Διαμαντής Διαμαντής: Ενα μόνιμο αρχοντικό χαμόγελο, του Δημήτρη Γάκη

 Διαμαντής Διαμαντής:

Αποχαιρετήσαμε προχθές στις 5/4/24 τον Διαμμαντή Διαμαντή της τράπεζας όπως τον λέγαμε. Αποχαιρετήσαμε ένα κορυφαίο εργατικό, ευγενικό και πάντα χαμογελαστό στέλεχος και για πολλά χρόνια Διευθυντή της Τράπεζας Ελλάδος στη Ρόδο. Αποχαιρετίσαμε με βαθύ πόνο ένα φίλο της κοινωνίας της Ρόδου, ένα πολύ αγαπητό τέκνο της Απολακκιάς.  

Ο Διαμαντής υπήρξε ένας χρυσός άνθρωπος σπάνιας καλοσύνη και ευπρέπεια. Η ευγένεια του το φιλότιμο του και ο πράος χαρακτήρας του σε κέρδισαν, σε κατακτούσαν. Αυτά τα χαρακτηριστικά πήγαζαν απο μια βαθιά αριστερή κουλτούρα, απο μια κοινωνιολογική και ανθρώπινη ευαισθησία και συγκροτούσαν την προσωπικότητα του Διαμαντή. 

Είχε την ικανότητα να διεισδύει στο μυαλό και στην καρδιά του συνομιλητή του ακόμα και όταν δεν μιλούσε με εκείνο το συμπαθητικό και γλυκό χαμόγελο που μόνιμα είχε στα χείλη του. 

Για να είμαι πολυ ειλικρινής τον τελευταίο καιρό ζήλευα την παρέα των τραπεζικών που μαζευόταν στο γνωστό καφέ όπου ο Διαμαντής έδινα την δική του χροιά, την αρχοντική χροιά, στην παρέα. Μου έλεγε μερικές φορές αστειευόμενος «έλα Δημήτρη να με υπερασπιστείς». 

Ο Δημήτρης, ο Σάββας, ο Γιώργος και οι άλλοι φίλοι της σταθερησ Παρέας του αλλά και όλοι εμείς νιώθουμε φτωχότεροι και μικρότεροι.

Εγκάρδια συλλυπητήρια στην οικογένεια του.

 

Δημήτρης Γάκης