Μουσική, θέατρο, μνήμη και δημιουργικότητα: Τρεις ξεχωριστές δράσεις στο ΚΑΠΗ Δήμου Ρόδου πριν από την έναρξη των μαθημάτων

Μουσική, θέατρο, μνήμη και δημιουργικότητα: Τρεις ξεχωριστές δράσεις στο ΚΑΠΗ Δήμου Ρόδου πριν από την έναρξη των μαθημάτων

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε ένας ξεχωριστός κύκλος δράσεων στο ΚΑΠΗ Αγίου Ιωάννη, με επίκεντρο τη μουσική, το θέατρο, τη μνήμη, τη φαντασία, την παρατήρηση και τη δημιουργική έκφραση.

Οι τρεις δράσεις σχεδιάστηκαν με στόχο να προσφέρουν στα μέλη του ΚΑΠΗ ευκαιρίες για ψυχαγωγία, επικοινωνία και κοινωνική αλληλεπίδραση, αλλά και να ενεργοποιήσουν τη μνήμη, τη φαντασία και τις δημιουργικές τους δυνατότητες.

Ο κύκλος των δράσεων ξεκίνησε με τη μουσική εκδήλωση «Και το ΚΑΠΗ θέλει τον Γερμανό του», η οποία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026, στις 11:00 το πρωί. Η εκδήλωση αποτέλεσε μια ξεχωριστή μουσική συνάντηση, με τραγούδι, ζωντανή μουσική και αφήγηση, δημιουργώντας ένα ζεστό και ευχάριστο κλίμα για όλους τους παρευρισκόμενους.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν: Γιώργος Χατζηαντώνης – Πιάνο, φωνή και αφήγηση, Helmut Strack– Ακορντεόν και τραγούδι, Tina Kanka – Τραγούδι.  Η μουσική έδωσε την ευκαιρία στα μέλη του ΚΑΠΗ να τραγουδήσουν, να διασκεδάσουν και να μοιραστούν όμορφες στιγμές μέσα από ένα πρόγραμμα που συνδύασε τη μουσική και την ανθρώπινη επικοινωνία.

Η δεύτερη δράση ήταν το βιωματικό  θεατρικό εργαστήρι από  το θεατρικό εργαστήρι ArtThalies με τίτλο: «Αναγνώριση και έκφραση συναισθημάτων μέσα από την τέχνη του θεάτρου». Μέσα από θεατρικά παιχνίδια, αυτοσχεδιασμούς, κίνηση και ασκήσεις έκφρασης με την καθοδήγηση της εμψυχώτριας – ηθοποιού Έμιλυ Κόνιαρη, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν συναισθήματα, να επικοινωνήσουν με την ομάδα, να ενεργοποιήσουν τη μνήμη και τη φαντασία τους και να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή τους.

Το εργαστήρι περιλάμβανε ασκήσεις όπως «Τι κάνεις;», «Πώς είμαι σήμερα;», «Όταν ένιωσα…», ο «Καθρέφτης», το «Περπατώ με ένα συναίσθημα», καθώς και αυτοσχεδιασμούς όπως «Δύο άνθρωποι, ένα συναίσθημα» και «Στάση λεωφορείου». Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη δημιουργία ενός ασφαλούς και ευχάριστου περιβάλλοντος, όπου κάθε συμμετέχων μπορούσε να εκφραστεί με τον δικό του τρόπο, χωρίς πίεση να μοιραστεί προσωπικές εμπειρίες. Η δράση ολοκληρώθηκε με την άσκηση «Με τι συναίσθημα φεύγω;», μέσα από την οποία οι συμμετέχοντες αποτύπωσαν με μία λέξη ή μία κίνηση το συναίσθημα με το οποίο ολοκλήρωσαν τη συνάντηση.

Η τρίτη δράση, με τίτλο «Ταξίδι στη μνήμη, τη φαντασία και τις ιστορίες μας», επικεντρώθηκε στην ενεργοποίηση της μνήμης, την ενίσχυση της συγκέντρωσης, την καλλιέργεια της δημιουργικότητας και της αφήγησης, καθώς και την ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και των θετικών συναισθημάτων. Μέσα από τέσσερις βιωματικές και δημιουργικές δραστηριότητες με την  ψυχολόγο Μαρία Σοφία Ποταμίτη, δόθηκε η ευκαιρία στους συμμετέχοντες να αξιοποιήσουν τη μνήμη, τη γλωσσική τους έκφραση και τη δημιουργική τους σκέψη.

Μέσα από το «Παιχνίδι των Σουρεαλιστών», αντικείμενα της καθημερινότητας έγιναν αφορμή για τη δημιουργία ιστοριών και την ενεργοποίηση της φαντασίας. Στο «Συνεχίζουμε την ιστορία», οι συμμετέχοντες συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν μια κοινή αφήγηση, ενώ το «Καλάθι της μνήμης» αποτέλεσε μια ευχάριστη άσκηση παρατήρησης και ανάκλησης. Ιδιαίτερη θέση στη δράση είχε το «Νήμα της Ζωής», μέσα από το οποίο οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να ανατρέξουν σε σημαντικούς σταθμούς της ζωής τους, όπως τα παιδικά χρόνια, το σχολείο, οι φίλοι, η εργασία, η οικογένεια, τα ταξίδια και σημαντικές αλλαγές ή στιγμές που τους σημάδεψαν.

Στο πλαίσιο του ίδιου κύκλου δράσεων εντάχθηκαν και δραστηριότητες με επίκεντρο την παρατήρηση, τη συγκέντρωση, την ενσυνείδητη προσοχή και τη δημιουργικότητα. Στη δράση «Περπατώ χωρίς να πηγαίνω κάπου», οι συμμετέχοντες εξερεύνησαν τον χώρο μέσα από διαφορετικά «φίλτρα» προσοχής, εστιάζοντας στην κίνηση, στους ήχους, στην όραση και στις μικρές λεπτομέρειες του περιβάλλοντος.

Οι δράσεις αυτές ανέδειξαν για ακόμη μία φορά τον σημαντικό ρόλο του ΚΑΠΗ ως ζωντανού χώρου κοινωνικής επαφής, δημιουργίας, έκφρασης και συμμετοχής. Η μουσική, το θέατρο, η αφήγηση, το παιχνίδι και η αξιοποίηση της μνήμης και της φαντασίας δημιούργησαν ευκαιρίες για επικοινωνία και ουσιαστική αλληλεπίδραση, ενώ παράλληλα προσέφεραν στιγμές χαράς, ψυχαγωγίας και δημιουργικής απασχόλησης.