Παρουσία του Κοσμήτορα και Βουλευτή Δωδεκανήσου Βασίλη Α. Υψηλάντη στην Εκδήλωση Μνήμης της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ρόδου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

     21 Ιουλίου 2025

Παρουσία του Κοσμήτορα και Βουλευτή Δωδεκανήσου Βασίλη Α. Υψηλάντη στην Εκδήλωση Μνήμης της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ρόδου

Ο Κοσμήτορας της Βουλής και Βουλευτής Δωδεκανήσου Βασίλης Α. Υψηλάντης παρέστη και χαιρέτησε την εκδήλωση μνήμης, που διοργάνωσε η Ισραηλιτική Κοινότητα Ρόδου, για την τραγική επέτειο της 20ής Ιουλίου 1944, όταν οι Εβραίοι της Ρόδου και της Κω συνελήφθησαν και απελάθηκαν από τις ναζιστικές δυνάμεις στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς-Μπίρκεναου.

Στην ομιλία του  αναφέρθηκε στα ιστορικά γεγονότα, υπενθυμίζοντας ότι από τους περίπου 1.700 Εβραίους που ζούσαν στη Ρόδο πριν τον πόλεμο, μόνο 151 επέζησαν από το Ολοκαύτωμα. Η απέλαση πραγματοποιήθηκε λίγο πριν από την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα, γεγονός που την καθιστά ακόμη πιο οδυνηρή. Οι Εβραίοι μεταφέρθηκαν με πλοία στην ηπειρωτική Ελλάδα και στη συνέχεια με τρένο στο Άουσβιτς, σε ένα εξαντλητικό ταξίδι κατά το οποίο 23 άνθρωποι πέθαναν από τις κακουχίες.

Το γεγονός αυτό αποτελεί μία από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού Εβραϊσμού και μας υπενθυμίζει τη φρίκη του φασισμού, του ναζισμού και κάθε μορφής μισαλλοδοξίας.

Τόνισε ότι στις μέρες μας οφείλουμε να είμαστε σε συνεχή εγρήγορση απέναντι σε πράξεις που υπονομεύουν τη δημοκρατία, καλλιεργούν τις διακρίσεις και αναπαράγουν τον λόγο του μίσους. Η ιστορική μνήμη δεν είναι ένα τελετουργικό καθήκον, αλλά πυξίδα ηθικής και πολιτικής ευθύνης.

Με αφορμή την ημερομηνία της 20ής Ιουλίου, δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην τραγική επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, με τη συνεχιζόμενη κατοχή του 37% του νησιού να αποτελεί ανοικτή πληγή στο σώμα του Ελληνισμού και του Διεθνούς Δικαίου. Επανέλαβα την ανάγκη για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, με πλήρη αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και διασφάλιση της ενιαίας, κυρίαρχης και ανεξάρτητης Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η συλλογική μνήμη και η ιστορική επίγνωση είναι το ανάχωμα απέναντι στον αναθεωρητισμό και τη λήθη. Είναι καθήκον μας, τόνισε τέλος, να διατηρούμε ζωντανή την αλήθεια και να την υπερασπιζόμαστε στην πράξη με  συνέπεια και θάρρος.