Πόσο"νέο"είναι το"νέο" του Παναγιώτη Κουνάκη? Άρθρο του Γιάννη Μηνά

Πόσο"νέο"είναι το"νέο" του Παναγιώτη Κουνάκη?

Άρθρο του Γιάννη Μηνά

Στη δημόσια ζωή του νησιού μας, μπήκα απο μικρός, έχοντας ήδη απο τα φοιτητικά μου χρόνια ασχοληθεί με την πολιτική μέσα από τον χορό που ήταν πάντα πιο κοντά στις ιδέες μου και τις αξίες που πίστευα ότι πρέπει να υπηρετήσω.
Στη διάρκεια αυτών των λίγων χρόνων της ενασχόλησής μου με τα κοινά, διαπίστωσα γρήγορα πολλούς που ήθελαν να κτίσουν ή να διατηρήσουν μία προνομιακή σχέση με τους νέους. Τους νέους σε ηλικία και σε μυαλά.
Αυτοί που παραδοσιακά προσπαθούν να το κάνουν αυτό είναι όσοι είναι ενεργοί πολιτικά και βρίσκονται στην κριτική και στην κρίση των συμπολιτών τους και θεωρούν το εκλογικό σώμα των νέων μία εύκολη εκλογική πελατεία, η οποία στο μυαλό τους μπορεί να κινείται ή να χειραγωγείται με απλά συνθήματα ή έχει στοιχεία ομαδοποίησης με κριτήριο την ηλικία και μόνο.
Τελευταία παρακολουθώ ως αναγνώστης των τοπικών ΜΜΕ και κυρίως των social media την προσπάθεια κάποιων μελών της κοινωνίας μας και της πολιτικής ζωής μας να αναδείξουν την προσωπικότητά τους μέσα από δημόσια κηρύγματα περί ηλικίας, απογοητεύσεις, ανανέωσης και ηθικής στην πολιτική μας ζωή.
Καταρχήν να διευκρινίσω ότι χαίρομαι για τα κηρύγματα και τα μηνύματα για όλες τις παραπάνω, πολύ σημαντικές, έννοιες αλλά μόνο όταν αυτά έχουν περιεχόμενο και πραγματική βάση.
Το έναυσμα για το σημερινό μου άρθρο και την ανάγκη να μιλήσω δημόσια, την αισθάνθηκα διαβάζοντας το τελευταίο άρθρο που υπογράφει ένας νέος στην πολιτική ζωή του τόπου μας, ο συμπολίτης μου, ανεξάρτητος Περιφερειακός σύμβουλος Παναγιώτης Κουνάκης.
Διακρίνω μέσα από τα κείμενά του την ανάγκη να υποστηρίξει την πολιτική του στάση, πράγμα που θεωρώ φυσιολογικό. Διακρίνω επίσης την ανάγκη να υποστηρίξει την εκπροσώπηση του νέου, πράγμα που θεωρώ αναμενόμενο. Διακρίνω ακόμα την ανάγκη προβολής του ηθικού, πράγμα που θεωρώ λογικό. Όμως εκτός από τα προφανή φυσιολογικά, υπάρχει και ο δημόσιος διάλογος που πρέπει να είναι υγιής και προστατευμένος από σκιές.
Επειδή οι σκιές έχουν χρησιμοποιηθεί πολλάκις στο παρελθόν στον δημόσιο βίο αυτού του τόπου από ειδικούς του είδους με στόχο και σκοπό ακόμα πιο δόλιο και από την σκιά την ίδια, αναρωτιέμαι γιατί ένας νέος άνθρωπος σαν τον Παναγιώτη Κουνάκη να αρθρογραφεί περί νομιμότητας και ηθικής στην πολιτική ζωή διαδίδοντας μόνο σκιές και υπονοούμενα, όπως κάνειστο χθεσινό του άρθρο με τίτλο " νόμιμο και ηθικό στην πολιτική μας ζωή"
Καλώ μέσα από δημόσιο βήμα, τον Παναγιώτη Κουνάκη να προχωρήσει σε έναν υγιή δημόσιο διάλογο που δεν θα έχει μόνο συνθηματάκια και σκιές αλλά και περιεχόμενο.
Το νέο δεν πορεύεται με σκιές και υπονοούμενα, αυτή είναι η τέχνη του παλιού.
Το νέο ψοφά για περιεχόμενο, το παλιό το απεχθάνεται.
Το νέο αποδέχεται την ηθική όταν αποδεικνύεται, το παλιό απλώς την κηρύττει.
Είμαι σίγουρος ότι ο συμπολίτης μου Παναγιώτης θα ανταποκριθεί στην πρόσκληση και θα αποδείξει την σχέση του με το νέο, έμπρακτα.

TopStoryImage: 

TopStoryGallery: 

Share