Φεστιβάλ Σοβιετικού Κινηματογράφου στη Ρόδο απο το Ροδάμι

Τον Οκτώβρη του 1917 ο πάγος έσπασε, ο δρόμος χαράχτηκε. Το Ροδάμι, η ιστοσελίδα της Ρόδου (torodami.gr), διοργανώνει Φεστιβάλ Σοβιετικού Κινηματογράφου από την Πέμπτη 2 Νοεμβρίου έως και τη Τετάρτη8 Νοεμβρίου, τιμώντας τα 100 χρόνια από την Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση. Ο Οκτώβρης του 1917 μέχρι σήμερα εξακολουθεί να φωτίζει την πάλη των λαών, να εμπνέει την εργατική τάξη, τη νεολαία για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η προβολή των κινηματογραφικών δημιουργιών της Σοβιετικής Ένωσης που σφράγισαν την εξέλιξη του παγκόσμιου κινηματογράφου θα γίνει στον Κινηματογράφο ΠΑΛΛΑΣ και 8:00 το βράδυ καθημερινά από τις 2 έως και 8 Νοέμβρη. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 02/11: Β.Ι. Λένιν του Α. Ζενίακιν Ντοκιμαντέρ, 1983, έγχρωμη,20΄. Βιογραφική ταινία για την κληρονομιά του Λένιν, που γυρίστηκε στα μουσεία, σπίτια και γνωστά μέρη που έζησε ο Λένιν, και στην οποία χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά ντοκιμαντέρ και φωτογραφικό υλικό από το κεντρικό Κρατικό Αρχείο. 03/11: Παιδαγωγικό Ποίημα του Α.Μασλίουκοφ Ταινία βασισμένη στο σπουδαίο, ομώνυμο βιβλίο - ντοκουμέντο του Σοβιετικού παιδαγωγού Αντον Μακαρένκο, για την πρωτοποριακή παιδαγωγική μέθοδο που εφάρμοσε ο Μακαρένκο, ανατρέποντας το σκοταδισμό και τη βία της τσαρικής εκπαίδευσης και κατορθώνοντας να καλλιεργήσει μορφωτικά, ψυχοπνευματικά και συνειδησιακά εκατοντάδες παραβατικά παιδιά. 04/11: Τσαπάγιεφ των Γ. και Σ. Βασίλιεφ Η τρίτη ταινία των Γκόργκι και Σεργκέι Βασίλιεφ (1934) που σημάδεψε καθοριστικά το σοβιετικό κινηματογράφο. Ο Τσαπάγιεφ (1887 - 1919) υπήρξε ο θρυλικός ήρωας του εμφυλίου πολέμου, πολέμησε στον Α` Παγκόσμιο Πόλεμο και είχε τιμηθεί για την ανδρεία του. Ο Τσαπάγιεφ πήρε λαϊκή διάσταση στρατηλάτη, με την ανδρεία του, τη σεμνότητά του και το έμφυτο ταλέντο του να διεξάγει τις μάχες. 05/11: Οκτώβρης του Σ. Αϊζενστάιν Πειραματική ταινία τεραστίων διαστάσεων, όπου έγινε πρακτική εφαρμογή των θεωριών του διανοητικού μοντάζ, τις οποίες θεωρίες ο Αϊζενστάιν δοκιμάζει πια μπροστά σε πλατείες κατάμεστες από ένα ζωντανό, σύγχρονο και απαιτητικό κοινό. 06/11: Ο κύριος Ουέστ στη χώρα των Μπολσεβίκων του Λ. Κουλεσόφ Ο Αμερικανός γερουσιαστής Ουέστ πηγαίνει για επαγγελματικό ταξίδι στη Σοβιετική Ενωση. Έχοντας διαβάσει αντισοβιετικά περιοδικά, θεωρεί ότι η χώρα μας κατοικείται από άγριους, ντυμένους με δέρματα ζώων και με μαχαίρια στα δόντια. Στο τέλος της ταινίας η αστυνομία συλλαμβάνει τη συμμορία και απελευθερώνει τον άτυχο γερουσιαστή. Ο κύριος Ουέστ γνωρίζει την Μόσχα, είναι παρών στη στρατιωτική παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία και πείθεται ότι η ΕΣΣΔ μακράν δεν είναι χώρα αγρίων. 07/11: Εμπρός Σοβιέτ του Τ. Βέρτοφ Η ταινία «Εμπρος Σοβιέτ!» (1926) αποτελεί ένα «δοκίμιο» για τη μετατροπή του ντοκιμαντέρ σε αυτόνομο κινηματογραφικό είδος, με τους δικούς του κώδικες και αναφορές που ξεπερνούν και αφήνουν πίσω τους τις απλές ταινίες επικαίρων της εποχής. Αποτυπώνει την έρευνα του Τζίγκα Βερτόφ στη σοβιετική Ρωσία, με έμφαση στον εκσυγχρονισμό της Μόσχας. 08/11: Το Θωρηκτό Ποτέμκιν του Σ. Αϊζενστάιν Έπος σοβιετικής παραγωγής 1925. Το «Θωρηκτό Ποτέμκιν» είναι μια ιστορική ταινία που γυρίστηκε για να τιμήσει τον ξεσηκωμό των ναυτών του ομώνυμου θωρηκτού στην Οδησσό, το 1905, την εποχή του ρωσο-ιαπωνικού πολέμου. Ο Σεργκέι Αϊζενστάιν στηρίζεται στα γεγονότα και τα ξαναπλάθει με ερασιτέχνες. Η - κατά γενική ομολογία - καλύτερη ταινία του Αϊζενστάιν , η οποία συγκαταλέγεται μεταξύ των 10 σημαντικότερων ταινιών από καταβολής κινηματογράφου. Πρόκειται για ένα «ρεσιτάλ» σκηνοθεσίας και μοντάζ που διδάσκεται σε όλες τις κινηματογραφικές σχολές του κόσμου, ενώ ο ίδιος ο δημιουργός, μέσω του «Ποτέμκιν», θα προτείνει στην τέχνη του νέες τεχνικές και θα ανοίξει νέους δημιουργικούς δρόμους. Η πασίγνωστη σεκάνς (σ.σ. σύνολο σκηνών που παρουσιάζουν μια ενότητα χρόνου, χώρου ή δράσης) της ταινίας με τους στρατιώτες να κατεβαίνουν τα σκαλοπάτια της Οδησσού αποτελεί τη «βίβλο» των κινηματογραφιστών, αλλά και την πλέον τραγική αποτύπωση των συναισθημάτων που βρίσκονται στο εκρηκτικό τους απόγειο σε μια ιστορική στιγμή όπως αυτή της επανάστασης του 1905, για μας τους υπόλοιπους, το κοινό.