E.ΠΑ.Μ Ρόδου: Αποτελεσματική απεργιακή κινητοποίηση

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ

Οι ΕΛΜΕ (Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης)κατά πλειοψηφία ψήφισαν πενθήμερες ή 48ωρες κυλιόμενες απεργίες με σκοπό να κλείσουν τα σχολεία. Μα αυτό είναι το θέμα; Να κλείσουν τα σχολεία; Αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να κρατήσουν ανοιχτά τα σχολεία και να μην κάνουν μαθήματα. Αντίθετα τα σχολεία οφείλουν να είναι ανοιχτά να πηγαίνουν οι μαθητές και οι γονείς τους ώστε να ενημερώνονται για την κατάσταση. Να γίνονται διαρκώς εκδηλώσεις μέσα στο σχολείο, πολιτιστικές και πολιτικές. Να ανοίξουν πολιτικές συζητήσεις όπου θα συμμετάσχουν μαθητές και γονείς. Τα σχολεία οφείλουν να μετατραπούν σε κέντρα αγώνα σε κάθε γειτονιά για όλο τον κόσμο.

Κι οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να είναι εκεί. Παρόντες όλοι τους. Να μια θαυμάσια ευκαιρία να δείξουν σε μαθητές και γονείς πώς θα πρέπει να είναι το πραγματικό δημόσιο σχολείο, τι σόι μόρφωση πρέπει να προσφέρει. Να μάθουν στα παιδιά αυτά που κανένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα δεν τους επέτρεψε ποτέ. Μόνο έτσι θα πείσουν την κοινωνία ότι δεν αξίζει να απολυθούν, ότι είναι χρήσιμοι όσο κανείς άλλος για την μέση ελληνική οικογένεια, ότι ασκούν λειτούργημα ως εκπαιδευτικοί. Αν μπορούν μάλιστα να πείσουν τους γονείς, δηλαδή του συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, να πάρουν στα χέρια τους την λειτουργική κατάληψη του σχολείου, τότε ακόμη καλύτερα γιατί οι εκπαιδευτικοί τυπικά δεν θα εμφανίζονται ως απεργοί κι έτσι δεν θα χάνουν μεροκάματα.
Ο αγώνας τώρα ξεκινά και σιγά-σιγά το κλίμα αλλάζει. Ένας νέος άνεμος αρχίζει να φυσά στην κοινωνία. Αρκεί να καταλάβουμε ότι μπροστά σ’ αυτή την λαίλαπα δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί, εργάτες, νοσηλευτές, γιατροί, τραπεζικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, κοκ. Υπάρχει μόνο εργαζόμενος λαός, ένας λαός που οφείλει να δώσει τη μάχη από κοινού με κοινά πολιτικά αιτήματα με πρώτο και άμεσο στόχο την ανατροπή του καθεστώτος.
Δεν πρέπει με κανένα τρόπο να υπάρξουν απεργοί και οι άλλοι που τρέχουν ασθμαίνοντας να συμπαρασταθούν. Δεν υπάρχουν αγωνιζόμενοι και αλληλέγγυοι. Όποιος διαχωρίζει έτσι τους εργαζόμενους και την κοινωνία πρέπει να αντιμετωπιστεί ως εχθρός που – ανεξαρτήτως προθέσεων και προφάσεων – μεθοδεύει τον εκφυλισμό του αγώνα και την ήττα. Πρέπει επιτέλους να σπάσουμε τις συνηθισμένες εντελώς ατελέσφορες συνδικαλιστικές πρακτικές του παρελθόντος. Να σκεφτούμε με νέους όρους. Να τελειώσουμε με τις παρελάσεις για εκτόνωση στο Σύνταγμα. Πρέπει οι χώροι δουλειάς, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, οι επιχειρήσεις, οι υπηρεσίες, κοκ., να μετατραπούν σε κέντρα συσπείρωσης και κοινού αγώνα όλων των εργαζομένων και της κοινωνίας.
Ήρθε η ώρα. Μπορούμε να ξεμπερδέψουμε μια και καλή σε λιγότερο από δυο μήνες, αν μετατρέψουμε τις γειτονιές σε κέντρα του αγώνα όλων μας.

----------- ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ(Ε.ΠΑ.Μ)–ΡΟΔΟΥ,ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ----------