Ο Δημήτρης Γάκης αποχαιρετά με ένα συγκινητικό κείμενο το Μανώλη Γλέζο

Σήμερα “αναχώρησε για την Απείρανθο του” ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ.
Βάρυνε πολύ το φορτίο της ευθύνης και του χρέους μας.
Σήμερα, την μέρα της ενσωμάτωσης της αγαπημένης του Δωδεκανήσου, της δολοφονίας του φίλου του Νίκου Μπελογιάννη, αναχώρησε ο ΗΡΩΑΣ της αντίστασης ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ για το πάνθεον των ηρώων μας.
Σαν Δωδεκανήσιοι χαιρετούμε σήμερα το δικό μας Αγωνιστή.
Η πρώτη πράξη αντίστασης του Μανώλη Γλέζου ήταν η ίδρυση Αντιστασιακής ομάδας σε ηλικία 17 ετών, το 1939, με τον Λευτέρη Σελά για την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου από τους Ιταλούς.
Στη Λέρο, στο Παρθένι, εξορίστηκε σαν πολιτικός κρατούμενος την περίοδο της δικτατορίας.
Ήταν μεγάλη τύχη και ευτυχία να αντικρούσει κανείς από κοντά αυτά τα σπινθηροβόλα μάτια του Μανώλη που σου μετέφεραν την αποφασιστικότητα, την αιώνια νιότη και την ελπίδα για ένα διαφορετικό κόσμο.
Θυμάμαι όταν ήρθε στη Ρόδο το μεγάλο πάθος και επιμονή του να γυρίσει όλα τα σχολεία αν ήταν δυνατόν και να μιλήσει σε όλα τα παιδιά του Λυκείου και το βράδυ είχαμε μια υπέροχη ςυγκέντρωση στο Δημοτικό θέατρο όπου ασφυκτικά γεμάτο από κόσμο οι πολίτες της Ρόδου άκουσαν το Μανώλη Γλέζο και ένοιωσαν το πάθος του να τους μεταφέρει τα μηνύματα της ελπίδας για το μέλλον. Θυμάμαι εκείνο το βράδυ παρέα με τον Σάκη Πεπονή και τον δικό μας φίλο του τον Νίκο Αγγελόπουλο στην ταβέρνα όπου ξεδίπλωσε μέχρι αργά το βράδυ την ευρύτητα του πνεύματος του σε διάφορα θέματα της επιστήμης. Πολυσχιδής προσωπικότητα. Ήταν ακούραστος και εμείς αχόρταγοι. Δεν ήθελε να φύγουμε.
Δεν θα ξεχάσω την υποδοχή που μας έκανε το 2012 στους νέους βουλευτές, ούτε τα λόγια που μας είπες. Ήταν τρεις υποθήκες ευθύνης, συνέπειας και χρέους.
Μας είπε:
1) Να προσέχετε πως θα διαβάζετε τα νομοσχέδια. Πάντα στα ψιλά γράμματα κρύβεται ο διάολος
2) Δεν θα μιλάτε ποτέ με γραπτό κείμενο παρά μόνο από στήθους. Να αφήνετε την καρδιά σας να φουσκώνει το στήθος σας. Έτσι θα βγάζετε όλες οι αλήθειες και τα συναισθήματα σας για το λαό μας και
3) Ποτέ μην πείτε στον συνομιλιτή σας την έκφραση “κάνεις λάθος” αλλά να λέτε πάντα ”εγώ διαφωνώ με την άποψη σου”.
Δεν είσαι εσύ αυτός που κρίνει το σωστό από το λάθος.
Μανώλη σε ευχαριστούμε πολύ για αυτά που μας έμαθες, αυτά που μας δίδαξες και αυτά που μας κληρονόμησες.

Το σκίτσο του Πικάσο για την απελευθέρωση του Μανώλη Γλέζου 1958.