής Ομάδας Νησιωτικής Πολιτικής

& Αναπληρωτής Συντονιστής της ΔΟ Δωδεκανήσου

Στους ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – Προοδευτικό Κέντρο του

Στέφανου Κασσελάκη