Ο Τσίπρας και η Αυτοδιοίκηση, του Γιάννη Παρασκευά

Ο κ. ΤΣΙΠΡΑΣ και η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Παρακολούθησα, ομολογώ με ένα ιδιαίτεροενδιαφέρον την παρουσίασηαπό τον κ. Τσίπρατης πρότασης του για την Αυτοδιοίκηση και την νέα δομή του κράτους.

Δεν μπορώ να μην ομολογήσω ότι ένιωσανα προδίδεται το πολιτικο μου παρελθόν, ένα παρελθόνδεμένο με με τις Αυτοδιοίκησης

Κάποιοι ισως θα αρχίσουν να λοιδωρουν τον κ.Τσιπρα ότι κλέβει τις ιδέες και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚκαι ασχολείται με ένα χώρο που προνομιακά είναι ο χωρος του ΠΑΣΟΚ.

Φταιει ο λύκος που κλέβει τα πρόβατα ή ο τσοπάνης που άφησε αφύλαχτη την μάντρα ;

Είναι θετικό ότι επίσημα μπαίνει και μάλιστα ως πρωτο,«η αλλαγή της κρατικής δομής», η πρόταση του κ. Τσίπραγια την δομή και την μορφή των δύο βαθμών Αυτοδιοίκησης,είναι τοθεμέλιο αλλαγής της κρατικής δομής.

Ηπρόταση δομείται στην βάση της αρχής της εγγύτητας και κατά δεύτερο λογο στην συμμετοχή του πολίτη, στην πρόταση υπάρχουν θετικά στοιχεια, υπαρχουν όμως και περιοχές αδιευκρίνιστες.

Γινεται αναφορά στους δυο βαθμούς Αυτοδιοίκησης, στην κατάργησηκαι σωστάτης αποκεντρωμένηςδιοίκησης και σεμια μορφή Μητροπολιτικών δήμων.

Το κενό, δενξεκάθαρος ο ρόλος των περιφερειών, αχνοφαίνεται ο προγραμματικός χαρακτήρας τους, αλλα δεν είναι απόλυταεμφανής, όπως επισης και ποιος ο διαμεσολαβητικός τους ρόλος μεταξύ Δήμων και Κεντρικής διοίκησης.

Είναι επιτακτική ανάγκητο ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων Δημου- Περιφέρειας, όπως επισης ηκατάργηση του όρου συντρέχουσες αρμοδιότητες και το φαινόμενο της πολύ επιτροπείας.

Οιεπιτροπές δημιουργούνται όχι για την βοήθεια επίλυσης προβλημάτων αλλα για την συγκάλυψη ευθυνών, όταν για κάτιδεν θελουμε λύση δημιουργούμε μια επιτροπή.

Μίλησε ο κ. Τσιπρας για τον αριθμό των Δημωνκαι ότι ότι υπαρχει ανάγκη επαναξιολόγησης των ορίων τους, ισως και κάπου να έχει δίκιο, δεν έκανεόμως καμια αναφοράστον αριθμό των Περιφερειών, είναι πολλες για μια χώραδέκα εκατομμυρίων κατοίκων.

Αντιγράφει το ΠΑΣΟΚ στην ονομασία της δικήςτους Αυτοδιοικητικής πρότασης, Καλλικράτης, Καποδίστριας, Κλεισθενηςκαι δίνει στην δική του πρότασητο όνομα ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ.( δεν εξέφρασε καθαρή άποψη οΑριστοτελης,  Δημοκρατικοί-ολιγαρχικοί, βρήκε την μέση οδό).

Κατανοητή η επιλογη, θέλησενα δέσει το νήμα της προσπάθειας του με την Αρχαιοελληνική Γραμματεία και ταυτόχρονα προσπαθεί να γλυκάνει τα αυτιάτων Ευρωπαϊστών, ότι ετσι θα γίνουμε μια Ευρωπαϊκή χώρα.

Θα μπορούσε καιτοτε δικαιολογημένα να τονίσει,ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε δήμους σαν αυτούς που μεγαλούργησαν στην Κλασική Αρχαιότητα, δήμοι με ευνομία, με ισονομία, με ισηγορία, με καινοτομία, με ορθή διανομή τουπλούτου, με συμμετοχή και άμεση δημοκρατία.

Υπαρχει όντως προβλημα στους μεγάλους δήμους, μια πρωτεύουσα καιπολλά χωριά, υπαρχει θέμα προσδιορισμού της έννοιας του δημότη, άλλο κάτοικος της πρωτεύουσας του δήμου και άλλο ο κάτοικος ενός απομακρυσμένου χωριού.

Οι τοτε το έλυσαν το προβλημα με τις φυλές και την αναλογική συμμετοχή στα διάφορα όργανα, λύσεις υπαρχουν και μπορούν ναβρεθούνκαι ισωςμπορούν να διδάξουν και τους Ευρωπαίους που τρομάρα μας θελουμε νατους μοιάσουμε.

Ορθή η θέση κατάργησης του νόμου  του κ. Μητσοτακη για τις εκλογές της Αυτοδιοίκησης, δεν είπε κουβέντα για κάποιο νέο εκλογικό συστημα και όχι συστήματα που χρειάζονται 400και πεντακόσιους υποψήφιους συμβούλους.

Μίλησε και ορθά για οικονομική αυτοδυναμία των δήμων το επόμενο, ταυτόχρονο όμως βημα είναι η διοικητική αυτοτέλεια.

Και ένα τελευταίο, καποια στιγμήπρέπει να ανακαλύψουμε τηνέννοια της ΑΝΑΚΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, παύω να είμαι πολίτης ψηφίζοντας και δίνοντας λευκή επιταγή για τέσσερα ή πέντεχρονια.

Παρασκευας γιαννης

Ροδος 30/7/26