Κόσμος πάει κι έρχεται - του Θάνου Ζέλκα

ΚΟΣΜΟΣ ΠΑΕΙ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ
-Για ακόμα μια χρονιά η χώρα μας έδειξε ότι είναι ένας από τους πιο αγαπημένους τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως με σημαντική αύξηση στον αριθμό των αφίξεων. Ήταν όμως αυτή η αύξηση αντίστοιχη των εσόδων και ικανή για να στηρίξει την πολύπαθη ελληνική οικονομία ή ήταν απλά μια μικρή τονωτική ένεση που πολύ γρήγορα θα εξασθενίσει η δράση της;

Μια σωρεία αιτιών με πρωτεύουσες το all inclusive, τη χαμηλή καταναλωτική δυνατότητα των επισκεπτών καθώς και την αδράνεια των μεγαλοπαραγόντων του τουρισμού, οι οποίοι δείχνουν να έχουν εφησυχαστεί μόνο από τις αφίξεις, φαίνεται πως ευθύνονται για την πλασματική ευημερία που δημιουργήθηκε και δεν αντιστοιχεί τελικά στην πραγματικότητα.

Αν θέλουμε να εξετάσουμε το τουριστικό μας προϊόν, οφείλουμε να το κάνουμε συνολικά. Εξετάζοντας δηλαδή σφαιρικά όλα τα παρακλάδια του και όχι μόνο τα εισιτήρια και τη διαμονή. Και φυσικά αυτό όχι μόνο από πλευράς τζίρου, διότι και πάλι θα οδηγηθούμε σε λάθος συμπεράσματα.

Ένα μεγάλο λάθος που κάνουμε όλοι μας είναι να εντυπωσιαζόμαστε ή να απογοητευόμαστε από τους αριθμούς και όχι από την ποιότητα σε όλους τους τομείς. Παρέχουμε ποιοτικές υπηρεσίες και δεν έχουμε ποιοτικούς επισκέπτες ή μήπως έχουμε συμβάλει κι εμείς στη γενικότερη κατάσταση; Από την άλλη σε επίπεδο κεντρικής διακυβέρνησης μήπως πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι όλοι αυτοί οι φόροι τελικά κάνουν κακό στην ίδια τη χώρα; Μήπως το “μάρμαρο” το πληρώνουν άλλοι και όχι εκείνοι που θα έπρεπε;

Τα λάθη είναι πολλά και πολύπλευρα. Προφανώς σε επίπεδο πολιτικών έχουμε να κάνουμε με ένα μείγμα άγνοιας, αδιαφορίας και ανικανότητας τριάντα πλέον χρόνων με αποκορύφωμα τη σημερινή κατάσταση. Αντιμετωπίζοντας τις τουριστικές περιοχές και ιδιαίτερα την περιοχή μας ως “κότα που γεννά χρυσά αυγά” και φορτώνοντας συνεχώς φορολογία θα “σφάξουν την κότα” στο τέλος και δεν θα έχει απομείνει τίποτα.

Κι αν όλος αυτός ο πακτωλός χρημάτων επέστρεφε με κάποια μορφή έργων σε μας, θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε κάπως αυτή την εισπρακτική μανία. Από τη στιγμή όμως που τίποτα δεν γίνεται ανταποδοτικά, το κράτος φαίνεται να δουλεύει ενάντια στις επιχειρήσεις που το συντηρούν. Σκεφθείτε μόνο για μια χρονιά να μην εισρεύσουν στα ταμεία του κράτους οι εισπράξεις από τον τουρισμό της Δωδεκανήσου και τότε θα γίνει κατανοητό το πόσο μεγάλη είναι η συμβολή μας στον κρατικό προϋπολογισμό.

Από την άλλη δε φταίει καμιά κυβέρνηση για τους κατεψυγμένους μουσακάδες, τα “κινέζικα τσολιαδάκια”, τους κράχτες, τις καρέκλες μπροστά από τα μαγαζιά και όλα αυτά τα “θεσπέσια” που γίνονται κάθε χρόνο στα γνωστά μέρη. Δε φταίει κανένας εκτός από μας για τα “κοπάδια” με τα βραχιολάκια στο χέρι που νομίζουν ότι όλη η Ρόδος είναι πάρκο ψυχαγωγίας που μπορούν να το γυρίσουν όλο μ’ ένα πακέτο “all inclusive”. Δεν φταίει κανείς άλλος που από πολυτελές κατάστημα καταντήσαμε ανατολίτικο παζάρι, χωρίς κανόνες, χωρίς σεβασμό στους εαυτούς μας και τους πελάτες μας.

Μήπως ήρθε επιτέλους να τεθούν όλα επί τάπητος και να σταματήσει η απόδοση ευθυνών μόνο προς τρίτους; Μήπως να εφαρμοζόταν ο νόμος αδιάκριτα και να σταματούσε η μερική εφαρμογή του; Μήπως να γκρεμίζονταν μερικές αυθαίρετες κατασκευές και να τιμωρούνταν παραδειγματικά όσοι κάνουν κακό στην εικόνα μας;

Όλα αυτά φυσικά απαιτούν αποφασιστικότητα και βούληση για να βελτιωθεί το τουριστικό μας προϊόν. Σε κάθε άλλη περίπτωση ας σταματήσουμε όλοι τη γκρίνια και ας βολευτούμε με αυτά που έχουμε. Κόσμος πάει κι έρχεται. Έχει ο Θεός και για μας...

--

Από τη στήλη "ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" στη ΡΟΔΙΑΚΗ της Κυριακής

Share