Πάτμος: Tο νησί της αγάπης, δημοφιλής προορισμός για τους Ρώσους τουρίστες

«Το ταξίδι μας στην Πάτμο ήταν όνειρο ζωής», δηλώνουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ οι Ρώσοι προσκυνητές, Μαρία και Αλεξάντρ, παντρεμένοι με πέντε παιδιά. «Στη Ρωσία ξέρουν πολύ καλά ότι η Πάτμος συνδέεται με τη χριστιανική θρησκεία, τη συγγραφή της Αποκάλυψης και με τη Μονή του Ευαγγελιστή Ιωάννη που λειτουργεί συνεχώς από το 1088 έως τις μέρες μας. Θα επισκεφτούμε και το αντρικό μοναστήρι που ίδρυσε ο όσιος Χριστόδουλος ο Λατρηνός και την παλαιότερη γυναικεία Μονή της Ζωοδόχου Πηγής στο κέντρο του οικισμού της Χώρας» λένε με ενθουσιασμό. «Ερχόμαστε ως προσκυνητές στην Ελλάδα για τρίτη συνεχή φορά», δηλώνουν οι πολύτεκνοι Μοσχοβίτες, οι οποίοι μόλις έφτασαν στο λιμάνι της Πάτμου, πήγαν απευθείας στη Σπηλιά της Αποκαλύψεως για να παρακολουθήσουν τη θεία λειτουργία. «Θέλουμε να επισκεφτούμε όλους τους Άγιους Τόπους της Ελλάδας, της μοναδικής χώρας, που φέρει το φως της χριστιανοσύνης» λένε. Σύμφωνα με τον δήμαρχο του νησιού, Γρηγόρη Σάικο, φέτος όπως και πέρσι, αναμένεται αύξηση της προσέλευσης των τουριστών στο νησί της τάξης του περίπου 20%. «Αυτά τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν βάσει των κρατήσεων δωματίων και των εισιτηρίων στα πλοία. Είμαστε αισιόδοξοι», τονίζει ο δήμαρχος. Ο διευθυντής της τουριστικής εταιρείας “Beleon”, με έδρα τη Ρόδο, Λεωνίδας Δημητριάδης, παραπονιέται πως δεν υπάρχει τακτική γραμμή από τη Χίο έως την Πάτμο, για να μπορέσει να «πλημμυρίσει» το νησί της Αποκαλύψεως με Ρώσους προσκυνητές και τουρίστες. «Ένα καταμαράν και ένα ταχύπλοο σκάφος, που κάνει καθημερινά δρομολόγια, δεν επαρκούν για τις καλοκαιρινές μεταφορές των τουριστών προς την Πάτμο, γιατί η εταιρεία μας θα φέρει φέτος στην Ελλάδα, κυρίως σε Ρόδο, Χίο, Κρήτη και Χαλκιδική, περισσότερους από 300.000 Ρώσους τουρίστες» επισημαίνει ο κ. Δημητριάδης. Ο δήμαρχος της Πάτμου, όμως, πιστεύει πως η συγκοινωνία που υπάρχει με τα κοντινά νησιά είναι καλή. Ο ίδιος δίνει μεγαλύτερη σημασία στη σύνδεση του νησιού με τη Βόρεια Ελλάδα. «Η αποκατάσταση της θαλάσσιας γραμμής Θεσσαλονίκης – Πάτμου θα συνέβαλλε στην αύξηση της επισκεψιμότητας του νησιού και θα ενίσχυε τις εμπορικές συναλλαγές. Αν το καταφέρουμε αυτό, θα είμαστε πολύ καλά» λέει ο κ. Σάικος. Το μυστήριο του νησιού «Η ιερή Πάτμος είναι ένα νησί στεφανωμένο με το φως Του Χριστού. Είναι δεκαπέντε χρόνια τώρα που μένω εδώ» λέει ο Βίκτωρ Στρελτσόβ, που ασχολείται με ξεναγήσεις Ρώσων τουριστών στο νησί. «Στη Ρωσία ήμουν ιστορικός και σήμερα νιώθω πως η ζωή μου είναι πραγματικά ωραία γιατί όλα τα όνειρά μου πραγματοποιήθηκαν σε αυτό το νησί. Οι ξεναγήσεις μου είναι έντονα φορτισμένες συναισθηματικά, γιατί τις πραγματοποιώ με την ιδιότητα ενός πιστού χριστιανού και λάτρη του νησιού» προσθέτει. Το νησί φέρνει στον άνθρωπο μια αίσθηση γαλήνης και αγάπης, φέρνει τύχη. Έτσι λένε και έτσι πιστεύουν οι επισκέπτες της Πάτμου. Η Μαρία αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας. «Ήρθα στην Πάτμο πρώτη φορά πριν από τρία χρόνια. Προσκύνησα και οι άγιοι της ορθόδοξης εκκλησίας με πήραν «αγκαλιά» και με έφεραν πίσω στη ζωή» λέει. Φέτος, η ευχή της είναι να «πάρει» αγάπη. «Να βρω την αγάπη, γιατί μόνο όταν αγαπάμε, είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι» λέει. Πατμιάς, μια Θεολογική Σχολή 300 ετών Φέτος, η μεγάλη γιορτή τής ιστορικής Πατμιάδας Θεολογικής Σχολής πραγματοποιήθηκε σε μελαγχολικό κλίμα. Η Σχολή κινδυνεύει να κλείσει έπειτα από 300 χρόνια λειτουργίας. Σημειώνεται ότι η λειτουργία της Σχολής ξεκίνησε το 1713, υπό την διεύθυνση του Πάτμιου Μακάριου Καλογερά. Το 1769 με Πατριαρχικό σιγίλιο η Σχολή μεταβάλλεται σε «Κοινή Σχολή του Γένους», οπότε την αναλαμβάνει ο Πάτμιος Δανιήλ Κεραμεύς. Τη Σχολή της Πάτμου, από την οποία προήλθαν πλείστοι διδάσκαλοι του Γένους, λόγιοι και διάσημοι αρχιερείς και Πατριάρχες, συντηρούσε στα τέλη του 19ου και έως του 1912 ο Σύλλογος των Μικρασιατών «Ανατολή», ενώ ήδη στη Σχολή λειτουργεί Ιερατική Σχολή, αναγνωρισμένη ως κρατικό ίδρυμα. Ο σημερινός διευθυντής της Πατμιάδας, Ευστάθιος Κόττορος, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, επειδή, λόγω της κρίσης, η Σχολή κινδυνεύει να κλείσει. «Η Σχολή μας είναι το εθνικό κειμήλιο και δεν πρέπει να επιτρέψουμε τον αφανισμό της» δηλώνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ. «Το 1966 στη Σχολή φοιτούσαν 360 μαθητές και σήμερα έχει μόνο 42. Από τη Σχολή μας αποφοίτησαν πέντε Άγιοι της Εκκλησίας και 14 μητροπολίτες. Μας βοηθάνε τα τοπικά μοναστήρια. Πρέπει, όμως, να φροντίσουμε και το κτίριο που καταρρέει, να βοηθήσουμε τους καθηγητές μας, για να μη απολυθούν, και να μεριμνήσουμε να έρθουν περισσότεροι μαθητές στη Σχολή μας. Πρέπει να μεριμνήσει και το κράτος για την ανάδειξη και την οικονομική στήριξε αυτού του ιερού τόπου της χριστιανικής ορθοδοξίας» προσθέτει ο κ. Κόττορος. troktiko