Ν’ αντλήσουμε δύναμη από το σύγχρονο μήνυμα της 8ης Μάρτη, της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας
- Η ιστορική επέτειος της 8ης Μάρτη, της Παγκόσμιας Μέρας της Γυναίκας, είναι μέρα αγώνα.
Είναι μέρα - σύμβολο για τη συμμετοχή των γυναικών στην πάλη για ισότιμα δικαιώματα ανδρών και γυναικών στην εργασία, στη μόρφωση, στην κοινωνική ζωή.
Στις 8 Μάρτη 1857, οι εργαζόμενες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης κατέβηκαν σε απεργία, διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας. Οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια ακόμα και 16 ώρες τη μέρα, ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι από των αντρών συναδέλφων τους.
Η απεργία και οι διαδηλώσεις αντιμετωπίστηκαν από την εργοδοσία και την κυβέρνηση με την αστυνομία και τα όπλα και τελικά βάφτηκαν στο αίμα των εργατριών.
Μέσα από τον ιδιαίτερο αγώνα των γυναικών και τη συμμετοχή τους στο εργατικό λαϊκό κίνημα, κατακτήθηκαν δικαιώματα. Αυτά τα δικαιώματα ήταν πάντα στο στόχαστρο της εργοδοσίας, της ΕΕ και των κυβερνήσεών της, που με όχημα την λεγόμενη «ισότητα των φύλων», κατάργησαν αρκετές θετικές ρυθμίσεις υπέρ των γυναικών.
Ένα χρόνο τώρα από την έναρξη της πανδημίας και το ξεδίπλωμα της νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, η ζοφερή πραγματικότητα που βιώνει ο λαός, ιδιαίτερα οι γυναίκες, αναδεικνύει την αδικία, την εκμετάλλευση και τη σήψη του καπιταλιστικού κόσμου.
Η περίπτωση της μάνας δύο παιδιών, μακροχρόνια άνεργης στη Ρόδο, που δεν μπορεί να πάρει ούτε καν το επίδομα των διακοσίων ευρώ, δεν είναι η μοναδική στο νησί. Είναι χιλιάδες οι άνεργοι και οι άνεργες στο κλάδο του τουρισμού και σε άλλους κλάδους που είναι σε κατάσταση εξαθλίωσης.
Είναι χιλιάδες οι γυναίκες που ξεζουμίζονται, κάποιες σακατεύονται κάθε καλοκαίρι για να στηρίζεται το «τουριστικό θαύμα».
Στη «βαριά βιομηχανία» του Τουρισμού ξεπροβάλλουν ακόμα πιο αποκρουστικά τα αντιδραστικά δόντια της σύγχρονης εκμεταλλευτικής κοινωνίας, ο οικονομικός και κοινωνικός καταναγκασμός.
Σε πρόσφατη έρευνα αναδείχτηκε ότι το 85% των εργαζόμενων γυναικών στον Επισιτισμό - Τουρισμό έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση, ενώ το 77% δήλωσε ότι είναι «συχνό» ή «πολύ συχνό» φαινόμενο.
Η πολύμορφη βία κατά των γυναικών ευδοκιμεί στο σάπιο κοινωνικο – οικονομικό υπόβαθρο, το οποίο δημιουργεί μαζικά σάπιες αξίες, που επιδρούν στη συνείδηση και τη στάση ζωής.
Δεν είναι τυχαία η περίπτωση της εγκληματικής ενέργειας και η δολοφονία της φοιτήτριας Τοπαλούδη Ελένης στη Ρόδο.
Δεν είναι τυχαία τα περιστατικά βίας που βρήκαν το κουράγιο ν’ αποκαλύψουν οι γυναίκες- θύματα το τελευταίο διάστημα. Το θερμοκήπιο τέτοιων εγκληματικών πράξεων είναι ο φόβος της ανεργίας, η εργασιακή - οικονομική ανασφάλεια, οι ανοιχτοί ή συγκαλυμμένοι εκβιασμοί.
Το ΚΚΕ καλεί την εργαζόμενη, την άνεργη, τη συνταξιούχο, τη μαθήτρια, τη φοιτήτρια να μετατρέψει την αγανάκτηση, το θυμό που βράζει και συνυπάρχει με την ανασφάλεια για την επόμενη μέρα, σε μαχητική αγωνιστική διεκδίκηση. Το αίσθημα της απομόνωσης, η απογοήτευση, που βαραίνει τη σκέψη και τη στάση των γυναικών, μπορεί να σπάσει στους χώρους δουλειάς, στις σχολές, στις εργατικές - λαϊκές γειτονιές, δυναμώνοντας τη «φωνή» των μαζικών αγώνων σε σύγκρουση με τις οικονομικές - κοινωνικές - πολιτικές αιτίες που οδηγούν στην απαξίωση της ζωής μας.
Η ιστορική επέτειος της 8ης Μάρτη, αφιερωμένη στους σκληρούς απεργιακούς αγώνες των εργατριών του 19ου αιώνα για ίσα μεροκάματα ανδρών και γυναικών, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για λιγότερες ώρες εργασίας θυμίζει: Το πραγματικά προοδευτικό στην Ιστορία των κοινωνιών, της ταξικής πάλης είναι να μην υποτάσσεσαι σε αρνητικούς συσχετισμούς, αλλά να παλεύεις για να τους αλλάξεις.
