Τα σταφύλια της μυκονιάτικης οργής - Γράφει ο Μηνάς Λυριστής, Περιφερειακός Σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου

Mύκονος 11.07.21-Τα σταφύλια της μυκονιάτικης οργής

-Με αφορμή την ανακοίνωση του Σωματείο Επιχειρήσεων Διασκέδασης & Εστίασης Μυκόνου - Σωματείο ΣΕΔΕΜ και του Σ Ε Ε Χω Μ οφείλω να ενώσω και εγώ την φωνή μου μαζί με τα δύο σωματεία καθώς πράγματι η κατάσταση στη Μύκονο, αποτελεί ένα άνευ προηγουμένου μείγμα κρατικής αδιαφορίας και πολιτειακής διαφθοράς.

Δυστυχώς, η έλλειψη κρατικού σχεδιασμού ή έστω πολιτικών επιλογών ουσίας, ουσιαστικά αποδεικνύουν την μηδαμινή επαφή με την πραγματικότητα της κυβέρνησης. Έπειτα από την αύξηση των κρουσμάτων Covid-19 στο νησί μας (γεγονός που είχε προβλεφθεί από όλους), ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας δήλωσε προς απάντηση των ανησυχιών των επαγγελματιών πως συζητείται (ενώ βρισκόμαστε στα μέσα της τουριστικής περιόδου!) αυστηροποίηση του πλαισίου και ενεργοποίηση της αστυνομίας για την αποτροπή παράνομων πάρτυ σε ιδιωτικές βίλες του νησιού.

Επιπλέον, πρόσθεσε πως οι επαγγελματίες του νησιού έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται τη στιγμή που τηρούν όλα τα απαραίτητα μέτρα στις επιχειρήσεις τους και ευχήθηκε όσοι παρανομούν, να μην «ρίχνουν μετά ανάθεμα για την επιβολή νέων περιοριστικών μέτρων» (!). Ουσιαστικά, ο διορισμένος υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, ευθαρσώς δηλώνει πως ανέχεται την παραβατικότητα, ενώ αντίστοιχα προετοιμάζει συνολική τιμωρία, για τις παραβάσεις των λίγων!

Είναι ποτέ δυνατόν να δηλώνει η κυβέρνηση πως επειδή αδυνατεί να περιστείλει τις παράνομες δραστηριότητες κάποιων θα περιορίσει τους πάντες;

Η κυβέρνηση, ενάντια σε όλα όσα είχε εξαγγείλει προεκλογικά αποδεικνύει ότι υποθάλπει συστηματικά τα φαινόμενα ανομίας, αθέμιτου ανταγωνισμού και κυρίως της “μαύρης” και αδήλωτης εργασίας. Το αίτημα των καταστηματαρχών είναι απόλυτα ορθό και νόμιμο, ούτως ώστε να προστατευτούν από τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Είναι παράλληλα όμως, αναφαίρετη υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τις ανάγκες των εργαζόμενων και το δικαίωμα τους στην ασφάλιση.

Όπως έχω επισημαίνει και παλαιότερα, με την στρατηγική της η κυβέρνηση ωθεί τους πολίτες στην παραβατικότητα.

Το ερώτημα που τίθεται βέβαια, είναι εάν μια κυβέρνηση δεν φοβάται τις πιέσεις από εργαζόμενους και καταστηματάρχες (και άρα το πολιτικό κόστος αυτών) τότε ποιες πιέσεις φοβάται και ποια συμφέροντα άραγε εξυπηρετεί;

Μηνάς Λυριστής | Διεθνολόγος

Υπ. Διδάκτωρ Διεθνούς Πολιτικής

Περιφερειακός Σύμβουλος Νοτίου Αιγαίου