Η ακτοπλοΐα στα Δωδεκάνησα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ζήτημα εθνικής σημασίας!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ακτοπλοΐα στα Δωδεκάνησα δεν είναι πολυτέλεια.

Είναι ζήτημα εθνικής σημασίας!

Παρακολουθούμε με ιδιαίτερη ανησυχία τις εξελίξεις στην ακτοπλοΐα των Δωδεκανήσων.

Το αυξημένο μεταφορικό κόστος, η αβεβαιότητα γύρω από την εξυπηρέτηση των άγονων γραμμών και ο κίνδυνος να μείνουν ακάλυπτες συνδέσεις νησιών όπως το Αγαθονήσι, η Νίσυρος, οι Λειψοί, η Τήλος και η Χάλκη αναδεικνύουν ένα σοβαρό ζήτημα νησιωτικής πολιτικής.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση προβάλλει την πρόωρη αποπληρωμή δισεκατομμυρίων ευρώ δημόσιου χρέους ως δημοσιονομική επιτυχία.

Ας μας εξηγήσει, λοιπόν, ποιες είναι οι δημοσιονομικές της προτεραιότητες όταν πρόκειται για τη στήριξη των ακριτικών νησιών.

Γιατί η δημοσιονομική επιτυχία δεν μπορεί να μετριέται μόνο με αριθμούς, αλλά και με την ποιότητα ζωής των πολιτών.

Η ακτοπλοΐα δεν είναι απλώς μια συγκοινωνιακή υπηρεσία. Είναι όρος επιβίωσης των μικρών νησιών μας. Κάθε δρομολόγιο που χάνεται, κάθε μεταφορά που γίνεται ακριβότερη, κάθε επιχείρηση που δυσκολεύεται να προμηθευτεί εμπορεύματα επιβαρύνει την τοπική οικονομία και δυσκολεύει την καθημερινότητα των νησιωτών.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία:

Το να παραμένουν τα μικρά ακριτικά νησιά μας κατοικημένα, με οικογένειες, εργαζομένους και ζωντανές επιχειρήσεις, είναι ζήτημα εθνικής σημασίας.

Γι’ αυτό χρειάζονται συγκεκριμένες αποφάσεις.

Το Μεταφορικό Ισοδύναμο πρέπει να αποδίδεται άμεσα, κατά την αγορά του εισιτηρίου, ώστε οι νησιώτες να πληρώνουν εξαρχής λιγότερα και να μην περιμένουν την επιστροφή των χρημάτων τους.

Αντίστοιχα, απαιτείται ουσιαστική στήριξη των νησιωτικών επιχειρήσεων και επαρκής χρηματοδότηση των άγονων γραμμών, με σαφείς υποχρεώσεις για την τακτική και αξιόπιστη εξυπηρέτηση των νησιών.

Δεν αρκεί να διαπιστώνουμε κάθε φορά το πρόβλημα όταν μια γραμμή κινδυνεύει να μείνει χωρίς πλοίο. Χρειάζεται έγκαιρος σχεδιασμός, συνέχεια και λογοδοσία.

Και προκύπτουν τρία συγκεκριμένα ερωτήματα:

Πόσο θα κόστιζε στον κρατικό προϋπολογισμό η άμεση εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου, ώστε να μειώνεται το κόστος των εισιτηρίων;

Πόσο θα κόστιζε η επαρκής χρηματοδότηση των άγονων γραμμών, ώστε κανένα μικρό νησί να μη μένει συγκοινωνιακά απομονωμένο;

Και πόσο κοστίζει τελικά στην πατρίδα μας η σταδιακή αποδυνάμωση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής των ακριτικών νησιών;

Αυτά είναι ερωτήματα που οφείλουν να απαντηθούν με συγκεκριμένα στοιχεία, δεσμεύσεις και χρονοδιαγράμματα.

Τι έχουν να πουν για όλα αυτά οι τέσσερις κυβερνητικοί βουλευτές Δωδεκανήσου;

Ποιες πρωτοβουλίες έχουν αναλάβει και ποιες συγκεκριμένες λύσεις διεκδικούν;

Η νησιωτικότητα δεν μπορεί να αποτελεί μόνο αντικείμενο πανηγυρικών δηλώσεων και προεκλογικών υποσχέσεων.

Η εθνική παρουσία στα ακριτικά νησιά δεν εξαντλείται στην ελληνική σημαία. Χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να ζουν, να εργάζονται και να δημιουργούν στον τόπο τους.

Γιατί τα νησιά μας δεν χρειάζονται άλλες διαπιστώσεις.

Χρειάζονται πολιτικές, πόρους και πράξεις.

Παναγιώτης Π. Κουνάκης

Αν. Γραμματέας Τουρισμού ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής