Οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία να οργανώσουν τον αγώνα για Συλλογική Σύμβαση με ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα.

Οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία να οργανώσουν τον αγώνα για Συλλογική Σύμβαση με ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, δουλειά με σύγχρονα δικαιώματα.

Είμαστε στα μέσα της σαιζόν με τους εργαζόμενους στα ξενοδοχεία ήδη να νιώθουν το βάρος του τουριστικού θαύματος στις πλάτες τους.

Ενώ οι ξενοδοχοϋπάλληλοι δουλεύουν ως την εξάντληση, έχοντας να αντιμετωπίσουν την απογείωση της εντατικοποίησης στη δουλειά, κάποιοι διαπραγματεύονται (;) για αυτούς χωρίς αυτούς, τους όρους με τους οποίους θα δουλεύουν!

Από τις ίδιες τις ανακοινώσεις φαίνεται ότι στην ουσία δεν πρόκειται για διαπάλη ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους εργοδότες, αλλά ανάμεσα σε αντίπαλα στρατόπεδα μεγαλοξενοδόχων. Όπως και να έχει, παρά τις προσωρινές διαφορές τους, τους ενώνει η κοινή αντίληψη για “εργασιακή ειρήνη” και “συναίνεση”, αρετές στις οποίες όπως επανειλημμένα έχουν πει, είναι πρωτοπόροι σε όλη τη χώρα.

Τους εργαζόμενους όμως δεν τους αφορά αν κουμάντο στην Ένωση Ξενοδόχων κάνει ο ένας ή ο άλλος μεγαλοξενοδόχος. Δεν έχουν άλλωστε να κερδίσουν τίποτα από αυτό. Αντίθετα έχουν να αντιμετωπίσουν τη σκληρή πραγματικότητα στον τόπο της δουλειάς τους καθημερινά. Καθηλωμένοι μισθοί που σπρώχνουν σε δουλειά όλες τις μέρες της εβδομάδας, υπερωρίες και δουλειά στη βάρδια που κανονικά αντιστοιχεί σε δύο ή και τρεις εργαζόμενους. Εργατικά ατυχήματα που είναι καθημερινή υπόθεση.

Τα χτυπήματα που δέχονται οι εργαζόμενοι είναι απανωτά. Αυτές τις μέρες η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι έχει έτοιμο ένα καινούριο νομοσχέδιο για τα εργασιακά. Ανάμεσα σε άλλα κάνει ακόμα πιο φτηνές τις υπερωρίες για τους εργοδότες, καταργώντας τις ασφαλιστικές εισφορές, νομιμοποιεί τη δουλειά ως και 13 ώρες την ημέρα σε έναν εργοδότη και εισάγει τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε εβδομαδιαία βάση.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (ΠΟΞ), ούτε με αυτά δεν είναι ικανοποιημένη και πιέζει για την ξεκάθαρη νομιμοποίηση της 7ήμερης εργασίας, με πρόσχημα τους περιορισμούς της ψηφιακής κάρτας.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από την οργάνωση των εργαζομένων, που να έχει σα βάση του, τον τόπο δουλειάς. Αγώνας που πρέπει να έχει καθαρό ότι για να κερδίσουμε οι εργαζόμενοι πρέπει να χάσουν τα αφεντικά.

Οι εργαζόμενοι να μη διστάσουν να έρθουν σε επαφή με τη ΔΑΣ

Απαιτούμε..

• ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις στο μισθό και κατοχύρωση του πενθημέρου

•  Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς.

• Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο του υπουργείου εργασίας

• Επίδομα ανεργίας για όλους τους μήνες που βρισκόμαστε εκτός δουλειάς στο 80% του κατώτατου μισθού.

• Επαναφορά των βαρέων και ανθυγιεινών.