Έφυγε πριν λίγη ώρα από τη ζωή ο δικηγόρος Ρόδου, Δημήτρης Ε. Καραγεώργης.
Γεννημένος το 1952 στη Νίσυρο, υπήρξε για μένα ο αδελφός που δεν έτυχε να έχω.
Συμφοιτητές στη Νομική Θεσσαλονίκης και συγκάτοικοι εκεί, υπηρετήσαμε στη συνέχεια τη θητεία μας μαζί στην ίδια Μονάδα σαν έφεδροι Ανθυπολοχαγοί του Πυροβολικού, αρχίσαμε να δουλεύουμε μετά ταυτόχρονα σαν νέοι Δικηγόροι στη Ρόδο, παντρευτήκαμε με διαφορά λίγων μηνών ο καθένας την εκλεκτή του, έγινα εγώ νονός του γιου του Μανώλη (ο οποίος σήμερα είναι επιτυχημένος Δικηγόρος στο Λος Άντζελες των Η.Π.Α.), ήμασταν ανέκαθεν φανατικοί Πασόκοι και Παναθηναϊκοί, οι σύζυγοι μας έγιναν οι καλύτερες φίλες και τα παιδιά μας επίσης το ίδιο...
Θα μπορούσα να γράψω πολλά για τον Δημήτρη, για το ότι ήταν αριστούχος φοιτητής, βαθμοφόρος της διοικούσας σειράς στη σχολή Πυροβολικού, άριστος Δικηγόρος, άριστος πατέρας και σύζυγος, για τις νεανικές μας τρέλες στην Φωτάκου 2 και στη Μελενίκου της Θεσσαλονίκης, τις αντι-χουντικές περιπέτειες μας ή το κυνηγητό μας για να γλυτώσουμε από φιλάθλους του ΠΑΟΚ όταν εμφανιστήκαμε στην Τούμπα, τη χρονιά του Γουέμπλεϊ με φανέλλες του Παναθηναϊκού και τόσα άλλα ακόμα, αλλά με εμποδίζει αυτός κόμπος στον λαιμό και το συνεχές τώρα που τα γράφω, δάκρυ στα μάτια.....
Στην Πόπη (με την οποία παρέμενε αθεράπευτα ερωτευμένος μέχρι σήμερα), τον Μανώλη και την Άννα που τους υπεραγαπούσε και για τους οποίους ήταν υπερήφανος αλλά και για τις δύο αδελφές του που του είχαν μεγάλη αδυναμία, δεν έχω λόγια παρηγοριάς, τα έχω σπαταλήσει (χωρίς αποτέλεσμα) στον εαυτό μου...
-Καλό σου ταξίδι, αδελφέ μου Δημήτρη.....
-----------------------
Ύ.Γ.Βρήκα πρόχειρα αυτές τις δύο φωτογραφίες: Στη μία είμαστε νιόπαντρα ζευγάρια, ο Δημήτρης με την Πόπη και εγώ με τη Νάσια και στην άλλη από ένα βράδυ προ διετίας στη Ρόδο, εγώ με τον Δημήτρη και τον κουνιάδο του Μιχάλη Χαρτοφύλλη, αδελφό της Πόπης και Ανώτερο Δικαστή σήμερα στο Εφετείο της Νέας Υόρκης.
