Πάρτε κύριε λαχεία - του Θάνου Ζέλκα

ΠΑΡΤΕ ΚΥΡΙΕ ΛΑΧΕΙΑ-Την πρώτη φορά που ανακοινώθηκε έμοιαζε με φάρσα. Έμεινε στα συρτάρια για αρκετό καιρό και πριν λίγες ημέρες τέθηκε σε εφαρμογή. Ο λόγος για τη φορολοταρία, ένα μέτρο που υιοθετήθηκε προκειμένου τάχα να ενισχύσει τη φορολογική ευσυνειδησία των Ελλήνων ώστε να παταχθεί η φοροδιαφυγή, η οποία αποτελεί μέγιστη μάστιγα της εθνικής οικονομίας. Ποιοι είναι όμως αυτοί που πραγματικά φοροδιαφεύγουν και γιατί ένα τέτοιο μέτρο θα τους έκανε να μετανοήσουν; Προφανώς για αυτά τα “λαμπρά μυαλά” που σχεδιάζουν τέτοιου είδους μέτρα, φοροδιαφυγή και νοικοκυριά είναι έννοιες ταυτόσημες. Οι φοροφυγάδες δηλαδή εντοπίζονται στην κλασική ελληνική οικογένεια των τεσσάρων ατόμων με τους δύο γονείς να δουλεύουν, για τους οποίους συνήθως υπάρχει κατάσταση μισθοδοσίας, και των οποίων τα χρήματα δεν αρκούν να συντηρήσουν το σπίτι και τις ανάγκες των παιδιών. Όλοι εκείνοι που έχουν ιδρύσει παράκτιες εταιρείες (offshore), εκείνοι που πλούτισαν βασιζόμενοι στη “μαύρη” εργασία, εκείνοι που “ήπιαν” στην κυριολεξία το αίμα του ελληνικού λαού με τις μίζες και τις απάτες τους, τώρα που το Υπουργείο Οικονομίας έκανε τη φορολοταρία θα τρέξουν όλοι να δηλώσουν τις συναλλαγές τους για να κερδίσουν 1000 ευρώ από μια κλήρωση. Μα πως δεν το είχαμε σκεφθεί τόσο καιρό! Επίσης, όπως εύλογα γίνεται αντιληπτό, περνάμε σε μια εποχή που ο τζόγος και τα τυχερά παίγνια μπαίνουν πολύ δυνατά στην καθημερινότητά μας. Στην ουσία όλοι οι πολίτες πρέπει να εναποθέσουμε τη ζωή μας στην τύχη και να αναζητάμε τη βελτίωσή της στην εύνοιά της. Καμία συζήτηση για την αποψίλωση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, για την εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, για τη μαζική φυγή των επιστημόνων και των νέων ανθρώπων και φυσικά καμία ρεαλιστική προσέγγιση της πραγματικότητας και εξεύρεση βιώσιμης λύσης. Σε λίγο καιρό θα έχουμε την επέτειο των 10 χρόνων της κρίσης στην Ελλάδα. Από εκείνη τη μέρα που τάχα θα νοικοκυρευόμασταν, η ελληνική κοινωνία ζει τις πιο μαύρες μέρες της με κάθε χρόνο να γίνεται πιο ζοφερός από τον προηγούμενο. Τελικά κανένα πρόγραμμα δε στέριωσε σ’ αυτή τη χώρα και δεν θα στεριώσει ποτέ όσο ενοχοποιούνται οι λάθος άνθρωποι και οι υπαίτιοι της καταστροφής εξακολουθούν να μένουν στο απυρόβλητο. Κι αφού λοιπόν τίποτα δεν φαίνεται να δουλεύει από τους μεγαλόπνοους σχεδιασμούς τους, αυτά τα “λαμπρά μυαλά”, οι αρχιτέκτονες της καταστροφής, οι εγχώριοι και εισαγόμενοι σωτήρες, θεώρησαν ότι με μέτρα της πλάκας και του “χαβαλέ” θα τονώσουν το διαλυμένο ηθικό του Έλληνα. Έτσι δημιούργησαν τη φορολοταρία και την παρωδία του κοινωνικού μερίσματος. Διότι είναι γνωστό τοις πάσι ότι εφόσον κάποιος που μετά βίας επιβιώνει, εφόσον του τα έχουν πάρει σχεδόν όλα, σίγουρα θα ανακάμψει ψυχολογικά όταν του δώσουν ένα “δωράκι” τώρα που πλησιάζουν και “γιορτιάρες μέρες”. Προφανώς και θα είναι μια βοήθεια για κάποιον δοκιμαζόμενο συμπολίτη μας, αλλά σε μερικές ημέρες το πρόβλημά του θα εξακολουθεί να υφίσταται. Το ερώτημα είναι αν θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα ή αν θα συνεχίσουμε στο ίδιο μοτίβο που δημιουργεί όλα αυτά τα αδιέξοδα. Δεν χρειάζεται το μυαλό ενός πυρηνικού επιστήμονα για να καταπολεμηθούν οι εστίες της φοροδιαφυγής. Χρειάζονται αδιάφθοροι υπάλληλοι και πατριώτες πολιτικοί που δεν θα σταματήσουν στα δύσκολα. Διότι ο πόλεμος κατά της πραγματικής φοροδιαφυγής είναι ιδιαίτερα σκληρός, τον οποίον δεν μπορεί να αντέξει κάποιος που δεν αγαπά πραγματικά την πατρίδα του. Όλα τα υπόλοιπα είναι φθηνά και ανόητα τρικ προκειμένου να ξεγελάσουν τους ιθαγενείς και να τους σερβίρουν σθένος και πυγμή, την ώρα που στο παρασκήνιο κάποιοι σκυλεύουν τον εθνικό μας πλούτο και ενεχυριάζουν το μέλλον μας. -- Από τη στήλη "ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" στη ΡΟΔΙΑΚΗ της Κυριακής