Επικίνδυνη και άκρως εξοντωτική η κυβερνητική πολιτική για την παράκτια αλιεία, Του Μιχάλη Λυμπέρη, επαγγελματία αλιέα

Επικίνδυνη και άκρως εξοντωτική είναι η πολιτική που ασκεί το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τροφίμων για την παράκτια αλιεία. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την απάντηση που δόθηκε από το Υπουργείο (αρ.πρωτ.6242/102856/12-8-2014) σε επιστολή της Συνδικαλιστική Οργάνωσης Παράκτιας Αλιείας νήσου Ρόδου. Συγκεκριμένα, ενώ στο έγγραφο που έστειλαν οι παράκτιοι αλιείς προς το Υπουργείο, μεταξύ άλλων, ζητήθηκε η λήψη μέτρων για την προστασία του μαγιάτικου, το Υπουργείο απάντησε ότι έχουν ληφθεί μέτρα για … την προστασία της σαρδέλας και του γαύρου. Αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα, είτε ότι ως αρμόδιο Υπουργείο δεν ξέρουν τη διαφορά της σαρδέλας από το μαγιάτικο, είτε ότι προστατεύουν συγκεκριμένους αλιείς μέσης αλιείας που ψαρεύουν ανεξέλεγκτα το συγκεκριμένο είδος.
Δεν υπάρχει κανένα κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και κανένα κράτος που έχει στοιχειώδη αλιευτική πολιτική που να επιτρέπει τη μαζική αλιεία ειδών ακόμη και όταν αυτά βρίσκονται σε περίοδο αναπαραγωγής. Οι πρακτικές αυτές οδηγούν στην εξαφάνιση των ιχθυοαποθεμάτων. Δεν μπορεί από τη  μία το Υπουργείο να κάνει καμπάνια με σύνθημα «Άσε το γόνο να γίνει γονιός» και από την άλλη να αφήνει ανεξέλεγκτη την καταστροφή και την εξόντωση του μαγιάτικου αλλά και άλλων ειδών. Η ελάχιστη πολιτική περιορισμού του φαινομένου της ανεξέλεγκτης αλιείας τέτοιων ειδών θα ήταν η εφαρμογή ποσόστωσης και περιορισμού στην αλίευση του μαγιάτικου από τα γρι-γρι. Είναι μια πρακτική η οποία εφαρμόζεται διεθνώς αλλά όχι στη χώρα μας.
Η διαχείριση των ιχθυοαποθεμάτων στη χώρα μας, ουσιαστικά ανύπαρκτη, δεν διαφυλάσσει τα εισοδήματα των παράκτιων επαγγελματιών αλιέων. Το κράτος οφείλει με τους νόμους του αλλά και με τις αρμόδιες υπηρεσίες έλεγχου να διασφαλίσει την προστασία των παράκτιων αλιέων από τις πρακτικές ελάχιστων σκαφών μέσης αλιείας (γρι-γρι) τα οποία δρουν ανεξέλεγκτα στις Ελληνικές θάλασσες.  Τα σκάφη αυτά είναι εξοπλισμένα με υψηλής τεχνολογίας μηχανήματα εντοπισμού ψαριών (sonar) που τους δίνουν τη δυνατότητα να βρίσκουν άνετα τα κοπάδια και να τα εξολοθρεύουν σε 10 λεπτά. Η πρακτική αυτή καταστρέφει το ιχθυοαπόθεμα και το Υπουργείο σφυρίζει αδιάφορα.
Η παράκτια αλιεία με αυτές τις πρακτικές και την έλλειψη προστασίας από το κράτος δεν θα αντέξει πολύ ακόμα. Η ισορροπία στις θάλλασες μας έχει ήδη ανατραπεί και κάθε χρόνο το εισόδημα των επαγγελματιών ψαράδων μειώνεται. Το κράτος οφείλει άμεσα να παρέμβει με μέτρα και όχι να απαντά στους ψαράδες με ανούσιες επιστολές που δεν λένε τίποτα επί της ουσίας.