Αυτοί θα μας σώσουν; Άρθρο του Μιχάλη Μπαλλά, υποψήφιου με τους ΑΝΕΛ στη Δωδεκάνησο

ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ?
ΑΡΘΡΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΜΠΑΛΑ
 Είμαι συνειδητά υποψήφιος με ένα «μικρό» κόμμα όχι γιατί δε θα μπορούσα να είμαι σε ένα μεγάλο αλλά γιατί αυτά που πιστεύω και αυτά που σκέφτομαι σε κανένα από τα μεγάλα δεν μπορεί να ακουστεί. Δεν επικαλούμαστε κανένα αλάθητο και καμία μαγική συνταγή που θα σώσει τη χώρα.
Οι απόψεις μας προήλθαν από συνένωση διαφορετικών σκέψεων ανθρώπων που με τις παλαιοκομματικές λογικές δεν υπήρξαν ποτέ στο ίδιο στρατόπεδο. Αντίθετα θα έλεγα ότι είμαστε οι εξόριστοι από τα μεγάλα μαντριά, γιατί έχουμε επιλέξει την ελευθερία μας. Ελευθερία η οποία σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί «να μας φάει ο λύκος». Επαναλαμβάνω όμως ότι είναι συνειδητή επιλογή, διότι αυτοί που μένουν στα μαντριά αργά ή γρήγορα καταλήγουν στο πιάτο του βοσκού.
Στις 25 Ιανουαρίου ο λαός έχει μια ιστορική ευκαιρία να πάρει την τύχη του στα χέρια του. Δόξα τω Θεώ κόμματα να ψηφίσει υπάρχουν πολλά. Πόσα όμως απ’ αυτά αντιπροσωπεύουν τον μέσο Έλληνα πολίτη που έχει καταφέρει να διαψεύσει την αριθμητική και προσθέτοντας δυο κατώτατους μισθούς να ζει μια οικογένεια, να σπουδάζει παιδί και να είναι όσο το δυνατόν πιο συνεπής στις υποχρεώσεις του; Ποιός αντιπροσωπεύει αυτόν τον Έλληνα;
Οι υποψήφιοι της προ Χριστουγέννων κυβερνητικής πλειοψηφίας; Αυτοί που κυκλοφορούν με ελικόπτερα ή με πολυτελή αυτοκίνητα παριστάνοντας τους ιεραπόστολους της σωτηρίας της πατρίδας, όντας καλοταϊσμένοι του συστήματος, απόγονοι των λεγομένων πολιτικών τζακιών, που αντιλαμβάνονται την αγωνία μας μόνο προεκλογικά και προσπαθούν με μια τσάντα λάδι και μακαρόνια να την καταπνίξουν;
Οι υποψήφιοι της μείζονος αντιπολίτευσης; Αυτοί που μόνο στη μυρωδιά της εξουσίας ακονίζουν τα μαχαίρια τους; Αυτοί που βγάζουν σπυράκια όταν ακούν τη λέξη πατρίδα; Αυτοί που ονομάζουν εαυτούς αριστερούς ενώ τόσο καιρό έτρεχαν στην Αγγλία, στη Γερμανία, στην Αμερική να μιλήσουν με τους τραπεζίτες και τα funds; Αυτοί που λένε ότι θα κάνουν την κοινωνία δικαιότερη αλλά στηρίζουν τη δύναμή τους σε εκείνους που κατασπάραξαν εδώ και τρεις δεκαετίες τη χώρα μας;
Οι υποψήφιοι υγρών και σκοτεινών σχηματισμών που μέσα σ’ ένα βράδυ εκτοξεύθηκαν στις δημοσκοπήσεις μόνο από την αναγνωρισιμότητα των «έγκριτων» ΜΜΕ – μεγαλοεργολάβων;
Οι υποψήφιοι που νοσταλγούν τις εποχές της μπομπότας και των κουπονιών; Θα ξεχάσουμε ότι όπου εφαρμόστηκε αυτό που πρεσβεύουν ο λαός αντάλλαζε την αξιοπρέπειά του για ένα πακέτο αμερικάνικα τσιγάρα ή για ένα ζευγάρι κάλτσες;
Αυτό είναι το όραμά τους για τους Έλληνες; Αυτοί είναι που θα μας σώσουν; Αυτοί θα μας ξανακάνουν κράτος περήφανο και δυνατό; Αυτοί θα διαπραγματευτούν την εθνική μας αξιοπρέπεια; Αυτοί θα παλέψουν για αξίες και ιδανικά; Δε ξέρω για εσάς. Εγώ όμως δεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη.
Εγώ στο μαντρί δεν μπορώ να μπω. Ας με φάει ο λύκος!