Μετάλλιο δαγκωτό – Του Βαγγέλη Παυλίδη

Βλέπω τους Ολυμπιονίκες που δαγκώνουν τα μετάλλιά τους και μού ‘ρχονται στο μυαλό διάφορα. Μού ‘ρχονται κάτι σοκολατάκια που παριστάνουν τις χρυσές λίρες και λέω τι ωραία να είχα ένα τέτοιο στο μέγεθος και το βάρος του μεταλλίου- και bitter σοκολάτα, παρακαλώ. Κι ύστερα σκέφτομαι αυτό το συνήθειο του δαγκώματος των μεταλλίων και μου φαίνεται πως μάλλον δεν ξέρουν γιατί το κάνουν οι αθλητές, αφού δαγκώνουν αδιάκριτα χρυσά, ασημένια, χάλκινα. Πριν πολλά μα πάρα πολλά χρόνια λοιπόν, τον μεσαίωνα ας πούμε, τα χρυσά νομίσματα ήταν χρυσά και η ονομαστική τους αξία αντιπροσώπευε την αξία τους σε χρυσάφι. Κι ύστερα, κάποιοι βασιλιάδες που δεν είχαν αρκετό χρυσάφι να πλήρώνον τα μεγαλεία και τους πολέμους τους αποφάσισαν να το νοθεύσουν το χρυσάφι κρυφά και να κόβουν πληθωριστικά νομίσματα, που θα λέγαμε σήμερα. Όταν ο κοσμάκης το πήρε χαμπάρι άρχισαν να περνούν τα χρυσά νομίσματα απο έλεγχο: τι ποιό απλό απο ένα δάγκωμα που άφηνε στο μαλακό χρυσάφι το αποτύπωμα των δοντιών. Αν όχι, το νόμισμα ήταν νοθευμένο. Συμπέρασμα: καλώς οι χρυσοί Ολυμπιονίκες δαγκώνουν αστιευόμενοι το μετάλλιό τους, δεν υπάρχει όμως λόγος να κάνουν το ίδιο οι αργυροί κι οι χάλκινοι… σιγά μην τους κλέψουν στο χαλκό, ε. Και μια και πιάσαμε την κουβέντα, απο τι είναι φτιαγμένα τα σημερινά μετάλια και πόσο κοστίζουν; Η τελευταία φορά που το χρυσό μετάλλιο ήταν χρυσό ήταν στους Ολυμπιακούς της Στοκχόλμης, το 1912. Στους σημερινούς το μετάλιο αποτελείται απο 6 gr χρυσό και 496 gr ασήμι. Με τις σημερινές τιμές η αξία του είναι $587. Αυτό χωρίς να βάλουμε στην ζυγαριά του χρυσοχόου την χαρά και την περηφάνια του κατόχου/νικητή, ούτε κι αυτή της οικογένειας, των γνωστών και φίλων και των συμπατριωτών. Τύφλα νά’χει το χρυσάφι. pavlidiscartoons.com/blog