ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ: Χρόνια τώρα γινόμαστε αποδέκτες τροχαίων δυστυχημάτων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

- Χρόνια τώρα γινόμαστε αποδέκτες τροχαίων δυστυχημάτων

Η ελληνική κοινωνία μοιάζει να παίρνει μια κλεφτή ματιά από μια επαναλαμβανόμενη εκατόμβη, κάθε φορά που συμβαίνει ένα τραγικό τροχαίο, και ύστερα, να ξαναγυρίζει λίγο–πολύ στα ίδια… Όλοι; Όχι βέβαια. Δεν υπάρχει τίποτα πιο δραματικό και τραγικό μετά από τον ανεπάντεχο χαμό ανθρώπινων ζωών στην άσφαλτο. Η στιγμή της ενημέρωσης της οικογένειας για την απρόσμενη απώλεια ενός μέλους της οικογένειάς του είναι ολέθρια. Δεν υπάρχουν λόγια για να παρηγορήσεις τις οικογένειες, όταν σε κλάσματα δευτερολέπτου γίνονται αποδέκτες των κακών μαντάτων, όπως χαρακτηριστικά έχει διατυπωθεί “ έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου”.

Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου από τροχαίο είναι ίσως η πιο επώδυνη εμπειρία που μπορεί να βιώσει μία οικογένεια. Όταν ένα παιδί χάνει ξαφνικά τον πατέρα, τη μητέρα ή τον αδερφό του ή όταν ένας γονέας αποχωρίζεται το παιδί του με αιφνίδιο τρόπο χωρίς να έχει προετοιμαστεί ή να το έχει αποχαιρετήσει, τότε η ζωή του αλλάζει για πάντα. Αναμφίβολα δεν υπάρχει πρόσωπο θανάτου συμπαθές. Ωστόσο όλοι μας, υποταγμένοι στην πανανθρώπινη μοίρα του θνητού, έχουμε μια μικρή εξοικείωση με το θάνατο από φυσικά αίτια.

Ο αιφνίδιος θάνατος από τροχαίο, αυτός που έρχεται σαν απροειδοποίητη μαχαιριά, μας σοκάρει οδυνηρά. Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου από τροχαίο είναι η πιο επώδυνη εμπειρία που μπορεί να βιώσει μία οικογένεια. Ο ψυχικός πόνος και η απόγνωση που αισθάνονται οι συγγενείς θυμάτων από τροχαία δυστυχήματα είναι τεράστιος. Στον πόλεμο των δρόμων, ο θάνατος έχει το απεχθέστερο πρόσωπο και μια ιδιαίτερη σκληρότητα καθώς είναι αιφνίδιος και απροσδόκητος, αποτελεί δημόσιο γεγονός, προκαλείται ή από τον ίδιο ή από άλλο πρόσωπο, στο θύμα ασκείται τρομερή βία που με τη σειρά της προκαλεί τρομερές παραμορφώσεις που συχνά καθιστούν ακόμη και τον ύστατο χαιρετισμό, μια εφιαλτική εμπειρία για τους συγγενείς και φίλους. Οι άνθρωποι που χάνονται στην άσφαλτο δε είναι αριθμοί. Είναι οντότητες, έχουν ψυχή, είναι οι δικοί μας άνθρωποι

Τα τροχαία δυστυχήματα δεν ξεχωρίζουν κανένα και χτυπούν αδιάκριτα όσους κυκλοφορούν στους δρόμους. Αληθινά σενάρια δυστυχημάτων επί ασφάλτου, με πραγματικούς πρωταγωνιστές τα θύματα που βιώνουν τα φρικτά αυτά Αποτελέσματα επιπόλαιων, ανόητων και χωρίς συνείδηση λαθών

«Δεν θα συμβεί ποτέ σε μας, θα συμβεί μόνο στους άλλους» και μέσα σε ελάχιστες στιγμές, χωρίς προειδοποίηση , ανεπάντεχα, ξαφνικά και χωρίς λόγο,  από τη Ζωή στο Θάνατο, από την Υγεία στην Αναπηρία, από τη Χαρά στη Δυστυχία.

Δυστυχώς όμως όλοι είμαστε “ εμείς και οι άλλοι” και αν δεν δείξουμε σεβασμό και φόβο θα λέγαμε, για κάτι που πραγματικά εξοντώνει και καταστρέφει δεκάδες ζωές καθημερινά, είναι σίγουρο ότι το πιο φρικτό ίσως  χτυπήσει και την δική μας πόρτα,