Μισός αιώνας Δημοκρατίας στην Ελλάδα, μισός αιώνας παράνομης κατοχής στην Κύπρο, Άρθρο του Γιώργου Νικητιάδη που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Παρόν της Κυριακής"

Άρθρο του Γιώργου Νικητιάδη που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Παρόν της Κυριακής" την 28η Ιουλίου 2024

Μισός αιώνας Δημοκρατίας στην Ελλάδα, μισός αιώνας παράνομης κατοχής στην Κύπρο

Του Γιώργου Νικητιάδη*

Η συμπλήρωση φέτος των 50 ετών από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, αποτελεί σημαντικό σταθμό και ευκαιρία αναστοχασμού για το τι καταφέραμε ως χώρα αυτά τα χρόνια. Η Δημοκρατία των τελευταίων 50 ετών στη χώρα μας είναι δυστυχώς συνδεδεμένη με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατοχή του βόρειου τμήματος της Μεγαλονήσου από τις τουρκικές δυνάμεις. Υπάρχει ένα αγκάθι στην Ελληνική Δημοκρατία και η πληγή που άνοιξε αιμορραγεί ακόμη, καθώς ένα τμήμα του Ελληνισμού βρίσκεται υπό στρατιωτική τουρκική κατοχή εν έτει 2024. Σε έδαφος της Ε.Ε. είναι η μόνη διαιρεμένη κατά το ήμισυ κατεχόμενη πρωτεύουσα κράτους!

Η εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, η αίσθηση της ελευθερίας που για επτά χρόνια είχε εξαλειφθεί και η ανεμπόδιστη έκφραση του πολιτικού λόγου μπορεί σήμερα να φαντάζουν αυτονόητα, αλλά δεν ήταν πάντα. Οι αλλαγές που επήλθαν εδραίωσαν το σύγχρονο Ελληνικό κράτος. Μετά το τραύμα της επταετούς χούντας και το μετατραυματικό πολιτικό σοκ που ακολούθησε, ο λαός έδειξε τον δρόμο της σύγχρονης πραγματικής δημοκρατίας, αναδεικνύοντας τον Οκτώβριο του 1981 το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση και τον Ανδρέα Παπανδρέου πρωθυπουργό με ποσοστό 48%.

Τα θεμέλια των μεγάλων δημοκρατικών θεσμικών αλλαγών στη χώρα μας τέθηκαν από το ΠΑΣΟΚ και η οικοδόμηση του νέου Ελληνικού κράτους με κοινωνικό πρόσημο ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας, η δημόσια δωρεάν παιδεία, η ισχυρή και αυτόνομη Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα μεγάλα συγκοινωνιακά έργα, η πραγματική στήριξη των αδύναμων οικονομικών κοινωνικών στρωμάτων με αναδιανομή του εισοδήματος και η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, ο πολιτικός γάμος και η αποποινικοποίηση της μοιχείας καθώς και μία σειρά τεράστιων αλλαγών είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την περίοδο της Μεταπολίτευσης και τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα, όλες αυτές οι κατακτήσεις, όσο περίεργο και να φαίνεται, υποσκάπτονται από την κυβέρνηση της Ν.Δ. του Κ. Μητσοτάκη. Το ΕΣΥ φυλλορροεί και αυτό το βλέπουμε καθημερινώς. Η δημόσια και δωρεάν παιδεία έχει τρωθεί. Στους τομείς των συγκοινωνιών, το έγκλημα στα Τέμπη δυστυχώς τα λέει όλα. Η χώρα μας είναι τελευταία στην αγοραστική δύναμη και πρωταθλήτρια στην ακρίβεια. Υπάρχουν όμως και άλλοι «γαλάζιοι» Δούρειοι Ίπποι που υπονομεύουν το Δημοκρατικό Πολίτευμα. Δεν μπορεί να λησμονηθεί το σκάνδαλο των υποκλοπών που είχε ως στόχους τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων, δημοσιογράφους και άλλους παράγοντες. Δεν μπορεί να παραλειφθεί το ψήφισμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που καταδικάζει τη χώρα μας για έλεγχο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και διώξεις δημοσιογράφων με αγωγές εναντίον τους με τεράστια οικονομικά ποσά. Σημαντική απειλή αποτελεί ακόμη και ο τρόπος νομοθέτησης της κυβέρνησης της Ν.Δ. Τρανό παράδειγμα αυτής της θεσμικής εκτροπής είναι η τροπολογία που κατέβασε η κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη στην επιστολική ψήφο για τις ευρωεκλογές. Σε αυτή τη μεγάλη, όντως, θεσμική αλλαγή, η κυβέρνηση προσπάθησε να περάσει με τροπολογία αλλαγή στον εκλογικό νόμο και να εφαρμοστεί η επιστολική ψήφος και στις εθνικές εκλογές! Αυτός ο τρόπος κακής νομοθέτησης αποτελεί πλέον κακή συνήθεια για τη Ν.Δ.

Πενήντα χρόνια όμως συμπληρώνονται φέτος και από την παράνομη τουρκική εισβολή στην Κύπρο και από τη στρατιωτική κατοχή του βόρειου τμήματος της μεγαλονήσου από τις στρατιωτικές δυνάμεις του «Αττίλα». Η επανέναρξη των συνομιλιών που ανακοινώθηκαν προσφάτως τόσο από τον Έλληνα πρωθυπουργό όσο και από τον Κύπριο πρόεδρο βρίσκονται πράγματι στη σωστή κατεύθυνση έτσι ώστε να δοθεί πλέον ένα τέλος στο μαρτύριο της Κύπρου.

Η χώρα μας και η Κύπρος είναι σε θέση να δείξουν αποφασιστικότητα απέναντι στην τουρκική πολιτική. Το διεθνές δίκαιο, που αποτελεί άξονα που πάντα ακολουθεί η χώρα μας, μας δίνει αυτή τη δυνατότητα. Η απαίτηση της λύσης του Κυπριακού, δηλαδή της κατοχής, είναι μονόδρομος. Η πρόσφατη παράνομη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και ο ρωσικός αναθεωρητισμός και η προ πενήντα ετών τουρκική εισβολή στην Κύπρο, καθώς και ο τουρκικός αναθεωρητισμός, είναι οι δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος. Το πρίσμα κάτω από το οποίο πλέον μπαίνει η τουρκική κατοχή στην Κύπρο είναι διαφορετικό από αυτό που επικρατούσε.

Η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ελλάδα μαζί με άλλους συμμάχους αποτελούν δύο χώρες που έχουν στηρίξει την Ουκρανία να αντισταθεί στη ρωσική επιθετικότητα, σε αντίθεση με την Τουρκία. Υπό αυτές τις συνθήκες και όχι ως αντάλλαγμα, η διεθνής κοινότητα, σταθμίζοντας τις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, έχει την ευκαιρία να δώσει ουσιαστική λύση στην παράνομη τουρκική κατοχή. Δεν μπορούμε να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά στο διεθνές δίκαιο όταν μιλάμε για παράνομες εισβολές. Η Κυπριακή Δημοκρατία, με τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους, αποτελεί σήμερα το μοναδικό κράτος μέλος της Ε.Ε. που έχει κατεχόμενο έδαφος. Η κατάσταση αυτή αποτελεί αγκάθι στον Ελληνισμό και στα ευρωπαϊκά ιδεώδη και δεν μπορεί να συνεχιστεί.