Τα παρεξηγημένα προνόμια - του Θάνου Ζέλκα

ΤΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ-Σε κάποιες χώρες τα αξιώματα δεν αποτελούν διαβατήριο σε ένα κόσμο προνομίων, όπως αυτοκινητοπομπές, συνοδείες από δεκάδες αστυνομικούς,  ακριβές διακοπές πληρωμένες από τους πολίτες, βίος τύπου αστέρων του κινηματογράφου. Αντιθέτως τα αξιώματα σηματοδοτούν πλειάδα υποχρεώσεων και ελέγχου της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής αυτών που τα έχουν.

-Για παράδειγμα σε μια από τις σκανδιναβικές χώρες παραιτήθηκε υπουργός μετά από σκάνδαλο που ξέσπασε διότι ο ελαιοχρωματιστής που έβαψε το σπίτι του, του έκανε καλύτερη τιμή από αυτήν που θα έκανε σε κάποιον πολίτη και αυτό θεωρήθηκε ύποπτο. Παραιτήθηκε ένα υπουργός γιατί δέχτηκε την έκπτωση του ελαιοχρωματιστή, όχι επειδή δεν πλήρωσε καθόλου.

Στην κεντρική Ευρώπη οι υπουργοί πάνε στα γραφεία τους είτε με τα δικά τους αυτοκίνητα είτε με ποδήλατα ή τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, διότι απλά γνωρίζουν ότι είναι αντιπρόσωποι των πολιτών που κλήθηκαν να κάνουν μια συγκεκριμένη δουλειά. Δεν έχουν την ψευδαίσθηση ότι αν εκλείψουν αυτοί θα σταματήσει να λειτουργεί το κράτος ή να γυρίζει η Γη γύρω από τον Ήλιο.

Για κάποιο ιδιαίτερο λόγο στη χώρα μας, αυτοί που φέρουν αξιώματα σε οποιοδήποτε βαθμό, έχουν τόσα πολλά προνόμια σχεδόν εφάμιλλα με κάποιους κακομαθημένους αστέρες της παγκόσμιας μουσικής σκηνής και του κινηματογράφου. Δεν περιμένουν ποτέ στις ουρές, στα αεροδρόμια έχουν δικές τους αίθουσες αναμονής, μένουν μόνο σε ξενοδοχεία πολυτελείας, μετακινούνται με οχήματα και καύσιμα πληρωμένα από τους πολίτες.

Για κάποιο ανεξήγητο επίσης λόγο, η δουλειά που κάνουν θεωρείται πιο σύνθετη και σημαντική από οποιουδήποτε άλλουα πολίτη. Η δουλειά τους όπως υποστηρίζουν με στόμφο είναι να αγωνίζονται για το δικό μας καλό όλες τις ώρες της ημέρας με μεγάλες θυσίες και κόπους, όπως το να στερούνται τις οικογένειές τους και να μην έχουν ελεύθερο χρόνο. Θα ήταν μεγάλη αχαριστία εκ μέρους μας να τους έχουμε να περιμένουν στις ουρές, να μετακινούνται με τα Μέσα Μεταφοράς ή τα δικά τους οχήματα και να μένουν σε φθηνότερα καταλύματα.

Προφανώς και δεν θέλουμε οι εκπρόσωποί μας να είναι ρακένδυτοι και να θυμίζουν παρίες. Αλλά είναι άλλο αυτό και άλλο αυτή η αμετροέπεια που χαρακτηρίζει τους δημόσιους λειτουργούς μας, που πολλές φορές ταλαιπωρεί βάναυσα τους υπόλοιπους πολίτες. Διότι όταν κλείνουν οι δρόμοι για να πάει ο υπουργός στο σπίτι του ή για να μη χάσει τη πτήση του, κάποιος συμπολίτης μας αργεί να πάει στην οικογένειά του ή χάνει τη δική του πτήση.

Φυσικά κάποιοι θα πουν ότι υπάρχουν θέματα ασφάλειας πίσω απ’ όλα αυτά. Κατανοητό αλλά όλα έχουν ένα μέτρο. Αν νομίζουν ότι τα αξιώματα που κατέχουν κρύβουν μεγάλη επικινδυνότητα γιατί τα διεκδικούν με τόσο ζήλο; Κι αφού αγωνίζονται για το δικό μας καλό γιατί να υπάρχει ένας τέτοιος μεγάλος κίνδυνος; Εκτός κι αν δεν υπάρχει ασφάλεια στη χώρα και κινδυνεύουν από διεθνείς τρομοκράτες, οπότε εν δυνάμει κινδυνεύουμε όλοι μας.

Όπως και να έχει όλη αυτή η υπερβολή είναι ένας από τους παράγοντες που έχουν απαξιώσει την πολιτική στη χώρα μας και έχουν οδηγήσει στον εκφυλισμό του πολιτεύματος. Η Δημοκρατία που έχει μετατραπεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό απ’ αυτό που περιγράφει ο Περικλής στον Επιτάφιο λόγο του, από τον οποίο είναι το απόσπασμα που ακολουθεί:

“[..]Καὶ ὀνομάζεται μὲν δημοκρατία, γιατὶ ἡ διοίκηση εἶναι στὰ χέρια τῶν πολλῶν καὶ ὄχι τῶν ὀλίγων, ἔναντι δὲ τῶν νόμων εἶναι ὅλοι ἴσοι στὶς ἰδιωτικές τους διαφορές, ἐνῶ ὡς πρὸς τὴν θέση τους στὸν δημόσιο βίο κάθε ἕνας προτιμᾶται γιὰ ἕνα ἀπὸ τὰ δημόσια ἀξιώματα ἀνάλογα μὲ τὴν ἐπίδοση τὴν ὁποία σημειώνει σὲ αὐτά, δηλαδὴ ἡ δημόσιά του σταδιοδρομία ἐξαρτᾶται μᾶλλον ἀπὸ τὴν ἀτομική του ἀξία καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ τάξη, ἀπὸ τὴν ὁποία προέρχεται, οὔτε πάλι ἕνας, ὁ ὁποῖος εἶναι μὲν φτωχὸς ἔχει ὅμως τὴν ἱκανότητα νὰ παράσχει κάποια ὑπηρεσία στὴν πατρίδα του, ἐμποδίζεται σὲ αὐτὸ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι ἄγνωστος. [..]”.

--