Το λουλούδι που δεν άνθισε - Γράφει ο Θάνος Ζέλκας

TO ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΘΙΣΕ-Την παγκόσμια κατακραυγή έχει προκαλέσει η χωρίς προηγούμενο καταστροφή των αρχαίων μνημείων στο Ιρακ και τη Συρία από τους σκληροπυρηνικούς τζιχατζιστές του Ισλαμικού Κράτους. Και πως να μην την προκαλέσει, όταν αυτοί οι αμόρφωτοι κάφροι φροντίζουν εκτός από την ασέλγειά τους πάνω στα αγάλματα, στους αρχαίους ναούς και στα βιβλία που καταστρέφουν με κάθε δυνατό τρόπο, να βιντεοσκοπούν και τα “ανδραγαθήματά” τους για να δει όλος ο πλανήτης ποιος είναι το αφεντικό.

Ήδη οι αρχαίες πόλεις Νιμρούτ και Χάτρα έχουν υποστεί ανυπολόγιστες καταστροφές από τη μανία τους, ενώ στο Μουσείο της Μουσούλης με τρυπάνια και βαριοπούλες κατακρεούργησαν ότι ασσυριακό βρήκαν μπροστά τους. Η δε Βιβλιοθήκη της Μουσούλης θρηνεί την απώλεια πάνω από εκατόν δέκα χιλιάδων παπύρων και οκτώ χιλιάδων βιβλίων που κάηκαν στο βωμό της “κάθαρσης”. Η Αρχαία Αγορά του Χαλεπίου δε θα μπορούσε να έχει διαφορετική αντιμετώπιση. Ολοκληρωτική καταστροφή. Στάχτη και μπούρμπερη. Επέζησαν εκατοντάδες χρόνια για να καταστραφούν από τις ορδές των αχαρακτήριστων αυτών ανεγκέφαλων.

Και επειδή η ανθρώπινη βλακεία δεν μπορεί να περιοριστεί μέσα σε κάποια εκτάρια ή έστω σε μια χώρα, ένας εκ των ηγετών τους ζήτησε να καταστραφούν τα αρχαία αιγυπτιακά μνημεία με πρώτα αυτά της Σφίγγας και των Πυραμίδων. Τους ενοχλεί που οι Αιγύπτιοι σέβονται την ιστορία και τον πολιτισμό των προγόνων τους και τους καλούν να τα καταστρέψουν για να δείξουν την πίστη τους.

«Από τη στιγμή που μπορούμε να καταστρέψουμε τα σύμβολα της ειδωλολατρίας και να επεκτείνουμε το μονοθεϊσμό, θα το κάνουμε», υποσχόταν ένας τζιχαντιστής σε σχετικό βίντεο. Ποιός είναι άραγε αυτός ο Θεός που επιτρέπει σε αυτούς τους βάρβαρους να σκοτώνουν, να βιάζουν και να λεηλατούν εξ ονόματός του; Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος βαθιές γνώσεις θεολογίας για να καταλάβει ότι η εντολή για την επικράτηση του χάους δεν είναι θεόπνευστη, αλλά έχει να κάνει καθαρά με ανθρώπινα πάθη.

Στο μικρό και απαίδευτο εγκέφαλο των εκτελεστικών οργάνων αυτής της θηριωδίας υπάρχει μόνο η σκέψη ότι κάνουν το καθήκον τους προς τη θρησκεία και το έθνος τους. Δεν χωρά καθόλου η ιδέα ότι κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Ότι στρέφουν όλο τον κόσμο εναντίον τους. Οι έννοιες πολιτισμός και τέχνη, χρειάζονται ανοιχτά μυαλά για να ευδοκιμήσουν, διότι κρύβουν μια λεπτότητα και μια ευαισθησία. Που να τα βρουν αυτά οι φανατισμένοι πολεμιστές που από μικρά παιδιά εκπαιδεύονται για αποστολές αυτοκτονίας ή για να σφάζουν στο γόνατο αλλόθρησκους;

Αυτά είναι τα αποτελέσματα του φανατισμού. Βία και οχλαγωγία, σκοταδισμός και τρόμος. Ακόμα και να ανθίσει ένα λουλούδι μέσα από τη σκληρή πέτρα, θα βρεθεί μια μπότα να το καταπατήσει χωρίς καν να μπει στον κόπο να δει την ομορφιά του ή να μυρίσει το άρωμά του. Δεν μπορεί να είναι ωραίο αν δεν δώσει εντολή ο αρχηγός της φυλής. Δεν αφήνει η δηλητηριασμένη ψυχή τις αισθήσεις να ακολουθήσουν τα ένστικτά τους.

Προκαλεί πραγματική θλίψη η ύπαρξη τόσης ασχήμιας σε τούτο τον κόσμο και η λυσσαλέα προσπάθειά της να επιβληθεί και να καλύψει με τη βρωμιά της οποιαδήποτε ομορφιά υπάρχει. Κι ήταν πάντα μια θρησκεία ή μια νοσηρή ιδέα που άναβε το φυτίλι ανάμεσα στα έθνη και τα έστελνε να αιματοκυλιστούν στα πεδία των μαχών. Και ποτέ δεν κατάλαβαν πραγματικά πόσα χάθηκαν εκεί πέρα και πόσα θα χαθούν ακόμα όσο οι μεταγενέστεροι αρνούνται την αλήθεια...


--

Aπό τη στήλη "ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" στη ΡΟΔΙΑΚΗ της Κυριακής