Χριστουγεννιάτικο γράμμα στο γιο...Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΓΙΟ… -Παιδί μου. -Ξέρω ότι είσαι στα ξένα και σπουδάζεις Έτσι τα έφερε η μοίρα να ανοίξει το παράθυρο σου στην άλλη πλευρά του πλανήτη. Είναι δύσκολο για μένα να επικοινωνώ μαζί σου μέσα από λίγες γραμμές ενός γράμματος. Μα αυτό μπορώ. Μία λέξη, μια ανακούφιση. Γραμμές γεμάτες στοργή και αγάπη. Είναι γραμμές εφοδιασμένες από αξίες και ελπίδες. Είναι η μιλιά μου, είναι το χάδι μου, είναι η φροντίδα μου. Το παιδικό δωμάτιο σου είναι όπως το άφησες. Ακόμη και το ξύλινο αλογάκι που καθόσουνα και έπαιζες είναι εδώ και σε περιμένει και δείχνει ανήσυχο. Το βρεφικό σου πάρκο ακόμη σε περιμένει για να σου δείξει τα πρώτα βήματα. Η μικρή βιβλιοθήκη με τα σχολικά βιβλία, έτοιμη να σε αγκαλιάσει όποτε επιστρέψεις. Το κρεβάτι σου στρωμένο περιμένει να το ξαναζεστάνεις. Η δερματίνη μπάλα περιμένει να την κλωτσήσεις και πάλι. Τα αγαπημένα σου γιορτινά γλυκά κάθονται πάνω στο τραπέζι του μικρού σαλονιού. Είναι ο μικρόκοσμος που έκτισε το παρελθόν σου για να στεριώσεις το μέλλον σου. Η ζωή εδώ στη πόλη συνεχίζεται με σταθερά βήματα. Τα πρόσωπα γερνούν όμως η νοσταλγία παραμένει αγέρωχη σε κάθε γωνιά της. Ειδικά αυτές τις ήμερες των γιορτών όπου τα πάντα είναι λαμπερότερα αν και ο γαλάζιος ουρανός παλεύει με τα σύννεφα για την τελική επικράτηση. Πρώτα ο Φθινόπωρος όπου τα φύλλα μαραίνονται και πέφτουν, οι θύμισες αρχίζουν μεγαλώνουν. Ανοίγουν τα σχολειά. Η φύση αρχίζει να κουρνιάζει. Τα ζώα ξεμοναχιάζονται για να βρουν καταφύγιο από τον παγετό του χειμώνα. Καρτερικά περιμένουν το νέο κύκλο της ζωής. Μετά το Φθινόπωρο, ακολουθεί ο Χειμώνας με τα χαρούμενα Χριστούγεννα και μετά ξεπροβάλει η Άνοιξη και στο κλείσιμο του χρόνου το φωτεινό Καλοκαίρι. Όπως υπάρχει το πέσιμο υπάρχει η ανάταξη, όπως υπάρχει το καταβόδιο υπάρχει η επιστροφή. Έτσι σκέπτομαι ότι συμβαίνει και σ΄ εσένα. Γιέ μου, να ξέρεις ότι το σπίτι σου, η φωλιά σου είναι πάντα ανοιχτή. Αυτά που έμαθες από το δάσκαλο σου μην τα λησμονείς. Να γνωρίζεις ότι η γη που σε φροντίζει να την φροντίζεις, ο «Άλλος» που είναι δίπλα σου να τον εκτιμάς. Όποια γη και να διαλέξεις. Και το μερμήγκι μπορεί να σου φανεί χρήσιμο. Δεν έχω να σου γράψω τίποτα παραπάνω. Προσπαθώ να είμαι νοερά δίπλα σου για να μικρύνω την απόσταση που μας χωρίζει. Το δάκρυ αγάπης φάρμακο στις αγωνίες σου. Η λατρεία μου γέφυρα απόστασης. Μου έμαθες ότι υπάρχει συνέχεια κι΄ αυτό είναι το πολυτιμότερο. Μου δίδαξες ότι η σωστή επιλογή είναι αυτή που γεμίζει τη ψυχή. Η αναπνοή σου έστω και απόμακρη βάλσαμο για τα γηρατειά μου. Η ζωή είναι δική σου, όμως είναι και αποκούμπι στον φθοροποιό χρόνο για μένα. Να είσαι πάντα καλά…για να είμαι και εγώ καλά. Σε περιμένω τα Χριστούγεννα, στη Γέννηση του Θεανθρώπου μας. Τα δώρα των Μάγων να σε γεμίζουν ευτυχία, χαρά και υγεία. Τα καλούδια του φτωχικού μου το βράδυ της Γέννησης, είναι δικά σου γιατί τα αξίζεις. Το αστέρι της Βηθλεέμ να σε φωτίζει στα δαιδαλώδη μονοπάτια σου. Είναι η στιγμή όπου στο ρολόι ξεκινάει έναν καινούργιο κύκλο, νέες στροφές, νέες πορείες. Και εσύ σίγουρα θα το κουρδίζεις πρώτος. Ο πατέρας σου…