ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΣΟΛΑΣ: «Οι 4 στρατηγικοί στόχοι για τις ορεινές περιοχές, μέσα από τη λειτουργία της νέας αυτόνομης Υποεπιτροπής»

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

27 Φεβρουαρίου 2024

ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΣΟΛΑΣ: «Οι 4 στρατηγικοί στόχοι για τις ορεινές περιοχές, μέσα από τη λειτουργία της νέας αυτόνομης Υποεπιτροπής»

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειών της Βουλής και της νέας αυτόνομης Υποεπιτροπής Ορεινών Περιοχών, κ. Μάνος Κόνσολας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κεντρική Ένωση Δήμων, το Μετσόβιο Κέντρο Διεπιστημονικής Έρευνας, αλλά και οι ορεινοί δήμοι σε όλη την Ελλάδα, αποτίμησαν δημόσια και με ιδιαίτερα θετικό τρόπο, την πρωτοβουλία δημιουργίας αυτόνομης Υποεπιτροπής ορεινών περιοχών της Βουλής.

Η πρωτοβουλία αυτή είναι πλέον πραγματικότητα. Έγινε πραγματικότητα με τη στήριξη του Προέδρου της Βουλής.

Οι ευθύνες μας λαμβάνουν άλλη διάσταση.

Ως Πρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειών, αλλά και της νέας Υποεπιτροπής, πιστεύω ότι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για τη διαμόρφωση μιας εθνικής πολιτικής που θα στοχεύει στην ανάπτυξη, αλλά και στην αντιμετώπιση των ιδιαίτερων προβλημάτων των ορεινών περιοχών.

Οφείλουμε να δούμε τις βέλτιστες πρακτικές που έχουν υιοθετηθεί σε ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες έχουν δημιουργήσει ειδικό νομοθετικό πλαίσιο για τις ορεινές περιοχές.

Μέσα από τη λειτουργία και τη δραστηριότητα της νέας Υποεπιτροπής Ορεινών Περιοχών, μπορούμε να θέσουμε συγκεκριμένους στόχους, όπως:

- Η επικαιροποίηση του ορισμού των ορεινών περιοχών και Δήμων της Ελλάδας, προκειμένου να υπάρχει το χωρικό υπόβαθρο μιας εθνικής πολιτικής για αυτές τις περιοχές.

- Ο καθορισμός εποπτικών αρχών και οργάνων για την υποστήριξη και εποπτεία της εφαρμογής των πολιτικών για τις ορεινές περιοχές.

- Τα χρηματοδοτικά εργαλεία για την υποστήριξη των αναπτυξιακών διαδικασιών και τη διασφάλιση διαφάνειας στη διαχείρισή τους,  όπως για παράδειγμα ένα Ορεινό Ταμείο.

- Η καταγραφή των κύριων προβλημάτων των ορεινών περιοχών, όπως η δημογραφική συρρίκνωση, η ενεργειακή φτώχεια, οι κοινωνικοοικονομικές ανισότητες κ.ο.κ., αλλά και η αναγνώριση ευκαιριών και πλεονεκτημάτων για τις τοπικές κοινωνίες, όπως ο δασικός πλούτος, το ενεργειακό δυναμικό, η παραγωγή προϊόντων ποιότητας κ.ο.κ, με την παράλληλα διαμόρφωση προτάσεων εφαρμοσμένης πολιτικής.