Ο Φώτης Χατζηδιάκος αποχαιρετά τον "αγαπημένο του σύντεκνο" Κώστα Σαρρή

Αγαπημένε μου «Σύντεκνε», σαράντα και πλέον χρόνια, στις δύσκολες στιγμές μας ήσουν πάντα δίπλα μας, σ εμένα, στον Στέργο και στην Αγάπη.

Στη δικηγορία, στα προσωπικά, στα οικογενειακά, στα δημόσια, πάντα αρωγός και συμπαραστάτης μας, γιατί μας ένωναν, η αγάπη για το δίκαιο και οι κοινές αγωνίες του αυτοδημιούργητου, που με χίλιες στερήσεις πάλεψε να καταξιωθεί στην κοινωνία. Και τα κατάφερες, χάριν του ατσάλινου χαρακτήρα σου, της εργατικότητας σου, και τις ευχές των γονιών σου.

Έγινες το πρότυπο μας, στη μαχόμενη δικηγορία, στους αγώνες της ζωής και της κοινωνίας, όντας για 6 θητείες στην προεδρία του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου.

Αυστηρός, αλλά και δίκαιος. Πείσμων, αλλά και μεγαλόψυχος. Αξιοπρεπής, αλλά ασυμβίβαστος και ανυποχώρητος στη διεκδίκηση του δικαίου. Ανυπόκριτος, αλλά και αφανής βοηθός, καθενός που είχε την ανάγκη του.

Αυτός ήταν ο Κώστας Σαρής του Ιακώβου.

Θα μας λείψεις πολύ. Θα μου λείψει το καθημερινό τηλεφώνημα σου, που μου έδειχνες την αγάπη σου, δίνοντας μου δύναμη και κουράγιο, όντας δίπλα μου και σ αυτό το δύσκολο αγώνα που περνάω .

Την Παρασκευή, πήγες για το χατήρι μου, να ανάψεις «λαμπάδα» και να προσευχηθείς στην χάρη της Παναγίας της ΤΣΑΜΠΙΚΑΣ.

Σήμερα όμως, χωρίς να μας πεις κάτι «έφυγες» για πάντα, μέσα στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου, που τόσο λάτρευες, αφήνοντας μας ένα τεράστιο και δυσαναπλήρωτο κενό.

Ομως, για μας τους δικούς σου ανθρώπους, τους συναδέλφους, τους συγγενείς και τους συγχωριανούς σου στον Αρχάγγελο, δεν έχεις φύγει, θα είσαι πάντα δίπλα μας. Θα ζεις στην καρδιά, στην ψυχή και στη σκέψη μας, όπως μας είχες και εσύ μια ολόκληρη ζωή.

Καλό δρόμο, «σύντεκνε μου» και να μας προσέχεις και από εκεί ψηλά που θα περπατάς, στα μονοπάτια του ουρανού.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του.