Ατενίζω μακριά για να βλέπω κοντά - Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας

Η πόλη ξυπνάει, η πόλη αναδύεται.
Γεμάτη από ανθρώπους, γεμάτη από θορύβους μιλάει για το χθες, ζει το σήμερα, ονειρεύεται το αύριο.
Οι εποχές αλλάζουν όμως οι αγωνίες, το άγχος, η διεκδίκηση δεν λέει να κοπάσει.
Ο χρόνος περνάει σαν οδοστρωτήρας πάνω από το κορμί μου όμως δεν ακουμπάει τη ψυχή μου. Αυτή που με κάνει να αντιστέκομαι, να δημιουργώ, να φαντάζομαι.
Είναι ο φορέας της ζωής μου. Και μέσα από αυτήν γνωρίζω το όμορφο κομμάτι της που είναι: η Αγάπη.
Αγάπη: η τροφοδότρα του ωραίου, η πηγή του αισθήματος, η φλόγα του πάθους, το βάθρο του ανθρωπισμού.
Αυτά έχει μεταφέρει και η μάνα μου σ΄ εμένα που ετοιμάζομαι σιγά-σιγά να τα μεταφέρω στο παιδί μου. Ζω δύσκολα, αλλά νοιώθω την αξιοπρέπεια να κυριαρχεί, να φωνάζει, να παρουσιάζεται.
Αυτό τον τόπο δεν την εγκαταλείπω γιατί βρίσκω την αγάπη, το νιάσιμο, την πρωινή παρέα.
Δεν ξεχνώ το πρώτο κοίταγμα στο γαλάζιο του Αιγαίου, την πρώτη μυρωδιά από τις ροδίτικες πολύχρωμες βοκαμβίλιες. Είναι η μαγεία που με σαγηνεύει και γιατροπορεί κάθε τραύμα.
Συλλαμβάνω το εαυτό μου ανέτοιμο να δεχθεί τις ραγδαίες ασύμμετρες προκλήσεις των καιρών, όμως πεισμωμένος αντέχω, αντιστέκομαι, ελπίζω.
Στο πρόσφατο ταξίδι στην Κάλυμνο, σε συνοδεία με την αλμύρα της θάλασσας, ένοιωσα τη δύναμη της συνέχειας για το νέο έτος. Ξεφεύγοντας από τη μιζέρια της άρνησης μπήκα στα βαθιά της ανάτασης αντικρίζοντας τα γεγονότα όχι ετσιθελικά αλλά με τη δέουσα αισιοδοξία.
Περιμένω πολλά και ας έλθουν λίγα
Ατενίζω μακριά για να βλέπω κοντά.
Φτιάχνω όνειρα για να μπορώ να έχω πραγματικότητες
Δουλεύω με συνέπεια για να μπορώ να λογοδοτώ στο παιδί μου
Πιστεύω στο Θεό για να ανακαλύπτω το σήμερα.
Στέκομαι ευλαβικά στη Φάτνη για να μπορώ να ταπεινώνομαι και να υποκλίνομαι.
Η γέννηση του Θεανθρώπου ανοίγει δρόμους, φωτίζει μονοπάτια.
Η μάχη δεν κερδίζεται με μισαλλοδοξία αλλά με αλληλεγγύη.
Η μάχη δεν κερδίζεται με καιροσκοπισμό αλλά με δημιουργία.
Η μάχη δεν κερδίζεται με απόρριψη αλλά με συμμετοχή.
Η μάχη δεν κερδίζεται με αμορφία αλλά με αισθητική
Η μάχη δεν κερδίζεται με το ιδιωτικό αλλά με το δημόσιο.
Η μάχη δεν κερδίζεται με μίσος αλλά με αγάπη.
Καλές γιορτές και λιγότερες ασθένειες…και μίση.

TopStoryImage: 

TopStoryGallery: 

Share