Καταστροφικοί έρωτες - του Θάνου Ζέλκα
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΙ ΕΡΩΤΕΣ - Η ανθρωπότητα φαίνεται πως δεν καταφέρνει να μάθει από τα λάθη της. Γοητεύεται ως έφηβη από τους πύρινους λόγους ψυχικά διαταραγμένων “εραστών” και καταλήγει πάντα σε…
Διαχρονικά τα άτομα με σοβαρά ψυχοπαθολογικά προβλήματα και με θέματα κοινωνικής προσαρμογής, για κάποιο ανεξήγητο λόγο κατάφερναν να ανελιχθούν στις υψηλές θέσεις της εξουσίας. Φαίνεται πως υπάρχει μια ακαταμάχητη έλξη μεταξύ παράνοιας και εξουσίας, η οποία καταλήγει πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα. Πόλεμος, καταστροφή, θάνατος.
Η Ιστορία είναι γεμάτη από τέτοιες περιπτώσεις. Μόνο τον περασμένο αιώνα στη δική μας ήπειρο, ένας τέτοιος παρανοϊκός προκάλεσε μια από τις χειρότερες θηριωδίες που έχει βιώσει η ανθρωπότητα. Ξεκίνησε τάχα για να αποκαταστήσει μια αδικία σε βάρος της χώρας του και μέσα σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα μόλυνε με την τοξική του προπαγάνδα έναν ολόκληρο λαό. Έναν λαό που τον όπλισε με μίσος αρχικά και με ισχυρά όπλα στη συνέχεια, για να επιβάλει την ορθότητα και το δίκιο της Αρείας Φυλής.
Δυστυχώς όλοι αυτοί οι “παράφοροι έρωτες” κάπως έτσι ξεκινάνε. Κάποιος λαός έχει αδικηθεί κατάφορα και νιώθει αυτή την αδικία να τον πνίγει κάθε μέρα που περνά. Η αδικία γίνεται θυμός και φωλιάζει μέσα του. Μέχρι που εμφανίζεται από το πουθενά εκείνος που λέει αυτά που θέλει να ακούσει ο πληγωμένος εγωισμός. Ένα επικίνδυνο φλερτ που αγγίζει τις πιο βαθιές χορδές και ξυπνά τα πιο αρχέγονα ένστικτα. Κι όπως ο έρωτας τυφλώνει τον άνθρωπο και τον ωθεί να κάνει τα πιο απίθανα πράγματα, έτσι γίνεται και με αυτή την παράνοια.
Κανένας δε γεννιέται δολοφόνος. Χρειάζονται οι συνθήκες για να οπλίσουν το χέρι του. Δεν ξυπνάει κάποιος ένα πρωί και πάει να σκοτώσει ή να σκοτωθεί. Γι’ αυτό και στήνονται όλες αυτές οι προπαγάνδες. Γι’ αυτό και συντηρούνται. Διότι όταν μπει το δηλητήριο μέσα σε κάποιον, εθίζεται και θέλει κι άλλο. Και η προπαγάνδα λειτουργεί λυτρωτικά. Δίνει άλλοθι σε κάθε θηριωδία που γίνεται.
Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε λογικά όλη αυτή την παράνοια. Πως άλλωστε με κανόνες της λογικής να δικαιολογηθεί η απουσία της; Αν βρει το έδαφος να καρποφορήσει, ο μόνος τρόπος για να σταματήσει είναι με μια άλλη παράνοια. Κι εκεί ξεκινά ο πόλεμος. Εκεί που όλοι γίνονται κοινωνοί μιας ευρύτερης μαζικής παράνοιας. Που πιάνουν τα όπλα για να πολεμήσουν τα όπλα. Ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται μέχρι κάποιοι να κοιτάξουν την καταστροφή κατάματα και να φωνάξουν με δύναμη “Τι κάναμε;”.
Δυστυχώς μέχρι το σημείο της έκρηξης της αδρεναλίνης, κανείς δεν έχει τη λογική και τη ψυχραιμία να δει ορθολογικά τα πράγματα. Όταν γύρω του πέφτουν βόμβες και σφαίρες, όταν βλέπει το σπίτι του να διαλύεται, όταν βλέπει τα παιδιά του να σκοτώνονται κανείς δε μπορεί να σκεφτεί ότι συμμετέχει στην παράνοια. Απλά προσπαθεί να επιβιώσει.
Ποτέ δεν είναι αργά για την Ειρήνη. Ακόμα και τώρα που είμαστε ένα βήμα πριν από τον αφανισμό μας, μπορούμε όλοι μαζί να ενωθούμε για έναν μεγαλύτερο σκοπό από την ίδια μας την ύπαρξη. Να αφήσουμε στους επόμενους έναν κόσμο βιώσιμο και ειρηνικό. Να απομονώσουμε τους παρανοϊκούς που απειλούν το κοινό μας μέλλον και να δείξουμε πόσο μικροί είναι χωρίς τη δική μας συγκατάθεση.
Αρκετά με τις εφηβικές μας παρορμήσεις. Τις κάναμε τις νεανικές μας απερισκεψίες ως γένος. Ήρθε η ώρα να ωριμάσουμε και να μάθουμε από τα λάθη μας για να μην ξαναπάθουμε τα ίδια και χειρότερα. Τουλάχιστον αν είναι να κάνουμε λάθη ας τα κάνουμε προσπαθώντας να δημιουργήσουμε κι όχι να καταστρέψουμε. Το χρωστάμε στους επόμενους.
