Ποιος θέλει και ποιος μπορεί; Του Γιάννη Παρασκευά

ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ

- Ακατάληπτον το γεγονός του θανάτου.

Η ανθρώπινη φύση αρνείται την εκλαΐκευση και την κατανόηση του και ο ερχομός του αν και αναμενόμενος, γίνεται γενεσιουργός αιτία γέννησης έντονων συναισθημάτων.

Της ΦΩΦΗΣ ο θάνατος ξύπνησε σε πολλούς από εμάς ευαίσθητες χορδές συναισθημάτων και ταυτόχρονα έφερε στο προσκήνιο, εκείνες τις αρετές που τον άνθρωπο τον κάνουν ΑΝΘΡΩΠΟ.

Μπροστά στον θάνατο οι όποιες πολιτικές διαφορές αμβλύνονται, το «πολιτικό όν», έρχεται δεύτερο και στον νεκρό αποδίδονται η αναγνώριση και αποδοχή για την «κατά αρετήν» συμπεριφορά και δράση του, στα χρόνια της ζωής του.

Η απώλεια της ΦΩΦΗΣ έδωσε άλλα χαρακτηριστικά στις ήδη προγραμματισμένες διαδικασίες εκλογής ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΚΙΝΑΛ.

Ένας σχετικά μεγάλος αριθμός υποψηφίων διεκδικεί τον θώκο του Προέδρου, όλοι δικαιολογημένοι, αν ως κριτήριο αξιολόγησης θεωρηθεί η «η καλώς εννοούμενη φιλοδοξία».

Είναι δικαιολογημένη και αποδεκτή η όποια φιλοδοξία αφορά την προσωπική ζωή του καθενός, φιλοδοξία  του γίνει καλός επιστήμονας, καλός επαγγελματίας, καλός οικογενειάρχης και να απολαμβάνει την αναγνώριση της Κοινωνίας.

Διαφέρει όμως κατά πολύ, η φιλοδοξία του να επιθυμείς να ηγηθείς μιας ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ, αν τυχόν και δεν διαθέτεις τις δυνατότητες και τα χαρακτηριστικά εκείνα που οφείλει και πρέπει να έχει ένας ΗΓΕΤΗΣ.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ, θεωρείται κατά τους φιλοσόφους η ΚΟΡΩΝΙΔΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ, λογικό λοιπόν είναι, αυτός που επιθυμεί να υπηρετήσει την Πολιτική από ανώτατα αξιώματα, οφείλει και πρέπει να έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά, που τον καθιστούν ΤΑΓΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, οδηγό και μπροστάρη της.

Είναι κοινά αποδεκτό, το «αρχή άνδρα δείκνυσι», αποδεχόμενοι την ρήση, δεν μπορούμε σήμερα να αποφανθούμε και να κρίνουμε ποιος εκ των υποψηφίων ΠΡΟΕΔΡΩΝ έχει ή δεν έχει τα προσόντα και τις δυνατότητες να είναι ο ΗΓΕΤΗΣ της παράταξης και ποιος είναι αυτός που θα δώσει «σάρκα και οστά», σε αυτό που επιθυμούν οι φίλοι της παράταξης και κατ’ επέκταση η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Φημολογία ίσως, μια κάποια στιγμή ρώτησαν τον «Γέρο Παπανδρέου» πώς και με ποιο τρόπο κάποιος μπορεί να γίνει ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ.

Ο νεποτισμός δεν είχε κάνει τόσο έντονα, όσο στις μέρες μας, την εμφάνιση του και ο Γέρος απάντησε

 «Πρωθυπουργός μπορεί να γίνει κάποιος αν καταφέρει να διατυπώσει σε πολιτική πρόταση το Κοινωνικά ζητούμενο ή αν μπορέσει να πείσει την Κοινωνία, να ακολουθήσει το δικό του πολιτικό και κοινωνικό όραμα».

Έχω την αίσθηση πως αυτή η απάντηση δίνει το στίγμα και των δικών μας αναζητήσεων και αξιολογήσεων, για το ποιος πρέπει να είναι ο επόμενος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

(ΚΙΝΑΛ υπάρχει μόνο σαν όνομα, αυτό που υπάρχει είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ)

Όλοι οι υποψήφιοι έχουν μια πολιτική πορεία, δυστυχώς ή ευτυχώς οι πράξεις και ενέργειες του παρελθόντος μας συνοδεύουν, κανείς από τους υποψηφίους δεν προέκυψε από «παρθενογέννηση».

-Ποιος μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα της παράταξης  την επόμενη των εκλογικών διαδικασιών;

-Ποιος μπορεί μετά τις εκλογές να είναι ο καθοδηγητής και ΗΓΕΤΗΣ της όλης παράταξης, των συνυποψηφίων του συμπεριλαμβανομένων;

-Ποιος μπορεί να εγγυηθεί την εκπλήρωση της αναγκαιότητας της δημιουργίας νέας Οργανωτικής δομής του πολιτικού φορέα που θα ανταποκρίνεται στις σημερινές και μελλοντικές απαιτήσεις;

(Το κόμμα οφείλει και πρέπει να είναι παραγωγός πολιτικής και χώρος δημιουργίας πολιτικών συνειδήσεων)

-Ποιος είναι αυτός που το κύρος του θα διαφυλάξει την λειτουργία και τον σεβασμό των οργάνων, την εσωκομματική Δημοκρατία, την ισονομία, την ισότητα και την ενεργό συμμετοχή των μελών;

-Ποιος μπορεί να εγγυηθεί την εσωκομματική οργανωτική αποκέντρωση και την μη μετατροπή τους σε ψηφοθηρικούς και μόνο μηχανισμούς.

-Ποιος έχει την δυνατότητα να γίνει ο κύριος εκφραστής της συμπύκνωσης και διατύπωσης, με την συμμετοχή των εκλεγμένων πιά οργάνων, του ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ;

-Ποιος μπορεί να είναι ο πιο πειστικός εκφραστής μιάς πραγματικά Αποκεντρωμένης Διοίκησης και αποδυνάμωσης του Αθηνοκεντρικού τέρατος, σε αντίθεση με την ΑΕ που έστησε ο κ. Μητσοτάκης.

-Ποιος μας δίνει τα εχέγγυα ότι με συλλογική προσπάθεια μαζί με τα όργανα, ότι πιστεύει και θέλει να  διαμορφωθεί η αναγκαία πρόταση αναδιάρθρωσης του παραγωγικού ιστού της χώρας;

-Ποιος είναι αυτός που θα διαφυλάξει ως κόρη οφθαλμού το τετράπτυχο της ιδρυτικής Διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ, προσαρμοσμένο στις σημερινές συνθήκες τα, ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΛΑΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ , ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ;

-Ποιος είναι αυτός που διαφοροποιείται και εν τοις πράγμασι το πιστεύει, από την

«οικονομίστικη διαχειριστική λογική που τεχνηέντως μας έχουν επιβάλλει οι διάφοροι προστάτες»;

-Ποιος μπορεί να δώσει την μάχη για να έλθει ξανά η Πολιτική στο προσκήνιο και να πάψει να είναι υπηρέτης των ισχυρών οικονομικών παραγόντων και του Διεθνούς Χρηματωπιστωτικού Συστήματος;

-Ποιος μπορεί να εμφυσήσει στην Κοινωνία την ελπίδα και την αφύπνιση και από Υπήκοοι να γίνουμε πράγματι πολίτες με υποχρεώσεις και δικαιώματα;

-Ποιος είναι αυτός που μπορεί να εγγυηθεί την δίκαιη κατανομή των εισοδημάτων, την προστασία των ασθενέστερων στρωμάτων της Κοιννωνίας, την ενδυνάμωση του Κράτους Πρόνοιας, του ΕΣΥ, των Δημόσιων αγαθών και τέλος την προστασία του Εθνικού πλούτου;

-Ποιος έχει το όραμα μιας πραγματικής οικονομικής ανάκαμψης στηρίζοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, χωρίς όπως κάνουν οι σημερινοί Κυβερνώντες, να πουλά

 « φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες», ότι η ανάκαμψη θα έλθει μόνο με τις ξένες επενδύσεις.

-Ποιος είναι αυτός που φέρει και θα κάνει κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής, το ΗΘΟΣ  και τον ειλικρινή πολιτικό πολιτισμό.

Η εσωκομματική εκλογική διαδικασία δεν αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ τους ψηφοφόρους και τους φίλους, αφορά όλη την Κοινωνία, το ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ οφείλει να γίνει ο σκαπανέας και μπροστάρης για την ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.

Παρασκευάς Γιάννης

Ρόδος, 2/11/2021