Μια ιδέα, μια ανατροπή - του Θάνου Ζελκα

ΜΙΑ ΙΔΕΑ, ΜΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ-Όλες οι μεγάλες ανατροπές που έχουν συντελεστεί σε όλα τα επίπεδα στην ιστορία της ανθρωπότητας έχουν έναν κοινό συντελεστή. Ουδέποτε πέτυχε, καρποφόρησε και μακροημέρευσε κάτι αν μέσα του δεν έκρυβε ένα όραμα. Ένα όραμα που ήταν πάντοτε η συγκολλητική ουσία ετερόκλητων δυνάμεων και πολλές φορές ασυμβίβαστων ιδεολογικών κινημάτων.

Επανάσταση χωρίς ένα ισχυρό όραμα δεν έγινε ποτέ. Είναι πάντα οι ιδέες που εμπνέουν, που δίνουν δύναμη, που οδηγουν τους ανθρώπους στα όρια της τρέλας προκειμένου ακόμα και να θυσιάσουν τη ζωή τους για έναν ευγενή στόχο. Πώς άλλωστε θα μπορούσε κάποιος να πάει σε μια αποστολή αυτοκτονίας αν πρωτίστως δεν είχε πειστεί ότι αξίζει τον κόπο; Αν πρωτίστως δεν είχε νικήσει το φόβο μέσα του και δεν είχε γεμίσει κάθε κύτταρό του από μια μεγάλη ιδέα;

Από τους 300 του Λεωνίδα μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση και από τον Αριστοτέλη μέχρι την Αναγέννηση είναι οι ιδέες και τα οράματα που άλλαξαν τον κόσμο. Είναι μια μικρή έκλαμψη σ' ένα ανήσυχο μυαλό που ταράζει τα λιμνάζοντα ύδατα και δημιουργεί τεράστιες αναταράξεις σε όλο τον πλανήτη. Αλίμονο αν σταμάταγε ποτέ αυτή η αμφισβήτηση του ανθρώπου απέναντι στην ίδια του τη φύση. Ενδεχόμενα να είμαστε ακόμα σε σπήλαια όπως τα άγρια θηρία.

Μιλώ για οράματα γιατί είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί οτιδήποτε μεγάλο. Γιατί είναι η σπίθα που ανάβει τη φωτιά και των αλλαγών και των ανατροπών. Γιατί είναι κάτι που ενώ και όσο μοιράζεται, δεν χάνει την αξία του. Τουναντίον όσο περισσότερο μοιράζεται τόσο πιο ισχυρό γίνεται. Κι όταν το όραμα πάψει να υπάρχει σ' ένα μόνο μυαλό και γίνεται κοινό κτήμα μιας μεγάλης μάζας, τότε είναι που κανείς δε μπορεί να το σταματήσει.

Όσο οι εκλογές πλησιάζουν, τα οράματα ανασύρονται από εκεί που έμειναν την τελευταία φορά. Είναι όμως δύσκολο να ξαναζωντανέψουν όσο αυτοί που τα ανακαλούν δεν είναι αρκούντως τρελοί κι ονειροπόλοι για να τα υποστηρίξουν μέχρι τέλους. Γι' αυτό και τα οράματα τιμωρούν αυτούς που δεν τους φέρθηκαν με τον τρόπο που αρμόζει σε κάτι τόσο υψηλό και ευγενές. Γυρίζουν εναντίον όσων τα χρησιμοποιούν για να εκπληρώσουν σκοπούς αλλότριους απ' αυτούς που κλήθηκαν να εκπληρώσουν.

Κάποιοι υποκύπτουν στο βάρος της εκπλήρωσης. Διότι είναι ωραία να φαντάζεται κάποιος μια ιδανική κατάσταση, αλλά η πραγματικότητα σχεδόν πάντα απέχει έτη φωτός από τους αρχικούς σχεδιασμούς. Τι γίνεται όταν πρέπει να γίνουν θυσίες και επιλογές που θα πονέσουν, προκειμένου να τεθεί σε εφαρμογή ο μεγάλος στόχος; Η απάντηση είναι απλή. Ο πραγματικός ηγέτης χαράζει το δρόμο. Δίνει ο ίδιο το παράδειγμα με τη ζωή του. Πέφτει ο ίδιος στη φωτιά για να πραγματοποιήσει το όραμά του. Αν προσπαθήσει να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα, τότε αποδομείται και στο τέλος καταλήγει μόνος.

Αυτοί που περνούν στην αιωνιότητα είναι όσοι δεν έκαναν πίσω. Όσοι ρίσκαραν, πολεμήθηκαν, βασανίστηκαν και κάποιες φορές σκοτώθηκαν προκειμένου να μην προδώσουν τις πεποιθήσεις τους. Και δεν είναι μόνο ηγέτες και στρατηγοί. Είναι κι εκείνοι που σήκωσαν στις πλάτες τους το βάρος των ιδεών. Εκείνοι που εκτελέστηκαν για να μην προδώσουν την πατρίδα τους, εκείνοι που κάηκαν στην πυρά για να προστατεύσουν την επιστήμη, εκείνοι που έγιναν δαχτυλοδειχτούμενοι ως τρελοί και ονειροπόλοι μέχρι να καταλάβει ο κόσμος την αξία τους.

Σε όλους αυτούς που δε συμβιβάστηκαν, χρωστάμε την εξέλιξή μας. Σε κανέναν άλλο. Οι υπόλοιποι απλά στο τέλος συμβιβάστηκαν με τους ασυμβίβαστους. Διότι από έναν τέτοιο μεγάλο παραλογισμό αποκτούν σάρκα και οστά τα μεγάλα και τα ωραια. Από μια ιδέα στο μυαλό ενός "τρελού", ασυμβίβαστου, φωτισμένου μυαλού.

Από τη στήλη "ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" στη ΡΟΔΙΑΚΗ της Κυριακής

Φωτογραφικό υλικό

Προτάσεις Verena

Βασίλης Παπακωνσταντίνου Οδυσσέας Ιωάννου -Μικρές Νοθείες -Ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση...
ΣΕ ΜΙΑ ΥΓΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ... -Σ’ ένα νησί που είναι απόλυτα ταυτισμένο με την έννοια της φιλοξενίας...
Τα δύο πρόσωπα του ‘ΙΑΝΟΥ’: Η στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για τους μειωμένου συντελεστές...
ΑΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΚΠΛΗΣΣΟΜΑΙ -Εκπλήσσομαι και απορώ. Στο μέτρο του δυνατού παρακολουθώ τα τεκταινόμενα...