Ανάσταση με ζωές εν τάφω...

Δηλαδή πόσες αναστάσεις έχουμε κάνει με τους επικυρίαρχους στον σβέρκο; Δεν είναι πάνω από πέντε, αλλά φαίνονται πάνω από δεκαπέντε. Αναστάσεις στις εκκλησίες. Και στα...
χαρτιά. Κατά τα άλλα, κάθε χρόνο μετράμε ζωές εν τάφω που πληθαίνουν. Πολλοί έχουμε γλιτώσει. Και – ακόμα! – μιλάμε και τρώμε και γιορτάζουμε και γράφουμε για τα σώψυχά μας. Μικρές, πολύτιμες πολυτέλειες στις μέρες μας.
Όμως, πάμπολλοι που είχαν γλιτώσει αντιπρόπερσι, πρόπερσι και πέρσι έχουν μπει εν ζωή στον «τάφο». Όλο και μεγαλώνει η λίστα:
* Οι άνεργοι που αυξάνονται.
* Οι άστεγοι που αυγατίζουν.
* Οι απελπισμένοι που κλείνουν τα μαγαζιά τους.
* Οι τρεφόμενοι από τους σκουπιδοτενεκέδες-τροφούς.
* Οι νεόπτωχοι που κλείνονται στον εαυτό τους και στα σπίτια τους.

Οι επί της ουσίας στεγασμένοι άστεγοι πληθύνονται ως η άμμος της θαλάσσης! Χωρίς τη δυνατότητα να πάνε ακόμα και εκεί που τους προσκαλούν – στους άλλους που είναι εν ζωή και εκτός τάφου - για να γιορτάσουν τον Πάσχα γύρω από ένα τραπέζι και όχι στις ουρές για τα συσσίτια των εκκλησιών και των δήμων.

Όπως και να έχει, Καλή Ανάσταση και Χριστός Ανέστη. Αυτά που λέγονται για την ανάσταση της χώρας, ότι έπεται αύριο-μεθαύριο, μην τα ακούτε. Φήμες είναι. Οι σημερινοί «Ρωμαίοι» της Δύσης είναι πιο σκληροί από τους τότε Ρωμαίους. Εκείνοι, τουλάχιστον, το παραδέχονταν πως ήταν κατακτητές. Οι σημερινοί το κρύβουν. Ντύνονται σωτήρες και αλώνουν. Προβατόσχημοι λύκοι είναι. Αλλά τους προδίδει το βέλασμα που γίνεται αλύχτισμα όταν ανεβαίνουν στη τράπεζα. Δεν εννοώ την Αγία.

Χρόνια πολλά και όσο γίνεται καλύτερα!

Ηarddog

nonews-news