Το μισογκρεμισμένο εξωτερικό τοιχίο της αυλής του Ενυδρείου, ένας Φάρος και η αλλοίωση της ακτής στο βορειότερο άκρο της Ρόδου.
Με μια μικρή παρατήρηση φαίνεται πως στο Βορειότερο άκρο της Ρόδου με τον Φάρο και το Ενυδρείο μας αποκαλύπτεται μια ακόμα εγκατάλειψη για τα ιστορικά κτίρια της περιόδου της Ιταλοκρατίας στη Ρόδο. Στο βορειότερο άκρο του νησιού στο Ενυδρείο της Ρόδου. Στο σημείο αυτό οι περισσότεροι φωτογράφοι αποθανατίζουν την ομορφιά του φυσικού τοπίου να πλαισιώνεται από τον Υδροβιολογικό Σταθμό Ρόδου το γνωστό σε όλους μας Ενυδρείο και τα γνωστά ξενοδοχεία της τουριστικής βιομηχανίας του νησιού. Επίσης αποτελεί ένα κομβικό σημείο συνάντησης και ψυχαγωγίας όσων ασχολούνται με τη θάλασσα ή ακόμα και όσων πηγαίνουν για περπάτημα.
Ο Υδροβιολογικός Σταθμός Ρόδου αποτυπώνει την αγάπη των ιταλών κατακτητών για τη Ρόδου αφού την εποχή εκείνη δημιούργησαν έναν πρότυπο για τα ελληνικά δεδομένα Υδροβιολογικό Σταθμό για επιστημονική μελέτη του φυσικού θαλάσσιου περιβάλλοντος σε ένα σημείο όπου η θάλασσα έχει τον κυρίαρχο ρόλο.
Στο σημείο αυτό εδώ και πάρα πολύ καιρό έχει καθαιρεθεί μέρος του εξωτερικού τοιχίου του Υδροβιολογικού Σταθμού Ρόδου (Ενυδρείου) απ’ ότι φαίνεται εξαιτίας της διάβρωσης των ακτών που σ’ εκείνο το σημείο είναι ιδιαίτερα εμφανής. Επίσης ο Φάρος που υπάρχει στο σημείο φαίνεται να πλησιάζει τη θάλασσα.
Μηχανικοί ή περιβαλλοντολόγοι δεν είμαστε αλλά μια απλή επίσκεψη στο σημείο ή ακόμα και μια σύγκριση φωτογραφιών παλιών και νέων φανερώνει την μεγάλη διάβρωση της ακτής από τη θάλασσα με το κύμα να πλησιάζει τον ιστορικό υδροβιολογικό σταθμό της Ρόδου και τον Φάρο.
Τα πρόσφατα παραδείγματα για παραδοσιακά κτίρια που έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου και παρόλα αυτά είναι ακόμα είναι λειτουργικά και έχουν κατασκευαστεί με αντισεισμικές προδιαγραφές είναι πολλά και μας διδάσκουν πως αν ψάχνουμε να βρούμε ποιος είναι υπεύθυνος για τη συντήρησή τους θα χαθούμε σίγουρα στη μετάφραση.
Σε όλα τα επίπεδα οι ευθύνες μπορεί να είναι συλλογικές ή ατομικές ή πράξεις ή παραλήψεις και πως ο καθένας βάζει το λιθαράκι του. Στην περίπτωση του Ενυδρείου μπορούμε να εξάγουμε πολλά συμπεράσματα. Αφενός όσοι εντόπισαν την καταστροφή του τοιχίου φρόντισαν να τοποθετήσουν αυτές τις χαριτωμένες γλάστρες στα σημεία που έχει καταρρεύσει το τοίχος προκειμένου να αποτρέψουν τους περιηγητές να πλησιάσουν. Άλλοι περισσότερο «καλλιτέχνες» φρόντισαν να γεμίσουν συνθήματα και ζωγραφιές το σημείο προκειμένου ν’ αφήσουν κι αυτοί το αποτύπωμά τους στην ιστορία. Για περαιτέρω ενέργειες δεν μπορώ να γνωρίζω, αποτύπωσα τα όσα βλέπω στάσιμα και σταθερά εδώ και καιρό.
Η θάλασσα είναι απρόβλεπτη και επικίνδυνη. Το θέμα με τη διάβρωση των ακτών σε όλα τα σημεία του νησιού είναι γνωστό, μάλιστα με τις πρόσφατες κακοκαιρίες είχαμε όχι μόνο διαβρώσεις και αλλοίωση των ακτών αλλά καταστροφές σε παραλιακούς δρόμους.
Όσο για την ιστορία μας είναι κρίμα να χάνεται όχι μόνο για τα λαμπρά κτίρια αλλά και το περιεχόμενο και τη λειτουργία τους που αποτύπωσαν τον σεβασμό ακόμα και των κατακτητών προς το νησί μας, που έκαναν διάσημη τη Ρόδο στην οικουμένη, να καταστρέφονται και μάλιστα να γινόμαστε μάρτυρες αυτής της καταστροφής και να μην μπορούμε να πράξουμε το οτιδήποτε.
Ελένη Ν. Καραγιάννη
Απόφ. Τμ. Μεσογειακών Σπουδών Παν. Αιγ.
Απόφ. ΕΠΠΑΙΚ & ΠΕΣΥΠ ΑΣΠΑΙΤΕ
Αθλήτρια Τριάθλου
