Περί Αγαθοεργίας και φιλανθρωπίας - Του Νίκου Δ. Βασιλαρά

Περί Αγαθοεργίας και φιλανθρωπίας -Του Νίκου Δ. Βασιλαρά (από μελέτη περί αυτού) -ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΜΕΙΦΘΟΥΝ ΑΛΛΑ ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ. -Τι είναι καλό το κρίνει ο κάθε ένας με τον εαυτό του, με την συνείδηση του. Η αγαθοεργία είναι το λαμπρότερο κόσμημα του ανθρωπισμού. Η αγαθοεργία είναι η ανεξάντλητη πηγή της αγάπης. Όχι όμως η αγαθοεργία η οποία περιορίζεται στα στενά όρια του ενδύειν τον γυμνόν και τρέφει τον πεινώντα, αλλά η αγαθοεργία με την ευρύτερη έννοια, που θεωρεί όλους τους ανθρώπους ως αδελφούς, η αγαθοεργία που γράφει επί ύδατος τα ελαττώματα των συνανθρώπων κα επί χάλκινης πλάκας τις αρετές τους. Η παροχή όμως βοήθειας και εκ ψυχρού καθήκοντος ενίσχυση προς τον συνάνθρωπο, δεν προσδίδει στην πράξη καμία ηθική αξία και ιδιαίτερα όταν προσβάλλει, συμπιέζει και καταθλίβει τον βοηθούμενο. Δεν έχει αξία ιδιαίτερη η αγαθοεργία όταν παρέχεται στους ενδεείς, από εγωισμό για να απαλλαγεί ο ελεών από την πίεση ή την φορτική ενόχληση του ζητούντος βοήθεια και συνδρομή.

Ο Δημοσθένης είπε: *Δει γαρ τους ευτυχούντας περί των ατυχούντων αεί φαίνεσθαι τα βέλτιστα βουλοευομένους, επειδή περί άδηλον το μέλλον άπασιν ανθρώποις.

* Πρέπει πάντοτε να φαίνονται οι ευτυχούντες ότι σκέπτονται τα άριστα για τους δυστυχούντας, αφού βέβαια το μέλλον είναι σε όλους άγνωστο.

Ουδέποτε το χέρι βοηθείας να μεταβάλλεται σε χέρι ελεημοσύνης διότι τότε και η αγαθοεργία και ο ευεργέτης εξευτελίζονται.

Ο Σοφοκλής έλεγε, μόνο οι μεγάλες ψυχές γνωρίζουν πόση δόξα περικλείει έστω και η παραμικρή αγαθοεργία.

«Ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ υποστήριξε ότι η φροντίδα για τους συνανθρώπους μας είναι το στοιχείο που προσδίδει σε όλους μας την ανθρώπινή μας διάσταση, ενώ ο Αριστοτέλης είπε: "Η μόρφωση του μυαλού χωρίς τη μόρφωση της καρδιάς δεν είναι καθόλου μόρφωση". Οι δύο αυτές προσεγγίσεις προσδιορίζουν απόλυτα την ουσία της έννοιας της φιλανθρωπίας.

Η φιλανθρωπία εκφράζεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, όλοι εκ των οποίων είναι εξίσου σημαντικοί. Είναι γενικά αποδεκτό ότι η λέξη Φιλανθρωπία επινοήθηκε στην αρχαία Ελλάδα από τον Αισχύλο στον Προμηθέα Δεσμώτη, όπου περιγράφει ένα μύθο πως τα πρωτόγονα πλάσματα που δημιουργήθηκαν χωρίς γνώσεις και δεξιότητες ζούσαν σε σπηλιές με τον συνεχή φόβο για τη ζωή τους. Ο Δίας, ο βασιλιάς των θεών, αποφάσισε να τους καταστρέψει, αλλά ο Προμηθέας, ένας Τιτάνας το όνομα του οποίου σημαίνει "προνοητικότητα" τους έδωσε ως δώρα την φωτιά και την αισιοδοξία: τη φωτιά, που συμβολίζει όλες τις γνώσεις, τις δεξιότητες, την τεχνολογία, τις τέχνες και την επιστήμη. Με αισιοδοξία, θα χρησιμοποιούν τη φωτιά εποικοδομητικά, για τη βελτίωση της ανθρώπινης κατάστασης.

Η πρώτη όμως χρήση του όρου «φιλανθρωπία» με τη μορφή ουσιαστικού περιεχομένου ήρθε λίγο αργότερα (περ. 390 π.χ.), στον πλατωνικό διάλογο «Ευθύφρων», όπου ο Σωκράτης φέρεται να έχει πει: «Εγώ όμως φοβούμαι μήπως από την φιλανθρωπία μου φαίνομαι σ΄ αυτούς ότι διδάσκω αδιακρίτως κάθε άνθρωπο ότι γνωρίζω, όχι μόνον χωρίς κανένα μισθό, αλλ' αν είχα χρήματα, και θα πλήρωνα ακόμη με ευχαρίστηση μου εκείνον, ο οποίος ήθελε να ακούει τις ομιλίες μου».

Φωτογραφικό υλικό

Προτάσεις Verena

ΣΕ ΜΙΑ ΥΓΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ... -Σ’ ένα νησί που είναι απόλυτα ταυτισμένο με την έννοια της φιλοξενίας...
ΕΧΘΡΟΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ -Η έννοια της κατάληψης, τόσο με μαθητικούς όρους όσο και με την ευρύτερη...
Τα δύο πρόσωπα του ‘ΙΑΝΟΥ’: Η στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για τους μειωμένου συντελεστές...
ΑΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΚΠΛΗΣΣΟΜΑΙ -Εκπλήσσομαι και απορώ. Στο μέτρο του δυνατού παρακολουθώ τα τεκταινόμενα...