Επιδιωκόμενες συμφωνίες Ερντoγάν «α λα τούρκα» – Γράφει ο Ιωάννης Σ. Κουμπιάδης

Επιδιωκόμενες συμφωνίες Ερντoγάν «α λα τούρκα» – Γράφει ο Ιωάννης Σ. Κουμπιάδης

- Oλες οι επιδιώξεις του Ερντογάν, ο οποίος εμφανίζεται να μην ορρωδεί προ ουδενός ( Ε.Ε , ΗΠΑ, ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ Η ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΡΑΤΩΝ Η ΕΝΩΣΕΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ), αλλά ακάθεκτος πιστεύει ότι μπορεί να συνεχίζει καθημερινά τις παραβατικότητες και προκλητικότητες του και την μέχρι σήμερα συνεχιζόμενη ιταμή ρητορική του, ένα και μοναδικό στόχο έχουν , να περάσει το ΔΟΓΜΑ ΕΡΝΤΟΓΑΝ , δηλαδή συμφωνίες Α ΛΑ ΤΟΥΡΚΑ *ή αλλιώς το δόγμα της “διπλωματίας της αναστάτωσης¨ και της τακτικής της διαρκούς “φυγής προς τα εμπρός” (της αντιμετώπισης δηλ. κάθε κρίσης με τη δημιουργία μίας νέας).

ΑΣ ΜΗΝ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ ΟΜΩΣ ΚΥΡΙΩΣ Σ’ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΟΥΣ ΟΤΙ ΣΤΗ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟ ΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΟΧΟ.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗ   ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΠΟΛΙΤΗ , ΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ, ΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΩΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ ΟΤΙ «ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΣΙΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ» ( δηλαδή ξέρουμε τι μπορεί να συμβεί και επαγρυπνούμε), ΔΙΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΣΕ ΞΗΡΑ , ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ.

Ο κ. Ερντογάν όμως μάλλον «ΛΟΓΑΡΙΑΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ» και δεν είναι τυχαία για τη περίπτωση του η φράση ότι «ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΞΥΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΓΑΜΠΡΟ» ( ως γνωστόν η παροιμιώδης αυτή φράση προήλθε από το έθιμο που επέβαλε παλιά να ξυρίσει ο κουρέας πρώτα έναν-έναν τους φίλους του γαμπρού και τελευταίο αυτόν, ο οποίος πλήρωνε και τα έξοδα όλων).

Οι Αρχαίοι Ελληνες μπορεί να χρησιμοποιούσαν και άλλη μια παροιμιώδη φράση : Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες», όμως σήμερα ο δωδεκανησιακός λαός μπορεί άφοβα να πεί :               « μη φοβού τον Ερντογάν και το βαθύ κράτος της Τουρκίας , ιταμώς απειλούντες μας » , κι ας τόλμησε ασεβώς και με τα «παπαγαλάκια του», υπουργούς και μη, μεταξύ των όσων ιταμών απειλών καθημερινά εκτοξεύουν και στοχεύουν στους νησιώτες μας , ακόμη και να μας τάξει και να μας δελεάσει και με Ανεξαρτησία των Νησιών μας !!!. Σε ποιους; Στους Ελληνες Δωδεκανησίους!!! Οι οποίοι με την εκπλήρωση της μετά 630 συναπτά έτη και την ελληνική γλώσσα αλώβητη διατηρήσαντες διακαούς και πολυπόθητης ενσωμάτωσης μας στον εθνικό κορμό και στο πρώτο άκουσμα του εθνικού μας ύμνου και της έπαρσης της ελληνικής σημαίας γονατίσαμε όλοι ευλαβώς και όχι μόνο, αλλά τρέξαμε και στα  νεκροταφεία και αναγγείλαμε στους νεκρούς προγόνους μας το χαρμόσυνο γεγονός .

Αλλά θα πρέπει να ενθυμούμεθα, μελετώντας την ιστορία μας, ότι και οι Αγγλοι όταν επλέον πήραν υπό τον έλεγχο τους τα Δωδεκάνησα , στα λίγα χρόνια που έμειναν , μετά την παράδοση της Χιτλερικής Γερμανίας (Μάιος 1945), με κάθε τρόπο, αλλά πάντοτε με πλάγια μέσα , σχεδίαζαν την Αυτονομία μας, που αν συνέβαινε αυτό , θα έμπαιναν τουλάχιστον τα  πλησιέστερα στη Τουρκία ελληνικά νησιά μας στο στόμα του λύκου, αφού για όποιον μελετήσει λίγο περισσότερο την ιστορία αυτού του τόπου , αυτή ήταν η μόνιμη επιδίωξη των Τούρκων και με τότε καλοθελήτρια την Αγγλία , η οποία αφού δεν πέτυχε να αποσπάσει την συναίνεση των άλλων Μεγάλων Δνάμεων (των ΗΠΑ   και της τότε  ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ) για τα μονίμως στοχευμένα από τη Τουρκία πλησιέστερα σ΄ αυτήν ελληνικά νησιά , στο τέλος, επειδή σκόνταφτε στην αντίδραση και άρνηση των άλλων Μεγάλων Δυνάμεων, έκαμε τα αδύνατα δυνατά , έστω να αποδοθεί στη Τουρκία μονάχα το Καστελλόριζο, αλλά και εδώ απέτυχε. Οι Μεγάλες Δυνάμεις τελικά στη Διάσκεψη της Ειρήνης των Παρισίων, τον Φεβρουάριο του 1947 ενέκριναν , έστω ακόμη και για τα δικά τους γεωπολιτικοστρατηγικά συμφέροντα, μετά και την απρόσμενη θετική στάση , δια του υπουργού Εξωτερικών  Β. Μολότωφ, της Ρωσίας , στη συνεδρίαση του Ιουνίου 1946  των Υπουργών Εξωτερικών που προετοίμαζε τη Διάσκεψη Ειρήνης και ενώθηκαν όλα τα Δωδεκάνησα με την μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα και- εννοείται- του Καστελλορίζου συμπεριλαμβανομένου. Ετσι δε, εκπληρώθηκε ο αιώνιος διακαής πόθος μας και φυσικά βοήθησε και το γεγονός ότι η χώρα μας συμμετείχε και συγκαταλέγετο ανάμεσα στις νικήτριες  συμμαχικές δυνάμεις του ΄Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και αυτό συνετέλεσε στο να συμπληρώσει η χώρα μας τα γεωγραφικά της όρια, έστω με την ένωση μόνο της Δωδεκανήσου , χωρίς να καταστεί τότε δυνατό να εκπληρωθεί και να γίνει δεκτό και το άλλο δίκαιο ενωσιακό αίτημα-πόθος της μητέρας Πατρίδας μας και για την Κύπρο , αλλά και χωρίς επιτυχία  και για  τα άλλα θέματα από Ελληνικής πλευράς του τότε  πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Τσαλδάρη που αφορούσαν τη Βόρειο Ηπειρο και τη διευθέτηση των Ελληνοβουλγαρικών συνόρων.

Σήμερα , τελειώνοντας αυτό το μικρό γράφημα μου, αφού θα ακολουθήσουν και επόμενα, μπορούμε να πούμε εν πλήρει συνειδήσει ότι υπάρχει η ανέκαθεν σε κάθε κρίσιμη στιγμή εθνική αρραγής συνοχή και ενότητα , κι ας γκρινιάζουν όσοι κομματικοί δημοσιολογούντες πολιτευόμενοι ή μη, οι οποίοι δεν θέλουν ετούτες τις κρίσιμες για το έθνος ώρες ομοψυχίας να μην ξεχνούν την παλιά τους τέχνη του αστόχως και ακαίρως στοχεύειν σε κάθε προφορικό ή γραπτό λόγο τους , εκτός από τον ιταμό Ερντογάν και τον κομματικό-συνήθως τον κυβερνώντα – αντίπαλο!!!.-

 

               * Η έννοια  του « α λα τούρκα»  διαλόγου  της Τουρκίας  και  το πως τον αντιλαμβάνεται η τελευταία, καθώς επίσης και  των επιδιωκομένων από αυτήν  «α λα τούρκα» συμφωνιών , θα μπορούσε να συνοψισθεί και  στα εξής: Η Τουρκία  του Ερντογάν μετά  την προσφιλή   επιστροφή της   στο σκηνικό των συνεχών  εντάσεων και  την  δημιουργία πλέγματος διαφορών  και προβλημάτων ,  επιζητεί στη συνέχεια  έναν  α λα τούρκα  διάλογο   για   « α λα τούρκα» συμφωνίες  , δηλαδή ότι  η Τουρκία έχει δίκιο πάντα, επιλέγοντας  αυτή  κάθε φορά, ποιο  θέλει να επιλύσει προς όφελός της. Σύμφωνα δε   με σοβαρούς αναλυτές,   ο  «α λα τούρκα» διάλογος του κου Ερντογάν  συνδέεται  με το προηγηθέν δόγμα της «διπλωματίας της αναστάτωσης», του Τουργκούτ Οζάλ, δηλαδή της αντιμετώπισης  κάθε κρίσης με τη δημιουργία μίας νέας,  όπως είδαμε να εφαρμόζει η Τουρκία αυτή τη τακτική  και με στρατιωτική  εμπλοκή της στη Συρία , Λιβύη ,  Καύκασο , ακόμη και  το προ ημερών  άνοιγμα του  παραλιακού  δρόμου των Βαρωσίων   της  περίκλειστης πόλης – φάντασμα της Αμμοχώστου. Σ’ αυτές τις προκλήσεις της  η Τουρκία , ήλθε αντιμέτωπη , τόσον  με τις  ΗΠΑ , όσο και με  τη Ρωσία , ακόμη και  με  τις   αραβικές  χώρες.

 

 

Φωτογραφικό υλικό

Μανώλης Δημελλάς

Προτάσεις Verena

Πολύτιμα τεκμήρια για τις θαλάσσιες διαδρομές και τα αντικείμενα του εμπορίου, των ναυτικών της...
Στην προσωπική τους εμπειρία για τον καθοριστικό ρόλο των εμβολίων στη ζωή μας, με αφορμή και το...
Κανονικά τελέστηκε η λειτουργία των Θεοφανείων στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού στη Ρόδο από τον...
Ένα βιβλίο για τη ζωή του Συμιακού Κωνσταντίνου Σιμωνίδη, γραμμένο από το Νικολό Φαρμακίδη. - Ο...