Μαζί σιωπήσαμε - του Θάνου Ζέλκα

ΜΑΖΙ ΣΙΩΠΗΣΑΜΕ-Η ανεπάρκεια της χώρας στο πολιτικό της προσωπικό σε όλα τα επίπεδα είναι πλέον κάτι παραπάνω από έκδηλο. Πάνω από τρεις δεκαετίες έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να υπερχρεώσουν τη χώρα και να τη στέλνουν σήμερα - για την ακρίβεια σε λίγους μήνες - σε μια εκκωφαντική πτώχευση που θα μας γυρίσει πάρα πολύ πίσω στο χρόνο.

-Οι μοιραίοι της πολιτικής και της αυτοδιοίκησης δημιούργησαν ένα σύστημα τύπου Συμπληγάδων που τελικά πέραν από τους πολίτες θα κονιορτοποιήσει και την ίδια τη χώρα. Όλα τα τιμαλφή μας βγήκαν στο παζάρι και πωλούνται “επί πινακίου φακής” προκειμένου τάχα να σωθεί η χώρα. Μας κρύβουν επιμελώς όμως τον τρόπο που σώζεται μια χώρα, όταν ξυπνώντας μια μέρα δεν θα της ανήκουν αεροδρόμια, τηλεπικοινωνίες, νερό, ενέργεια. Με ποιούς πόρους θα πορευτεί όταν όλος ο πλούτος που παράγεται εδώ θα δεσμεύεται αυτόματα για την εξυπηρέτηση του χρέους μας;

 

Η οικονομική κατάρρευση θα είναι το φυσικό επακόλουθο μιας χρόνιας διαδικασίας διάβρωσης της κοινωνίας που αυτή τη στιγμή διανύει μια από τις μελανότερες περιόδους της μεταπολεμικής της Ιστορίας. Η οικονομική κρίση ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνο της χρόνιας κρίσης αξιών που ξέσπασε πολύ πριν αρχίσουν τα μνημόνια.

 

Στον απόηχο της χούντας, καθετί εθνικό ταυτίστηκε με την απολυταρχία του έκπτωτου καθεστώτος μαζί με κάθε έννοια ισονομίας, αξιοκρατίας και δικαιοσύνης. Η έννοια της Πολιτείας επικαλούνταν μόνο όταν υπήρχε ανάγκη χρηματοδότησης. Ζητούσαμε επί χρόνια μόνο την εύνοια και ουδέποτε αναλογιστήκαμε την ευθύνη απέναντι της. Ζούσαμε τη σπατάλη και την ασυδοσία και την ανεχόμασταν καθημερινά απλά ψελίζοντας ευχολόγια. Κι αν τύχαινε να συμβαίνει κάτι πέραν των εσκαμμένων, φρόντιζε απλά το σύστημα να βρίσκει έναν αποδιοπομπαίο τράγο για να του φορτώσει όλες τις αμαρτίες του.

 

Στις εκλογές-καλλιστεία ελάχιστες φορές εξελέγησαν άνθρωποι πραγματικά ικανοί να διοικήσουν και να χαράξουν μια στρατηγική προς όφελος των μελλοντικών γενιών. Ακόμα κι αυτοί εκδιώχθηκαν ή απαξιώθηκαν προκειμένου να μη γίνει τίποτα που να θωρακίσει τη χώρα και να μη γίνει έρμαιο των διεθνών κερδοσκόπων. Ένα άτυπο μπραντ ντε φερ μεταξύ των διαδόχων της εξουσίας παιζόταν πάνω στις πλάτες μας, με το λογαριασμό να πηγαίνει επιδεικτικά στους επόμενους. Λογικό ήταν κάποια στιγμή όλο αυτό να καταρρεύσει.

 

Δέκα χρόνια τώρα ψάχνουμε τους ενόχους, αλλά η ενοχή βαραίνει όλους μας γιατί μπορεί μεν να μην “τα φάγαμε όλοι μαζί”, αλλά μαζί σιωπήσαμε ή δεν προσπαθήσαμε αρκετά να ανατρέψουμε τη δικτατορία των ανεπαρκών που ανέλαβαν να μας διοικήσουν σε όλα τα επίπεδα. Ακόμα και σήμερα στα λεγόμενα κόμματα εξουσίας δεν επιλέγονται εκείνοι που θα μπορούσαν να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό αλλά αυτοί που χαίρουν την αποδοχή του συστήματος, χωρίς η κοινωνία να αντιδρά.

 

Έτσι απαξιώθηκε το πολιτικό σύστημα και οι άξιοι ιδιωτεύουν. Διότι πλέον δεν αποτελεί ντροπή να ιδιωτεύει κάποιος όπως στο πρωταρχικό πολίτευμα της Δημοκρατίας. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει κι έτσι νομιμοποιείται στη συνείδηση των πολλών η κατάντια του πολιτικού συστήματος. Γι’ αυτό πλέον τα προσόντα στην ενασχόληση με τα κοινά δεν είναι η ικανότητα και οι δεξιότητες αλλά η δημοφιλία και η ψηφοσυλλεκτική δεινότητα.

 

Η όποια ελπίδα για ανάκαμψη έχει εξανεμιστεί και μόνο στο άκουσμα ότι στα ψηφοδέλτια των επερχόμενων εκλογών θα συμπεριληφθούν μοντέλα, αστέρες των μαγειρικών εκπομπών, τηλεπερσόνες και κάθε καρυδιάς καρύδι που μπορούν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη, που αποδεικνύεται πια έμπρακτα ότι είναι χαμένη και ψάχνει τη σωτηρία σε λάθος κατεύθυνση.

 

Χωρίς κανένα ίχνος ψόγου προς οποιονδήποτε επαγγελματία, δεν είμαστε φτιαγμένοι όλοι για όλα. Αυτό δεν έχουμε καταλάβει ως λαός ακόμα και τώρα που δοκιμαζόμαστε. Δεν αποτελεί κριτήριο να είμαστε καλύτεροι σε κάτι από κάποιον άλλο. Χρειάζεται να προσπαθούμε να είμαστε απλά καλοί, γιατί μόνο αυτή η προσπάθεια οδηγεί όλο το σύνολο προς το καλύτερο.

 

 

--

Από τη στήλη "ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" στη ΡΟΔΙΑΚΗ της Κυριακής

Φωτογραφικό υλικό

Μανώλης Δημελλάς

γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

Προτάσεις Verena

Πρωτόγνωρη ήταν η προσέλευση κόσμου στην κηδεία του Βασίλη Καμπουράκη στον ιερό Ναό του...
Την απόφαση του ν’ αποχωρήσει από τον άτυπο προσφυγικό καταυλισμό που λειτουργεί από το Δήμο Ρόδου...
Φίλοι μου, το νέο ημερολόγιό μου είναι αφιερωμένο σε άτομα με αναπηρία που προσέφεραν στην...