Περιμένοντας τα χελιδόνια του τουρισμού - της Ελένης Καραγιάννη

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ.

- Μέσα Ιουλίου 2020 οι ξενοδόχοι και μαγαζάτορες της πόλης μας κάνοντας εργασίες; περιμένουν ν’ αυξηθούν οι πτήσεις με τους τουριστικούς επισκέπτες.  Μια πόλη που για να υποδεχθεί τους τουρίστες μιας και τα έσοδα από τον τουρισμό αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή εσόδων για τους νησιώτες της Δωδεκανήσου και κατ’ επέκταση της νησιωτικής μας χώρας.

Οι ενέργειες για την υλοποίηση της τουριστικής περιόδου όπως ευπρεπισμός παραλιών και παρτεριών συντελούνται καθημερινά.  Η καθημερινότητα όμως έχει αλλάξει δεδομένης της ανασφάλειας που προκαλεί η σκέψη για τον χειμώνα που ακολουθεί.  Είθισται οι ροδίτες και δη οι νησιώτες εργάζονται μερικούς μήνες το καλοκαίρι για να μπορέσουν ν’ ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του χειμώνα.  Απαιτήσεις που έχουν να κάνουν με την πληρωμή φόρων εισοδήματος, ΦΠΑ, φόρων διαβίωσης, φόρων ακίνητης περιουσίας και την επιβίωση των νοικοκυριών τους.

Η διατήρηση της ελληνικής επικράτειας στα νησιά συνδέεται εκτός των πολιτικών των εκάστοτε κυβερνήσεων  Συνδέεται κυρίως με την αγάπη των ροδιτών, των Δωδεκανησίων και γενικά των νησιωτών με τη γη τους.  Αυτή τη γη που κράτησαν μετά από τόσους πολέμους και διατήρησαν την ελληνικότητά της.  Οι πολιτικές των κυβερνήσεων εξυπακούεται ότι δεν βοηθούν τους νησιώτες στη διατήρηση των περιουσιών τους.  Αυτό ίσως που διατήρησε την ελληνικότητα στα νησιά ήταν η αγάπη των νησιωτών για τη γη τους.  Η υψηλή φορολογία σε συνδυασμό με την μειωμένη τουριστική περίοδο που άργησε να ξεκινήσει λόγω Covid-19 δείχνει ήδη τα αποτελέσματά της και τις συνέπειές της στα νοικοκυριά των ροδιτών.  Ξενοδοχοϋπάλληλοι στην ανεργία, επιχειρηματίες να μην έχουν ανοίξει ακόμα τα καταστήματά τους και παιδάκια να λιποθυμούν για ένα κομμάτι ψωμί.

Όλοι μας λίγο ή πολύ, άμεσα ή έμμεσα έχουμε ασχοληθεί με τον τουρισμό.  Και η λανθασμένη εντύπωση που υπάρχει για την πλειοψηφία των ροδιτών να τους παρουσιάζει στο μύθο του Αισώπου με τον τζίτζικα και όχι με τον μέρμηγκα που δούλευε το καλοκαίρι για να μπορέσει να θρέψει την οικογένειά του τον χειμώνα.

Κι ενώ σχεδόν σε όλη την επικράτεια οι πόροι δίνονται για έργα υποδομών για τους πολίτες, στη Ρόδο και τα νησιά οι περισσότερες επενδύσεις στοχεύουν στην αύξηση του τουριστικού προϊόντος.  Αυτά μέχρι τώρα έφερναν έσοδα στο νησί και στη χώρα.  Με τα έσοδα από τον τουρισμό οι ροδίτες θα θρέψουν τις οικογένειές τους, θα πληρώσουν τους φόρους για να διατηρήσουν τις περιουσίες τους, για να μείνουν Ελλάδα.   Παράλληλα το νησί φιλοξενεί πλήθος κόσμου που μεταναστεύει για εποχιακή εργασία.

Μήπως πρέπει οι ροδίτες ν’ αρχίσουν να σκέφτονται πως να ενισχύσουν τις υποδομές τους και να στραφούν σε άλλες πηγές εσόδων.  Άλλωστε οι πολιτικές για υψηλή φορολογία δεν έχουν αλλάξει αισθητά.  Περιμένοντας χελιδόνια του τουρισμού που άργησαν να έρθουν μας έρχονται σκέψεις για στροφή σε άλλες πηγές εσόδων όπως στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα παραγωγής ή ακόμα να ενισχύσουμε τις υποδομές για εναλλακτικές μορφές ενέργειας, την ανάδειξη της ιστορικής μας μνήμης, της ενίσχυση της περιβαλλοντικής συνείδησης, τον αθλητισμό, την παιδεία, την προστασία και αξιοποίηση των υδάτινων πόρων κ.ά.

Η κοινωνική απομόνωση λόγω Πανδημίας θα προσανατολίζει την οικονομία σε άλλους τομείς προκειμένου να μην επέλθει περαιτέρω οικονομική απομόνωση των νησιών ειδικά τους χειμερινούς μήνες.  Σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει πρέπει να προσαρμόσουμε την οικονομία των νησιών μας γιατί είναι θέμα επιβίωσης.

Ελένη Ν. Καραγιάννη
Αθλήτρια Τριάθλου
Απόφοιτη Τμ. Μεσογειακών Σπουδών Παν. Αιγαίου
Απόφοιτη ΑΣΠΑΙΤΕ παρ. Ρόδου