Μιχάλης Πατρός, δήμαρχος Χάλκης: Δεν ζούμε σε ρόζ συννεφάκια...Ταξιδεύουμε με φουρτούνες...Κάποια στιγμή θα πάμε σε απάνεμο λιμάνι...

Ο δήμαρχος Χάλκης Μιχάλης Πατρός, παραχωρεί συνέντευξη στη Γνώμη και αποκαλύπτει ότι η αξιοποίηση με επενδύσεις της Αλιμνιάς ήταν όνειρο και πάει αφού το νομοθετικό πλαίσιο δεν επιτρέπει να γίνει οποιανδήποτε επένδυση στο νησί εκτός από μελισσοκομία και παρόμοιες άλλες δραστηριότητες… Υπήρξε ενδιαφέρον από έναν Βέλγο κροίσο αλλά δεν μπορούσε να προχωρήσει αφού το νησί όπως λέει ο δήμαρχος αξίζει ένα σέντζ του ευρώ…Παράλληλα μας αποκαλύπτει ότι ετοιμάζεται κάτι καλό για την Αλιμνιά, σε συνεργασία με την αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού το οποίο θα ανακοινωθεί το επόμενο διάστημα.
Ο κ. Πατρός εκφράζει την ικανοποίηση από την τουριστική χρονιά που πέρασε αφού το νησί παρά τα οικονομική προβλήματα της χώρας, πήγε καλά ενώ κατάφερε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα με τους πρόσφυγες στηριζόμενο κυρίως στους εθελοντές.
Ο δήμαρχος Χάλκης μιλά για τα προβλήματα που συνεχίζει να αντιμετωπίζει με το κεντρικό κράτος: «Κάθε καινούργιος Υπουργός, και κάθε Γενικός Γραμματέας θέλει και επιβάλει τις δικές του απόψεις. Αυτό πιστεύω ότι είναι το μεγάλο ζήτημα δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος σχεδιασμός, αφήστε που αν τολμήσεις να πεις το αντίθετο σε χαρακτηρίζουν και προκλητικό».
Απεναντίας η συνεργασία με την περιφέρεια είναι άριστη όπως λέει ο δήμαρχος και σημειώνει ότι συναντιέται συχνά με τον περιφερειάρχη και έχουν σχεδιάσει μαζί τα έργα που χρειάζεται το νησί. Πρώτη προτεραιότητα η κατασκευή του βιολογικού καθαρισμού.
Ο κ. Μιχάλης Πατρός τονίζει ότι θέλει η Χάλκη να είναι ενεργή κοινωνία 365 ημερών και προς αυτή την κατεύθυνση δουλεύει: «Ξέρουμε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, δεν ζούμε σε Ροζ συννεφάκια, αλλά δεν καταθέτουμε και τα όπλα, έχουμε μάθει να ταξιδεύουμε με φουρτούνες, αυτό θα κάνουμε και τώρα, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα πάμε σε ένα απάνεμο λιμάνι».
Ε: Πως πέρασε το 2015 κύριε δήμαρχε για τη Χάλκη;
Α:Το 2015 πέρασε καλά. Τουριστικά πήγαμε καλά, λαμβάνοντας υπόψη την πολιτική και οικονομικοί κατάσταση, τα Capital Control, δεν είμαστε ανεξάρτητο κομμάτι της Ελλάδας τα πάντα αγγίζουν και εμάς.
Προέκυψαν και θέματα όπως το μεταναστευτικό που ευτυχώς μας βοήθησε ο θεός με τους εθελοντές του νησιού και τα βγάλαμε πέρα, και δράττομε της ευκαιρίας να τους ευχαριστήσω ξανά, ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε ένα νησί χωρίς υποδομές για τέτοιου δράσεις.

Ε:Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα σήμερα για το νησί;
Α:Το σημαντικότερο πρόβλημα και στόχος πρώτος είναι η κατασκευή του Βιολογικού του νησιού. Δεν αφήνουμε βέβαια και άλλα θέματα όπως τα της υγείας, και την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου. Θέλουμε ενεργή κοινωνία 365 ημερών.

Ε:Η ανταπόκριση του κράτους, τοπικά και κεντρικά, ποια είναι στα
προβλήματα του νησιού;
Α:Η ανταπόκριση του κεντρικού κράτους δυστυχώς δεν έχει αλλάξει, και δεν θα αλλάξει ποτέ πιστεύω. Κάθε καινούργιος Υπουργός, και κάθε Γενικός Γραμματέας θέλει και επιβάλει τις δικές του απόψεις. Αυτό πιστεύω ότι είναι το μεγάλο ζήτημα δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος σχεδιασμός, αφήστε που αν τολμήσεις να πεις το αντίθετο σε χαρακτηρίζουν και προκλητικό.

Όσο αφορά την σχέση μας με την περιφέρεια, με τον Περιφερειάρχη, και τους Αντιπερειφερειαρχες η συνεργασία μας μέχρι τώρα είναι άριστη. Βρήκαμε αυτιά ανοιχτα και τους ευχαριστώ γι΄ αυτό. Με τον Κύριο Περιφερειάρχη συναντιέμαι άλλωστε πολύ συχνά, έχουμε σχεδιάσει τα έργα που θέλουμε, βάζοντας και εμείς προτεραιότητες, γνωρίζοντας τα χρήματα που έχει η Περιφέρεια να διαχειριστεί όταν την έβαλαν στην τελευταία θέση της χρηματοδότησης.

Ε:Προσπαθούσατε να αξιοποιήσετε την Αλιμνιά με επενδύσεις...Τι έγινε;
Α:Αλιμια, το ΟΝΕΙΡΟ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΧΑΘΗΚΕ, μέχρι και πριν λίγο μας ζήτησαν να την πουλήσουμε σε Βέλγο Κροίσο. Βεβαία είναι γνωστό ότι δεν πουλάμε, το θέμα είναι ότι η αξία της Αλημνιάς είναι ένα σεντζ του ευρώ. Και τι θέλω να πω όταν κάποιοι πριν αρκετά χρόνια έσκιζαν τα ιμάτια τους για την ΑΛΙΜΙΑ έπρεπε, να γνωρίζουν ότι το νομοθετικό πλαίσιο (αυτοί άλλωστε ψήφισαν, είχαν την υποχρέωση να γνωρίζουν και όχι να βρίζουν και να φωνασκούν ) δεν επιτρέπει την δυνατότητα να γίνει τίποτα στο νησί της Αλιμιας ΑΝΘΡΑΚΕΣ ο ΘΥΣΑΥΡΟΣ, ποιος είναι λοιπόν αυτός που θα έρθει να επενδύσει σε ένα χώρο που δεν επιτρέπετε τίποτα, πέρα από μελισσοκομία, και θέματα που αφορούν το περιβάλλον.
Αφού ξεπεράσει αυτή την Λερναία Ύδρα της γραφειοκρατίας, εμείς έντιμα σε όποιον μας ρώτα για την Αλιμια τον ενημερώνουμε.
Γίνονται κάποιες ενέργειες με την περιφέρεια και συγκεκριμένα με την Αντιπερειφερειαρχη κυρία Παπαβασιλείου να γίνει κάτι σε δυο κομμάτια της αλιμιας, που πιστεύουμε ότι θα είναι καλό για τα Δωδεκάνησα, την Χάλκη, την Περιφέρεια, όταν θα οριστικοποιηθεί θα το ανακοινώσουμε, πάντως δεν είναι επένδυση με την έννοια της χρηματικής επένδυσης, είναι τουριστική επένδυση.

Ε:Πως είναι η ζωή τώρα το χειμώνα στο νησί; Υπάρχουν νέοι, τι γίνεται;
Α:Είναι το πιο πονεμένο θέμα, η ζωή είναι δύσκολη το χειμώνα όπως σε κάθε μικρό νησί, και ιδίως τις μέρες που έχει άσχημο καιρό, το καλό με το νησί της Χάλκης είναι ότι είμαστε κοντά στην Ρόδο, και υπάρχει καλή ακτοπλοϊκή συγκοινωνία. Ναι υπάρχουν νέοι στο νησί τον χειμώνα ,ευτυχώς, άλλα υπάρχει αυτό το αλλά γι΄ αυτό είπα και ποιο πάνω θέλουμε ενεργή κοινωνία 365 ημερών, ειδάλλως τα πράγματα θα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Όπως γνωρίζεται η οικοδομή έχει τελματώσει, όλοι περιμένουν να ανοίξει η τουριστική σεζόν, αυτό δεν είναι λύση, δεν έχει προοπτικές δυστυχώς αν δεν πάμε στον πρωτογενή τομέα .
Πιστεύω ότι υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες, συνδυάζοντας το με το τουριστικό προϊόν.

Ε:Τι θα θέλατε να επιτύχει ο δήμος σας στο νέο έτος;
Α:Δεν έχουμε παράπονο με αυτά που έχουμε κάνει μέχρι τώρα, λαμβάνοντας υπόψη την όλη κατάσταση πολιτική και οικονομική, σίγουρα θα κάναμε περισσότερα αν τα πράγματα ήταν αλλιώς. Στόχος μας είναι να ολοκληρώσουμε το έργο του Βιολογικού, έχει δεσμευτεί άλλωστε ο κύριος Περιφερειάρχης, από εκεί και πέρα βάση των οικονομικών μας δυνάμεων θα κοιτάξουμε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε. Ξέρουμε ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, δεν ζούμε σε Ροζ συννεφάκια, αλλά δεν καταθέτουμε και τα όπλα, έχουμε μάθει να ταξιδεύουμε με φουρτούνες, αυτό θα κάνουμε και τώρα, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα πάμε σε ένα απάνεμο λιμάνι.

Share