Στο πνεύμα τον ημερών τρια “ταχυδρομικά δελτάρια” (carte-postale, post card) εποχής, απο το αρχείο του πατέρα μου. Θαρρώ πως τις έχω ξανανεβάσει, είναι όμως απολαυστικές και συλλεκτικές κι αξίζουν τον κόπο να τις βλέπουμε και να θυμώμαστε πώς μας έβλεπαν οι Ιταλοί, πώς τους βλέπαμε εμείς και γιατί τους κόλλησε το παρατσούκλι “φανφαρόνοι”.
Α. Ένας Balilla (Νεολαίος Φασίστας) ρίχνει ρετσινόλαδο στην Ελλάδα. Λέει η λεζάντα: “Δεν πέρασε καλά καλά η άνοιξη και η Ελλάδα “καθαρίστηκε”. Στην πίσω μεριά ο πατέρας μου, πολιτικός κρατούμενος τότε, εξόριστος στην Ιταλία, (όταν ήμουν τεσσάρων μηνών) σημειώνει με ημερομηνία 19-7-1943:
Το ρετσινόλαδο που πότιζες
στους άλλους, απο το κακό σου,
στο τέλος σου περίσσεψε
και τόπιες μοναχός σου
Β. Ο “άξονας” πετάει στην θάλασσα την Αγγλία, που τραβάει ένα σκυλάκι με φουστανέλα, την Ελλάδα. Απο πίσω σημειώνει και πάλι ο πατέρας, με την ίδια ημερομηνία όπως και παραπάνω:
Αγγλία και Ελλάδα τις εδιώξατε
μ’ έναν λοστό σαν ένα κλέφτη
Μα ξάφνου το σκυλάκι κείνο γαύγισε
και τότε σεις το σκάσατε σαν να σας βάλαν νέφτι
Γ. Μια Ελληνική καρτ-ποστάλ με την υπογραφή του Φωκίωνα Δημητριάδη.
28 of October is a national holiday, the day of Italy’s attack against Greece and the beginning of WW 2 for this country. As far as I know, Greece is the only country that celebrates not the end but the beginning of the war instead. It is because it marks the first victory of the free world against the powers of Fascism, with the Italian attack repulsed and the Greek army pushing the invading forces way back into Albanian soil, to where they came from.
I post three post cards from that period. They are from the archive of my father, a political prisoner exiled to Italy in 1943, when I was just 4 months old. Period cards A and B are Italian, card C is Greek.
In card A, a Fascist Youth pours castor oil over Greece. At the back, date 17 July 1943, my father comments in rime that “the castor oil intended for others, you (Italian) have drunk it by yourself”. Card B shows the Axis powers pushing England into the sea. England has her ally Greece like a dog on a leash. At the back, my father comments again in rime that “England and Greece you would push to the sea, but then the little dog barked and you ran away like mad”. Card C is Greek, making fun of Mussolini, with a song popular at the time.
