Αειφόρος και ανταγωνιστικός Ελληνικός τουρισμός - Του Νίκου Βασιλαρά, πρώην μέλους της O.K.E της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αειφόρος και ανταγωνιστικός Ελληνικός τουρισμός
-Του Νίκου Βασιλαρά, πρώην μέλους της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης

05/06/2017

1.1.1 Η πρόκληση της εξεύρεσης ισορροπίας μεταξύ αειφορίας και ανταγωνιστικότητας είναι μεγάλη. Αναγνωρίζεται ο βασικός ρόλος του τουρισμού στην οικονομία και η στρατηγική του σημασία, βάσει όχι μόνο ποσοτικών στατιστικών δεδομένων, αλλά και της ικανότητας του τομέα να δημιουργεί θέσεις απασχόλησης και να συμβάλει, έτσι, στους στόχους της απασχόλησης αλλά και της ανάπτυξης αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις και μακροπρόθεσμα, της αειφορίας.
1.1.2 Η ανταγωνιστικότητα εξαρτάται από την αειφορία και την ποιότητα της τουριστικής εμπειρίας και στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής παράλληλα με την προώθηση των τουριστικών προϊόντων σε ένα κόσμο που αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Πρόκειται για μια ισορροπία που για την επίτευξή της πρέπει να συμβάλουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Οι σημαντικές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν προκειμένου να επιτευχθεί η αειφόρα ανάπτυξη.

· αειφόρος διαχείριση των φυσικών και των πολιτιστικών πόρων

· ελαχιστοποίηση της χρήσης των πόρων και της ρύπανσης

· μείωση της εποχικότητας της ζήτησης

· αντιμετώπιση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου

· βελτίωση της ποιότητας των τουριστικών επαγγελμάτων

· εγγύηση της ασφάλειας των τουριστών και των τοπικών κοινοτήτων στις οποίες προσφέρονται οι τουριστικές υπηρεσίες.
1.1.3 για την επίτευξη των στόχων και των προκλήσεων, απαιτείται συνεπής δράση που προϋποθέτει συνεργασία και υπεύθυνη διαχείριση των προορισμών, των επιχειρήσεων και των τουριστών..
1.1.4 Αρχές που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη:

· Τήρηση των ορίων χωρητικότητας του προορισμού, των εγκαταστάσεων και του όγκου των τουριστικών ροών ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές και στις παράκτιες .

· Κατάλληλος βηματισμός και ρυθμός ανάπτυξης για τους διαθέσιμους φυσικούς, πολιτισμικούς και κοινωνικούς πόρους.

· Μακροπρόθεσμος σχεδιασμός για την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ αειφορίας και ανταγωνιστικότητας.

1.2 Απαιτείται η συνεργασία όλων των ενδιαφερομένων μερών του τομέα σε εθελούσια και συνεχή βάση. Επιπλέον η τήρηση της αρχής της επικουρικότητας, με δράση που αναλαμβάνεται κατ’ αρχήν από τους ίδιους τους προορισμούς, αλλά και με την υποστήριξη του εθνικού και ευρωπαϊκού επιπέδου.

Η ένταξη των στόχων της αειφόρας ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας στις πολιτικές αποφάσεις και εφαρμογή τους σε ένα ευρύ φάσμα πολιτικών προγραμματισμών και νομοθεσιών είναι προϋπόθεση.

Ο τουρισμός πρέπει να επηρεάζει θετικά το τοπικό και το περιφερειακό επίπεδο από οικονομική, πολιτιστική και περιβαλλοντική άποψη, όπως και το αστικό περιβάλλον.

Ο τουρισμός είναι ένας τομέας δυναμικός, ο οποίος δημιουργεί πολλές θέσεις απασχόλησης τώρα και στο μέλλον και διαθέτει ικανότητα δημιουργίας θέσεων απασχόλησης που χαρακτηρίζονται από ποιότητα, σταθερότητα και κοινωνικά δικαιώματα·

Ο τουρισμός δεν είναι απαλλαγμένος όμως από προβλήματα που δημιουργηθήκαν λόγο της ανυπαρξίας του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού ιδιαίτερα στα νησιά και τις παράκτιες περιοχές.

Η υπερεκμετάλλευση των φυσικών, ιστορικών, πολιτισμικών πλεονεκτημάτων, μετέτρεψε τον τουρισμό σε μαζικό και εποχικού χαρακτήρα, που οδήγησαν τον τομέα σε μείωση της ανταγωνιστικότητας·
1.3 Πρέπει να διασφαλιστεί ότι όλοι οι πόροι που διατίθενται άμεσα ή έμμεσα στον τουρισμό να χρησιμοποιούνται αποδοτικά και αποτελεσματικά για την επίτευξη των στόχων της αειφόρου ανάπτυξης.
1.4 Προκειμένου να προωθηθεί η ανταγωνιστικότητα και η αειφορία του τουρισμού, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των προορισμών. Συνιστάται κατά τον σχεδιασμό των πολιτικών σχετικά με τον τομέα του τουρισμού, να δίδεται προσοχή στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των περιοχών που εξαρτώνται έντονα από τον τουρισμό και να συνεκτιμώνται κατάλληλα οι ανάγκες των.

Στο πλαίσιο αυτό έχει μεγάλη σημασία η αξιοποίηση των προορισμών και των τοπικών ταυτοτήτων που συνιστούν το εκπληκτικό Ελληνικό καλειδοσκόπιο.

Ο "προορισμός Ελλάδα" μπορεί να περιλαμβάνει πληθώρα προϊόντων, ορισμένα είναι παγκοσμίως γνωστά, ήλιος θάλασσα πολλά όμως είναι αναξιοποίητα που πραγματικά έχουμε συγκριτικό πλεονέκτημα που το καθένα χαρακτηρίζεται από τη δική του τοπική ταυτότητα.

Η σημασία της ταυτότητας

Η ταυτότητα μιας περιοχής είναι ένα πολύπλοκο σύνολο που χαρακτηρίζει την ενότητά του:

1.αρμονικός συνδυασμός των ιστορικών συμβόλων,

2. πλοκή των διαπροσωπικών σχέσεων,

3. δίκτυα υποδομών και υπηρεσιών,

4. ευκαιρίες συνάντησης,

5. τοπία,

6. φύση,

7. τοπικά προϊόντα,

8. φαγητό,

9. παραδόσεις,

10.Ιστορία, πολιτισμός,

11. τέχνη,

Η ταυτότητα είναι η πεμπτουσία ενός τόπου (το πνεύμα του τόπου): όλα όσα τον κάνουν μοναδικό, ανεπανάληπτο και αναντικατάστατο.

Αυτό που καθιστά επιθυμητό έναν τουριστικό προορισμό είναι το σύστημα αξιών με το οποίο προβάλλεται.

Είναι απαραίτητο να προωθηθεί η διάδοση μιας τουριστικής νοοτροπίας που να βασίζεται:

α) στον άνθρωπο και στο σεβασμό,

β) στη συνειδητοποίηση και στην ταυτότητα,

γ) στην αρχή της ευθύνης

δ) στην υποδοχή.

ε) στην προστασία του περιβάλλοντος.

Επίσης, πρέπει να επισημανθεί η ανάγκη διαδικασιών κατάρτισης (των εργαζομένων, των επιχειρηματιών και των στελεχών διοίκησης) με μόνιμο χαρακτήρα, και να δημιουργηθούν οι συνθήκες για την υποστήριξη της τοπικής ανάπτυξης του τουρισμού και των πολιτικών για την απασχόληση.

Η συνεχής κατάρτιση πρέπει να αποσκοπεί στο να:

α) δημιουργεί νέα επαγγέλματα,

β) καθορίζει νέες αρμοδιότητες,

γ) δημιουργεί νέες ευκαιρίες απασχόλησης,

δ) δημιουργεί εθνικό, περιφερειακό και τοπικό δίκτυο για την καινοτομία στο πεδίο της κατάρτισης και της έρευνας για τη βιώσιμη ανάπτυξη του τουρισμού,

Ποιότητα των υπηρεσιών.

Το τουριστικό προϊόν είναι ένα σύμπλεγμα αγαθών, υπηρεσιών και εμπειριών στην παραγωγή του οποίου συμβάλουν οι επιχειρήσεις και οι δημόσιοι φορείς που λειτουργούν επί τόπου.

Κατά συνέπεια, ο προορισμός είναι το εργαστήριο όπου συγκεντρώνονται και διαμορφώνονται τα τουριστικά προϊόντα.

Η ποιότητα είναι η Λυδία λίθος των συντονισμένων ενεργειών του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Η ποιότητα συνδέεται με την άποψη του τουρίστα (που πιστοποιεί την ποιότητα) και με το επίπεδο ικανοποίησης σε σχέση με την εμπειρία του από τον τόπο και το προϊόν.

Η ικανοποίηση των προσώπων που ζουν, με διάφορους τρόπους, την τουριστική εμπειρία αποτελεί πρώτιστο στόχο της παραγωγικής διαδικασίας αγαθών, υπηρεσιών και εμπειριών.

Τουρισμός και περιβάλλον: ο αντίκτυπος και η βιωσιμότητα της τουριστικής ανάπτυξης.

Η έννοια της αειφορίας της τουριστικής ανάπτυξης πρέπει να επεκταθεί και να αφορά όχι μόνο τη διαφύλαξη και την δυνατότητα αναπαραγωγής των φυσικών πόρων αλλά και την ανάλυση και τη διαχείριση των κοινωνικών και πολιτιστικών συνεπειών στον τουριστικό προορισμό και στις αξίες αναφοράς της τοπικής κοινότητας.

Εν προκειμένω, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα προβλήματα των περιοχών με μεγαλύτερη τουριστική κίνηση, για να αποφευχθεί η εμφάνιση αρνητικής στάσης και αντιτουριστικής συμπεριφοράς και αποτελεσμάτων.

* * *

TopStoryImage: 

TopStoryGallery: 

Share