Με θάρρος και ελπίδα - Γράφει ο Θάνος Ζέλκας

ΜΕ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ-Είναι οι καταστάσεις τέτοιες που δεν επιτρέπουν στην αισιοδοξία να έρθει σε μεγάλες δόσεις με την έλευση του νέου έτους. Παρόλ’ αυτά υπάρχουν μικρές στιγμές που μπορούν να μας κάνουν να δούμε τον κόσμο με άλλη ματιά. -Ας πάρουμε για παράδειγμα τον αγώνα τέννις που πραγματοποιήθηκε πριν μερικές ημέρες στην Αυστραλία για το Hopman Cup, όταν ο τεννίστας Τζακ Σοκ θεωρώντας ότι ο διαιτητής αδίκησε τον αντίπαλό του, Λέιτον Χιούιτ, έδωσε το καλύτερο μάθημα ευγενούς άμιλλας ζητώντας από το διαιτητή να δει την επανάληψη του βίντεο ώστε να ακυρώσει τον πόντο που έδωσε υπέρ του με λανθασμένη απόφαση. Η ένστασή του αποδείκτηκε αληθής, παρά το ότι ήταν κατά του εαυτού του, και τελικά ενώ ο Σοκ έχασε το παιχνίδι, η χειρονομία του αυτή τον κατατάσσει αυτόματα στο πάνθεον του διεθνούς αθλητισμού. Αυτό το μικρό παράδειγμα είναι αρκετό για να μας δείξει πως η νίκη δεν είναι πάντα αυτοσκοπός και ότι υπάρχουν φορές που η προσπάθεια αμοίβεται περισσότερο από το αποτέλεσμα, όποιο κι αν είναι αυτό. Ακόμα και στην ιστορία γεγονότα όπως η Μάχη των Θερμοπυλών ή η Έξοδος του Μεσολογγίου παρότι κατέληξαν σε τραγωδίες, συγκλόνισαν την παγκόσμια κοινή γνώμη και προκάλεσαν ένα κίνημα υπέρ των υποδουλωμένων Ελλήνων. Ακόμα, ο λαός μας, παρά τα όποια αρνητικά του, σε στιγμές που άλλοι γυρνούν το κεφάλι αγνοώντας τον πόνο και τη δυστυχία, κάνει κάτι τόσο μεγαλόψυχο που κανείς δε μπορεί να εξηγήσει. Ενώ λοιπόν υπάρχει φτώχεια στη χώρα, ενώ υπάρχουν τεράστια προβλήματα, ενώ άλλοι τσουβαλιάζουν ψυχές μέσα σε σαπιοκάραβα για μια χούφτα δολλάρια, κάποιοι δικοί μας σηκώνουν στις πλάτες τους όλο το έθνος και σώζουν γυναικόπαιδα από βέβαιο πνιγμό, προσφέρουν εθελοντικά εργασία για τους πρόσφυγες, παραμερίζοντας τα δικά τους καθημερινά προβλήματα. Βραβευτούν ή όχι από τη διεθνή κοινότητα, στις καρδιές μας έχουν ήδη κερδίσει ένα τεράστιο παράσημο ανθρωπιάς και αυταπάρνησης. Και δεν είναι μόνο αυτά που μπορούν να μας γεμίσουν με αισιοδοξία. Είναι οι επιστήμονες που κλεισμένοι μέσα σε εργαστήρια σε όλες της γωνιές της γης, μεταξύ των οποίων και πάρα πολλά Ελληνόπουλα, κάνουν μελέτες και πειράματα για το καλό όλων μας. Για να βρουν φάρμακα για τις ασθένειες, για να κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη, για να προστατεύσουν τον πλανήτη, για εκείνα που δεν αγοράζονται με όλα τα χρήματα του κόσμου. Είναι οι τρελοί και οι ονειροπόλοι που προσπαθούν να αλλάξουν τον κόσμο, να τον βάλουν σε μια άλλη τροχιά, διαφορετική από αυτή που βρίσκεται, να δώσουν ένα άλλο στίγμα. Κι επειδή είναι τόσο επίμονοι και τόσο παθιασμένοι με αυτό που κάνουν, αδιαφορώντας για τη χλεύη των υπολοίπων, στο τέλος τα καταφέρνουν. Θέλω λοιπόν στην αρχή αυτής της χρονιάς ν’ αποτίσω φόρο τιμής σε όλους εκείνους τους ανώνυμους ήρωες της καθημερινότητάς μας, που ακροβατούν στα όρια των κανόνων, που δε λογαριάζουν τον κίνδυνο και τη συμβατικότητα, που δεν αφήνουν τη λογική να τους περιορίσει και παλεύουν για αξίες και ιδανικά. Σε όλους εκείνους με τη συναίσθηση του καθήκοντος απέναντι στο συνάνθρωπο, με την ατσάλινη θέληση, με το πείσμα να τα καταφέρουν. Εύχομαι στη χρονιά που έρχεται αυτοί οι άνθρωποι να γίνουν τα πραγματικά μας πρότυπα και να πολλαπλασιαστεί η ανθρωπιά, η ευγένεια και η αυταπάρνηση. Να αναδειχθούν και πάλι οι ανθρωπιστικές αξίες και να παραμεριστεί η άκρατη κερδοσκοπία και η πλασματική ευημερία των αριθμών. Μπορεί να ακούγονται εξωπραγματικά όλ’ αυτά, όμως σ’ αυτό τον κόσμο που τελευταία μας δείχνει μόνο το κακό του πρόσωπο, ο μόνος τρόπος για να κοιτάξουμε τους φόβους μας κατάματα είναι να αφήσουμε τα όνειρα να μας τροφοδοτήσουν με θάρρος και ελπίδα. -- Από τη στήλη "ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" στη ΡΟΔΙΑΚΗ της Κυριακής