Το ελάφι, θύμα του ανθρώπινου παροξυσμού…για την ανάπτυξη - Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας

Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας
-Το ελάφι, θύμα του ανθρώπινου παροξυσμού…για την ανάπτυξη

Κάποιοι λένε ότι μια φωτογραφία σημαίνει χίλιες λέξεις.
Άλλοι λένε ότι η φωτογραφία είναι η αποτύπωση της στιγμής με εκατοντάδες έννοιες.
Για μένα η φωτογραφία του νεκρού ελαφιού που κείται στην καμένη γη της Ρόδου δείχνει το αποτρόπαιο έγκλημα που συντελείται τα τελευταία χρόνια από ανθρώπινα χέρια. Δίχως περιστροφές, η ανθρώπινη παραζάλη της άναρχης ανάπτυξης σε συνδυασμό με την τελμάτωση της ευθύνης προς τη μάνα φύση έχει επιφέρει τη σύγχρονη «κόλαση του Δάντη».
Ο άνθρωπος καταγράφεται ως ο άγγελος με τη δύναμη της μηχανής και της επιστήμης. Είναι αυτός που ανακάλυψε το ηλεκτρικό ρεύμα, είναι αυτός που δόξασε τη γραφή ως εκτύπωση της γλώσσας, είναι αυτός που ανέδειξε την πυρηνική ενέργεια, είναι όμως και αυτός που κατακρεουργεί τα δένδρα ενός τροπικού δάσους για την παραγωγή προϊόντων γραφής ή σκοτώνει έναν κροκόδειλο για να κάνει από το δέρμα του μια «ωραία» τσάντα. Ο δυισμός της ανθρώπινης υπόστασης, η συγκρουσιακή στάση μεταξύ ανάπτυξης και περιβαλλοντικής ηθικής.
Η ανάπτυξη ως πορεία προς το μέλλον φαίνεται να απηχεί την επιθυμία του ατόμου για την ευημερία του. Το δίλημμα που τίθεται είναι: ποιού ανθρώπου και τι είδους ανάπτυξη θέλουμε ?
Η περιβαλλοντική ηθική ενέχει στοιχεία φιλοσοφίας και αξιών. Είναι η υπεύθυνη στάση μας προς το άλλο, λογίζοντας ότι όλοι και όλα αποτελούν αναγκαίο σύνολο που (συν)βιώνει, επιβιώνει στον φιλόξενο πλανήτη Γη.
Αλλά ποιες αξίες προκρίνονται στο νέο οικονομικό τοπίο που διαμορφώνεται και συνεχώς αλλάζει, τοπίο όπου οι λογιστικοί δείκτες «σπιλώνουν» κάθε πολιτικοκοινωνική εικόνα και ιστορία ?
Έχουμε χάσει το μέτρο. Το «μέτρο άριστον» που ξεκίνησε από τα χώματα της Λίνδου έχει αλλοιωθεί στην πίεση της εγωπάθειας και του ατομικισμού. Συλλογικές αξίες του κοινού οφέλους εξαφανίστηκαν μέσα από την ταχύτητα της τεχνολογίας, εφεύρημα του σύγχρονου homo sapiens. Το κέρδος έχει γίνει ο «Θεός» και η αναγκαιότητα ζωής, συμπλήρωμα.
Μετά το ’70, η δύναμη του πετρελαίου ανήγαγε την ανάπτυξη σε απόλυτη μεγέθυνση. Παρά τις όποιες εξαγγελίες της διεθνούς κοινότητας για τη βιωσιμότητα και τη πράσινη ανάπτυξη, ο αναπτυγμένος κόσμος τρελαμένος από το συμφέρον σε βάρος του Τρίτου Κόσμου και εκμεταλλευόμενος τις φυσικές του πηγές, απολαμβάνει αυτάρεσκα τη νίκη σε βάρος της κοινωνικής συνοχής και της φύσης.
Η ανάδυση της πείνας και της λειψυδρίας, της ερημοποίησης και της προσφυγιάς είναι αποτελέσματα της μάχης του ανθρώπου-μηχανής προς την οικολογική ισορροπία. Οι απώλειες πολυσύνθετές και γνωστές.
Την ώρα που γράφεται το άρθρο μου, 84 άνθρωποι νεκροί ανάμεσα τους πολλά παιδιά με εκατοντάδες άλλους τραυματίες μαρτυρούσαν ένα άλλο αιματηρό επεισόδιο βίας και τρόμου από τους τρομοκράτες του ISIS στη Νίκαια της Γαλλίας.
Η σύγκρουση που εξελίσσεται είναι πολιτική, είναι κοινωνικό-αναπτυξιακή, έχει βαθιές ρίζες στην αδικία και την ανισότητα του τελευταίου αιώνα, στην ασυμμετρία και στην αμετροέπεια.
Και όπως είπε και η επικ. καθηγήτρια-διεθνολόγος του Πανεπιστήμιου Αιγαίου κ Βιβή Κεφαλά, «η σύγκρουση δεν είναι θρησκευτική, δεν είναι σύγκρουση πολιτισμών αλλά ποιότητας δημοκρατίας και ουσιαστικής ανάπτυξης των φτωχών περιοχών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής. Βρισκόμαστε στην θεωρία του Χάους».
Αυτό το χάος είναι που κτίζει τη ρευστότητα και τις αλλεπάλληλες τελευταίες περιφερειακές συγκρούσεις οδεύοντας στην αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού και φουντώνοντας τα πάθη του εξτρεμισμού και της φονταμενταλιστικής προδιάθεσης.
Τα άκρα βρίσκουν έδαφος και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο για τη δημοκρατία των ίσων και του δικαίου.
Η (υπερ)εκμετάλλευση είτε της βιοποικιλότητας, είτε των φυσικών αγαθών από το στείρο χέρι της ανθρώπινης εξουσίας φέρνει αρνητικά αποτελέσματα τόσο στον ίδιο όσο και στον «Οίκο» του στον οποίο ασκεί την πλήρη επιρροή του.
Το αύριο απρόβλεπτο, το μέλλον γκρίζο, το χάος κοντά.
Και το ελάφι της φωτογραφίας, ως γνήσιο θύμα της ανθρώπινης απειλής και του παροξυσμού έστω και νεκρό, φωνάζει: «είστε αυτόχειρες ενός διαρκούς εγκλήματος» που συντελείται στο Σπίτι σας…Θα καείτε και εσείς ζωντανοί…όπως εγώ!!

TopStoryImage: 

TopStoryGallery: 

Share