Η υποκρισία της κυβέρνησης, ο ρόλος των ξενοδόχων και το ΑΙΡΒΝΒ στην Ελλάδα - Μύθοι και αλήθειες, του Γιώργου Γεωργαλλίδη

Η πρόσφατη «αντι-Airbnb» μανία, η οποία κορυφώνεται με τις νέες ρυθμίσεις του 2024-2025 – την απαγόρευση νέων καταχωρίσεων στα κεντρικά διαμερίσματα της Αθήνας (1ο, 2ο, 3ο) και τα αυστηρά νέα φορολογικά και λειτουργικά πρότυπα (Τέλος Ανθεκτικότητας στην Κλιματική Κρίση, υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης, πιστοποιήσεις ασφαλείας από 1η Οκτωβρίου 2025) – δεν είναι παρά μία πολιτική πλάνη και μια επιχειρηματική αντεπίθεση που θυσιάζει την ελεύθερη οικονομία και τον πολίτη στον βωμό των μεγάλων συμφερόντων (ξενοδόχων).

Γράφει ο Γιώργος Γεωργαλλίδης

Το Airbnb, η βραχυχρόνια μίσθωση, είναι πρόοδος, όχι πρόβλημα. Είναι η μοναδική, ίσως, καινοτομία των τελευταίων δεκαετιών που έδωσε πραγματική οικονομική ανάσα στον μικροϊδιοκτήτη, αναζωογόνησε υποβαθμισμένα ακίνητα και γειτονιές, και άνοιξε τον τουρισμό σε ένα ευρύτερο φάσμα επισκεπτών.
Το αφήγημα ότι το Airbnb είναι ο «δαίμονας»που φταίει για όλα είναι ψευδές και βολικό. Τα πραγματικά δεδομένα μιλούν από μόνα τους:

1. Οικονομική Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη
   Εισόδημα στον Πολίτη: Η βραχυχρόνια μίσθωση επέτρεψε σε χιλιάδες Έλληνες, ιδίως μετά τη μνημονιακή κρίση, να αξιοποιήσουν ανεκμετάλλευτη περιουσία (κενά διαμερίσματα) ή να συμπληρώσουν ένα πενιχρό εισόδημα, μετατρέποντας τον ιδιοκτήτη σε μικρό επιχειρηματία. Αυτή η οριζόντια διασπορά του τουριστικού εισοδήματος στις τοπικές κοινωνίες είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα, σε αντίθεση με τη συγκέντρωση των εσόδων στα χέρια λίγων μεγάλων ξενοδοχειακών ομίλων.

Συνολική Συμβολή: Σύμφωνα με έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ), το 2023, οι οικοδεσπότες της Airbnb συνέβαλαν με 3,25 δισ. ευρώ στην ελληνική οικονομία, στηρίζοντας πάνω από 100.000 θέσεις εργασίας. Αυτό δεν είναι «παραοικονομία», είναι πυλώνας εθνικής ανάπτυξης.

Αναζωογόνηση Ακινήτων: Πολλά διαμερίσματα που σήμερα φιλοξενούν τουρίστες ήταν παλιά, υποβαθμισμένα και κενά για χρόνια. Η βραχυχρόνια μίσθωση απαίτησε επενδύσεις για ανακαίνιση, φωτισμό, εξαερισμό και ασφάλεια (όπως επιβάλλει τώρα ο Νόμος 5170/2025), βελτιώνοντας έτσι το κτιριακό απόθεμα της πόλης.

Είναι σαφές ότι η πίεση για την υπερ-ρύθμιση και τον περιορισμό δεν πηγάζει από την έγνοια για τον πολίτη, αλλά από την απώλεια μεριδίου αγοράς του παραδοσιακού ξενοδοχειακού κλάδου. Οι νέες ρυθμίσεις, όπως η υπαγωγή σε ΦΠΑ 13% και τέλος παρεπιδημούντων για τους ιδιοκτήτες 3+ ακινήτων, καθώς και οι τεχνικές προδιαγραφές, ουσιαστικά μετατρέπουν τον ιδιώτη σε ξενοδόχο, με στόχο την εξώθησή του από την αγορά.

Αυτή η προσπάθεια προστατευτισμού στρεβλώνει τον ανταγωνισμό, στερεί από τον επισκέπτη την ποικιλία επιλογών (αυθεντικές εμπειρίες σε γειτονιές) και οδηγεί σε ακριβότερες υπηρεσίες από τους λίγους.

Το πιο αιχμηρό σημείο είναι η σύνδεση του Airbnb με την εκτίναξη του κόστους στέγασης και η υποκριτική δέσμευση ότι οι περιορισμοί θα “λύσουν” το στεγαστικό. Αυτό είναι ψέμα.

Τα Αδιάψευστα Στοιχεία
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα του ΟΠΑ, τα ακίνητα που διατίθενται αποκλειστικά για βραχυχρόνια μίσθωση αντιστοιχούν μόλις στο 0,4% του συνόλου των κατοικιών στην Ελλάδα και στο 1% των κατοικιών στο κέντρο της Αθήνας.
Την ίδια στιγμή, στην Αθήνα ένα στα τέσσερα σπίτια παραμένει κενό!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν είναι δυνατόν ένα φαινόμενο που αφορά το 1% των κατοικιών να είναι η κύρια αιτία για τη στεγαστική κρίση. Η απαγόρευση του Airbnb δεν θα λύσει σε καμία περίπτωση το στεγαστικό, γιατί απλώς αγνοεί τις πραγματικές του αιτίες.

Οι πραγματικοί παράγοντες της στεγαστικής κρίσης είναι:
Έλλειψη Ολοκληρωμένης Πολιτικής Κατοικίας: Η Ελλάδα έχει διαχρονικά απουσία κοινωνικής στεγαστικής πολιτικής και προγραμμάτων, με την τελευταία μεγάλη παρέμβαση να είναι προ κρίσης.
Ανεπαρκής Νέα Δόμηση: Οι τιμές κατασκευής, τα γραφειοκρατικά εμπόδια και η έλλειψη νέων σύγχρονων κατοικιών διατηρούν τις τιμές στα ύψη.
Golden Visa και Επενδυτικές Ροές: Η μαζική εισροή κεφαλαίων από το εξωτερικό, μέσω της Golden Visa, με στόχο την αγορά ακινήτων και όχι απαραίτητα την αξιοποίησή τους, διογκώνει τις τιμές αγοράς.
Κενά Ακίνητα: Ο μεγάλος αριθμός κενών και αναξιοποίητων σπιτιών λόγω φορολογικών βαρών και γραφειοκρατίας αποτελεί τη μεγαλύτερη δεξαμενή κατοικιών που πρέπει να επιστρέψουν στην αγορά μακροχρόνιας μίσθωσης.

Το Μήνυμα

Κυβέρνηση και υπουργείο Τουρισμού: Αντί να υιοθετείτε τις μονομερείς απαιτήσεις των ξενοδόχων και να στοχοποιείτε τον μικροϊδιοκτήτη, αναγνωρίστε τη συμβολή της βραχυχρόνιας μίσθωσης στην οικονομία και τη διασπορά του τουρισμού.

Οι περιορισμοί, όπως το «μπλόκο» νέων καταχωρίσεων στα κεντρικά της Αθήνας για το 2025 (1ο, 2ο, 3ο Δ.Δ.), είναι μια μισή λύση που θα πλήξει την καινοτομία, θα μειώσει τα έσοδα του Δημοσίου από τα ρυθμισμένα πλέον ακίνητα και, κυρίως, δεν θα φέρει ούτε ένα σπίτι πίσω στη μακροχρόνια μίσθωση.

Η επίλυση του στεγαστικού απαιτεί γενναίες πολιτικές για την κοινωνική στέγαση, φορολογικά κίνητρα για την αξιοποίηση των κενών ακινήτων και την αύξηση της προσφοράς νέων κατοικιών. Μην χρησιμοποιείτε το Airbnb ως πρόσχημα για να κρύψετε τη διαχρονική αποτυχία σας να διαμορφώσετε μια ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική.

Μην ψάχνετε εξιλαστήρια θύματα! Ρυθμίστε δίκαια, μη σκοτώνετε την αγορά.